§3.10.1acta quae essent usque ad a. d. viii Kal. Iunias cognovi ex tuis litteris;
五月二十五日までに行われた出来事について、私は君の手紙から知った。
reliqua exspectabam, ut tibi placebat, Thessalonicae.
残りのことは、君の望み通りに、テッサロニケで待っている。
quibus adlatis facilius statuere potero ubi sim.
それらがもたらされれば、自分がどこに留まるべきか、より容易に決定できるだろう。
nam si erit causa, si quid agetur, si spem videro, aut ibidem opperiar aut me ad te conferam;
なぜなら、もし理由があるなら、何か事態が動いているなら、もし希望が見えるなら、同じ場所に留まって待つか、あるいは君のもとへ赴くつもりだからだ。
sin, ut tu scribis, ista evanuerint, aliquid aliud videbimus.
しかし、もし君が書いているように、それらのことが消え去ってしまったなら、私たちは何か別のことを考えることにしよう。
omnino adhuc nihil mihi significatis nisi discordiam istorum;
いずれにせよ、これまでのところ君たちは私に、あの者たちの不和以外のことは何も知らせてくれていない。
quae tamen inter eos de omnibus potius rebus est quam de me.
だが、その不和は、彼らの間において、私に関することよりもむしろ他のあらゆる事柄についてのものだ。
itaque quid ea mihi prosit nescio sed tamen quoad me vos sperare vultis vobis obtemperabo.
それゆえ、それが私にどう役立つのか私には分からないが、それでも、君たちが私に希望を持つことを望む限りは、君たちに従おう。
§3.10.2nam quod me tam saepe et tam vehementer obiurgas et animo infirmo esse dicis, quaeso, ecquod tantum malum est quod in mea calamitate non sit? ecquis umquam tam ex amplo statu, tam in bona causa, tantis facultatibus ingeni, consili, gratiae, tantis praesidiis bonorum omnium concidit? possum oblivisci qui fuerim, non sentire qui sim, quo caream honore, qua gloria, quibus liberis, quibus fortunis, quo fratre? quem ego, ut novum calamitatis genus attendas, quom pluris facerem quam me ipsum semperque fecissem, vitavi ne viderem, ne aut illius luctum squaloremque aspicerem aut me quem ille florentissimum reliquerat perditum illi adflictumque offerrem.
というのも、君が私をこれほど頻繁に、またこれほど激しく叱責し、私が弱い心を持っていると言うことについて言えば、お願いだから教えてほしい、私の災厄の中に存在しないほどの、これほど大きな悪が一体あるだろうか。 かつて、これほど地位が高く、これほど正当な大義を持ち、才能、思慮、人望においてこれほどの能力を持ち、すべての善き人々のこれほどの強力な支持を得ていながら、これほど失墜した者がいたであろうか。 自分がどのような者であったかを忘れ、自分がどのような状態にあるかを感じず、どのような名誉、どのような栄光、どのような子供たち、どのような財産、どのような弟を失っているかを感じずにいることなど、私にできるだろうか。 災厄の新しい極みに君が注目するように言っておくが、私が自分自身よりも重んじ、常に重んじてきたその弟に、私は会うのを避けたのだ。 それは、彼が喪に服しやつれた姿を見ないため、あるいは、彼がこの上なく栄えていた状態で残していった私という存在を、破滅し打ちひしがれた姿で彼にさらさないためであった。
mitto cetera intolerabilia;
他の耐え難いことどもは省こう。
etenim fletu impedior.
実際、涙によって私は妨げられているのだ。
hic utrum tandem sum accusandus quod doleo, an quod commisi ut haec non aut retinerem, quod facile fuisset nisi intra parietes meos de mea pernicie consilia inirentur, aut certe vivus non amitterem?
このような状況において、一体私は、悲しんでいるからといって非難されるべきなのだろうか、それとも、これらを保持しないような(これは、私の家の壁の内部で私の破滅に関する陰謀が企てられていなかったなら、容易なことであったろうが)、あるいは少なくとも、生きている間にそれらを失うような、そんな過ちを犯したからといって非難されるべきなのだろうか。
§3.10.3haec eo scripsi ut potius relevares me, quod facis, quam ut castigatione aut obiurgatione dignum putares, eoque ad te minus multa scribo quod et maerore impedior et quod exspectem istinc magis habeo quam quod ipse scribam.
私がこれらのことを書いたのは、君が私を叱責や非難に値するとみなすよりも、むしろ私を慰めてくれる(君が実際にそうしてくれているように)ことを望んだからであり、また、私が君にそれほど多くのことを書かないのは、悲しみによって妨げられていることと、自分が書くべきことよりもそちらから待つべきことの方が多いからである。
quae si erunt adlata, faciam te consili nostri certiorem.
それらのことがもたらされたなら、私は自分の決定を君に知らせよう。
tu, ut adhuc fecisti, quam plurimis de rebus ad me velim scribas, ut prorsus ne quid ignorem.
君は、これまでしてくれたように、できるだけ多くの事柄について私に書いてほしい、私が本当に何一つ知らないままでいることがないように。
data xiiii Kal. Quintilis Thessalonicae.
六月十八日、テッサロニケにて発信。