§22#1AUG. dixit: Agnosco et amplector testimonia diuinarum scripturarum.
アウグスティヌスが言った。 「私は神の聖書の数々の証言を認め、それを歓迎します。
et fidei meae quemadmodum congruant, sicut deus donare dignabitur. paucis exponam.
そして、それらが私の信仰といかに一致しているかについて、神がお恵みくださる通りに、簡潔に説明しましょう。
liberum uoluntatis arbitrium in illo homine fuisse dico, qui primus formatus est.
私は、自由意志(意志の自由な裁量)が、最初に形づくられたあの人の内にあったと言います。
ille sic factus est, ut nihil omnino uoluntati eius resisteret. si uellet dei praecepta seruare.
彼は、もし神の掟を守ることを望むなら、彼の意志には何ものも全く抵抗しないようなものとして造られたのです。
postquam autem libera ipse uoluntate peccauit, nos in necessitatem praecipitati sumus, qui ab eius stirpe descendimus.
しかし、彼が自らの自由な意志によって罪を犯した後、彼の血統から下ってきた私たちは、必然(の束縛)の中へと投げ落とされたのです。
potest autem unusquisque nostrum mediocri consideratione inuenire uerum esse. quod dico.
しかし、私たちの誰もが、少しよく考えてみれば、私が言っていることが真実であると見出すことができます。
hodie namque in actionibus nostris antequam consuetudine aliqua inplicemur, liberum habemus arbitrium faciendi aliquid uel non faciendi.
というのも、今日においてさえ、私たちの行為において、何らかの習慣に絡め取られる前には、私たちは何かを行うか行わないかという自由な裁量を持っています。
cum autem ista libertate fecerimus aliquid et facti ipsius tenuerit animam perniciosa dulcedo et uoluptas, eadem ipsa consuetudine sua sic inplicatur, ut postea uincere non possit, quod sibi ipsa peccando fabricata est.
しかし、その自由によって私たちが何かを行い、その行為自体の有害な甘美さと快楽が魂を捉えてしまうと、魂は自らのその習慣そのものにひどく絡め取られ、後には、自分が罪を犯すことによって作り出してしまったものを、克服することができなくなるのです。
uidemus multos iurare nolle.
私たちは、多くの人が誓いを立てることを望まないのを目にします。
sed quia iam consuetudinem lingua tenuit, non posse refrenare, cum ea exeant de ore ipsorum, quae non possumus dicere ad mali stirpem non pertinere.
しかし、すでに舌が習慣を身につけてしまっているため、制止することができず、その口から、悪の血統に属していないとは言えないような言葉が出てきてしまうのです。
ut enim uobiscum his uerbis agam, quae utinam sicuti de ore uestro non recedunt, ita et corde intellegantur: per paracletum iuratis.
というのも、私があなたがたとこれらの言葉、――願わくはそれがあなたがたの口から離れないように、心でも理解されんことを――によって議論するために言いますが、あなたがたは『慰め主』にかけて誓っています。
si ergo uultis experiri uerum esse.
したがって、もし私の言うことが真実であることを経験して知りたいと思うなら、誓わないことを習慣づけてみなさい。
quod dico, instituite non iurare, uidebitis illam consuetudinem ferri quo solet.
そうすれば、あの習慣がいつもの方向へと流れていくのを目にするでしょう。
et hoc est, quod aduersus animam pugnat. consuetudo facta cum carne.
そしてこれこそが、魂に敵対して戦うもの、すなわち『肉とともに作られた習慣』なのです。
ipsa est nimirum carnis prudentia.
それこそが、まさに『肉の思い』なのです。
quae quamdiu ita est, legi dei subici non potest, quamdiu prudentia carnis est;
それは、それがそうである限り、また『肉の思い』である限り、神の律法に従うことはできません。
sed inluminata anima desinit illa esse carnis prudentia.
しかし、魂が照らされると、それは『肉の思い』であることをやめるのです。
sic enim dictum est prudentiam carnis non posse legi dei esse subiectam, quemadmodum si diceretur glacialem niuem calidam esse non posse.
というのも、『肉の思いは神の律法に従うことができない』と言われているのは、あたかも『氷のような雪は熱くなることができない』と言われるようなものだからです。
nullo pacto enim quamdiu nix est, calida esse potest.
雪である限り、いかなる方法によっても熱くなることはできないのですから。
sed quemadmodum illa nix calore resoluitur et desinit nix esse, ut possit calescere, at sic illa carnis prudentia, id est consuetudo facta cum carne, cum fuerit mens nostra inluminata et ad arbitrium diuinae legis totum hominem sibi deus subiecerit, pro illa consuetudine animae mala facit consuetudinem bonam.
しかし、あの雪が熱によって溶かされ、雪であることをやめて温まることができるようになるのと同じように、そのようにしてあの肉の思い、すなわち『肉とともに作られた習慣』も、私たちの心が照らされ、神が自らのために人間全体を神の律法の裁量に従わせるとき、魂のあの悪しき習慣の代わりに、善き習慣を作るのです。
ex quo illae duae arbores, bona arbor et mala arbor, quas commemorasti, uerissime dictum est a domino quod suos fructus habeant, id est neque bonam posse dare malos fructus neque malam bonos, sed malos quamdiu mala est.
このことから、あなたが言及したあの二本の樹、すなわち『良い樹』と『悪い樹』について、主が『それぞれ自らの実を結ぶ』と言われたこと、すなわち、良い樹は悪い実を結ぶことができず、悪い樹は良い実を結ぶことができない、ただし悪い樹はそれが『悪いものである限り』悪い実を結ぶのだ、と言われたことは極めて真実なのです。
accipiamus duos homines: bonum hominem et malum hominem.
二人の人間、すなわち善人と悪人を想定してみましょう。
quamdiu bonus est, malos fructus dare non potest;
善人である限り、悪い実を結ぶことはできません。
quamdiu malus est, fructus bonos dare non potest.
悪人である限り、良い実を結ぶことはできないのです。
sed ut intellegas istas duas arbores sic esse a domino positas. ut ibi significaretur liberum arbitrium, non naturas esse istas duas arbores, sed uoluntates nostras, ipse ait in euangelio: aut facite arborem bonam aut facite arborem malam.
しかし、主がこれら二本の樹を、そこに『自由意志』が示されるように設定されたのであって、これら二本の樹が『(固定された敵対的な)本性』ではなく、私たちの『意志』であることを、あなたが理解できるようにするために、主ご自身が福音書の中でこう言っておられます。 『樹を良くするか、あるいは樹を悪くするか(のどちらかにせよ)』。
quis est, qui possit facere naturam?
本性を作り出すことができる者が、いったい誰でしょうか。 」