§21.25.1ὅτι Ἀμύνανδρος ὁ τῶν Ἀθαμάνων βασιλεύς, δοκῶν ἤδη τὴν ἀρχὴν ἀνειληφέναι βεβαίως, εἰς Ῥώμην ἐξέπεμπε πρεσβευτὰς καὶ πρὸς τοὺς Σκιπίωνας εἰς τὴν Ἀσίαν — ἔτι γὰρ ἦσαν περὶ τοὺς κατὰ τὴν Ἔφεσον τόπους —
アタマネス人の王アミュナンドロスは、すでに支配権を確実に奪還したと考えて、ローマに使節を派遣し、またアジアのスキピオ兄弟のもとへも派遣した。 というのも、彼らはまだエフェソス周辺の地域にいたからである。
§21.25.2τὰ μὲν ἀπολογούμενος τῷ δοκεῖν διʼ Αἰτωλῶν πεποιῆσθαι τὴν κάθοδον, τὰ δὲ κατηγορῶν τοῦ Φιλίππου, τὸ δὲ πολὺ παρακαλῶν προσδέξασθαι πάλιν αὐτὸν εἰς τὴν συμμαχίαν.
一方では、アイトリア人を介して帰還を果たしたと見なされていることについて弁明し、他方では、フィリッポスを非難し、そして大部分は、自身を再び同盟に受け入れるよう懇願した。
§21.25.3οἱ δʼ Αἰτωλοὶ νομίσαντες ἔχειν εὐφυῆ καιρὸν πρὸς τὸ τὴν Ἀμφιλοχίαν καὶ τὴν Ἀπεραντίαν ἀνακτήσασθαι, προέθεντο στρατεύειν εἰς τοὺς προειρημένους τόπους.
一方、アイトリア人たちは、アンフィロキアとアペランティアを奪回するための好機を得たと考え、前述の地域へ出兵することを計画した。
§21.25.4ἁθροίσαντος δὲ Νικάνδρου τοῦ στρατηγοῦ πάνδημον στρατιάν, ἐνέβαλον εἰς τὴν Ἀμφιλοχίαν.
将軍ニカンドロスが全軍を招集すると、彼らはアンフィロキアに侵入した。
§21.25.5τῶν δὲ πλείστων αὐτοῖς ἐθελοντὴν προσχωρησάντων μετῆλθον εἰς τὴν Ἀπεραντίαν.
住民の大部分が自発的に彼らに帰順すると、アペランティアへと進んだ。
καὶ τούτων δὲ προσθεμένων ἑκουσίως ἐστράτευσαν εἰς τὴν Δολοπίαν.
そしてこれら住民も自発的に加わると、ドロピアへと出兵した。
§21.25.6οὗτοι δὲ βραχὺν μέν τινα χρόνον ὑπέδειξαν ὡς ἀντιποιησόμενοι, τηρήσαντες τὴν πρὸς Φίλιππον πίστιν·
彼らは、フィリッポスへの忠誠を守って、短い間は抵抗する姿勢を示した。
λαβόντες δὲ πρὸ ὀφθαλμῶν τὰ περὶ τοὺς Ἀθαμᾶνας καὶ τὴν τοῦ Φιλίππου, ταχέως μετενόησαν καὶ προσέθεντο πρὸς τοὺς Αἰτωλούς.
しかし、アタマネス人の状況と、フィリッポスの……を目の当たりにすると、すぐに考えを変えてアイトリア人たちに加わった。
§21.25.7γενομένης δὲ τῆς τῶν πραγμάτων εὐροίας τοιαύτης, ἀπήγαγε τὴν στρατιὰν ὁ Νίκανδρος εἰς τὴν οἰκείαν, δοκῶν ἠσφαλίσθαι τὰ κατὰ τὴν Αἰτωλίαν τοῖς προειρημένοις ἔθνεσι καὶ τόποις τοῦ μηδένα δύνασθαι κακοποιεῖν τὴν χώραν αὐτῶν.
事態がこのように順調に進むと、ニカンドロスは軍を本国へと引き揚げさせた。 前述の諸民族や諸地域によってアイトリアの周辺を確保し、誰も彼らの領土を荒らすことができないようにしたと考えたからである。
§21.25.8ἄρτι δὲ τούτων συμβεβηκότων καὶ τῶν Αἰτωλῶν ἐπὶ τοῖς γεγονόσι φρονηματιζομένων, προσέπεσε φήμη περὶ τῆς κατὰ τὴν Ἀσίαν μάχης, ἐν ᾗ γνόντες ἡττημένον ὁλοσχερῶς τὸν Ἀντίοχον αὖθις ἀνετράπησαν ταῖς ψυχαῖς.
これらのことが起こったばかりで、アイトリア人たちがその成果に得意になっていたとき、アジアでの戦いに関する噂が届いた。 その戦いでアンティオコスが完全に敗北したことを知ると、彼らは再び意気消沈した。
§21.25.9ὡς δὲ παραγενηθεὶς ἐκ τῆς Ῥώμης ὁ Δαμοτέλης τόν τε πόλεμον ἀνήγγειλε διότι μένει κατάμονος, καὶ τὴν τοῦ Μάρκου καὶ τῶν δυνάμεων διάβασιν ἐπʼ αὐτούς, τότε δὴ παντελῶς εἰς ἀμηχανίαν ἐνέπιπτον καὶ διηπόρουν πῶς δεῖ χρήσασθαι τοῖς ἐπιφερομένοις πράγμασιν.
さらに、ローマから帰還したダモテレスが、戦争が依然として継続していること、そしてマルクスと彼の軍勢が自分たちに向けて渡海してくることを報告すると、そのときまさに彼らは完全に途方に暮れ、押し寄せる事態にどう対処すべきかと思い悩んだ。
§21.25.10ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς πρός τε Ῥοδίους πέμπειν καὶ πρὸς Ἀθηναίους, ἀξιοῦντας καὶ παρακαλοῦντας πρεσβεῦσαι περὶ αὐτῶν εἰς τὴν Ῥώμην καὶ παραιτησαμένους τὴν ὀργὴν τῶν Ῥωμαίων ποιήσασθαί τινα λύσιν τῶν περιεστώτων κακῶν τὴν Αἰτωλίαν.
そこで彼らは、ロードス人とアテナイ人のもとへ使節を送り、自分たちのためにローマへ使節を派遣すること、そしてローマ人の怒りを宥めて、アイトリアを取り囲む災厄の何らかの解決をもたらしてくれるよう要求し、懇願することを決定した。
§21.25.11ὁμοίως δὲ καὶ παρʼ αὑτῶν ἐξέπεμψαν πάλιν πρεσβευτὰς εἰς τὴν Ῥώμην, Ἀλέξανδρον τὸν Ἴσιον ἐπικαλούμενον καὶ Φαινέαν, σὺν δὲ τούτοις Χάλεπον.
同様に、彼ら自身からも再びローマに使節を派遣した。
ἔτι δʼ Ἄλυπον τὸν Ἀμβρακιώτην καὶ Λύκωπον. —
すなわち、「イシオス」と呼ばれるアレクサンドロスとパイネアス、彼らとともにカレポス、さらにアンブラキアのアリュポスとリュコポスである。