§12.25i.1ὅτι δὲ τὸ λεγόμενον οὐκ ἀδύνατον, ἱκανὸν ὑπόδειγμα πρὸς πίστιν ὁ ποιητής, παρʼ ᾧ πολὺ τὸ τῆς τοιαύτης ἐμφάσεως ἴδοι τις ἂν ὑπάρχον.
そして、言われていることが不可能ではないということについて、詩人(ホメロス)は確信に至るための十分な手本であり、彼のもとでは、そのような迫真性が豊かに存在しているのを目の当たりにできるだろう。
§12.25i.2ἐξ ὧν πᾶς ἂν εἰκότως συγκατάθοιτο τρίτον εἶναι μέρος τῆς ἱστορίας καὶ τρίτην ἔχειν τάξιν τὴν ἐκ τῶν ὑπομνημάτων πολυπραγμοσύνην.
これらのことから、誰もが当然、記録(史料)からの調査による探求は、歴史の第三の部分であり、第三の地位(順位)を占めているということに同意するだろう。
§12.25i.3ὡς δʼ ἀληθές ἐστι τὸ νυνὶ λεγόμενον καὶ ἐκφανέστατον γένοιτʼ ἂν ἐπί τε τῶν συμβουλευτικῶν καὶ παρακλητικῶν, ἔτι δὲ πρεσβευτικῶν λόγων, οἷς κέχρηται Τίμαιος.
そして、今言われていることがいかに真実であるかは、ティマイオスが用いている、勧告や鼓舞(激励)、さらには使節の演説(言論)において最も明らかになるだろう。
§12.25i.4ὀλίγοι μὲν γὰρ καιροὶ πάντας ἐπιδέχονται διαθέσθαι τοὺς ἐνόντας λόγους, οἱ δὲ πλεῖστοι βραχεῖς [καί] τινας τῶν ὑπόντων, καὶ τούτων τινὰς μὲν οἱ νῦν, ἄλλους δʼ οἱ προγεγονότες, καὶ τινὰς μὲν Αἰτωλοὶ προσίενται, τινὰς δὲ Πελοποννήσιοι, τινὰς δʼ Ἀθηναῖοι.
というのも、そこに含まれうるすべての議論を展開することを許容する機会(状況)はごくわずかであり、大部分の機会は潜在するもののうちのわずかなもの(いくつかの短いもの)だけを許容し、またこれらのうち、あるものは現代の人々が、他のものはかつての人々が[受け入れ]、そしてあるものはアイトリア人が受け入れ、あるものはペロポネソス人が、あるものはアテナイ人が受け入れるからである。
§12.25i.5καὶ τὸ μὲν ματαίως καὶ ἀκαίρως [καὶ] πρὸς πάντα πάντας διεξιέναι τοὺς ἐνόντας λόγους, ὃ ποιεῖ Τίμαιος πρὸς πᾶσαν ὑπόθεσιν εὑρεσιλογῶν, τελέως ἀνάληθες καὶ μειρακιῶδες καὶ διατριβικόν — ἅμα καὶ πολλοῖς ἀποτυχίας αἴτιον ἤδη τοῦτο γέγονε καὶ καταφρονήσεως — τὸ δὲ τοὺς ἁρμόζοντας καὶ καιρίους ἀεὶ λαμβάνειν, τοῦτʼ ἀναγκαῖον.
そして、ティマイオスがあらゆる主題に対して言葉をこねくり回して(言葉巧みに語って)行っているように、無駄に、また時宜を得ずに、すべての事柄に対して、すべての含まれうる議論を展開することは、完全に真実に反し、子供っぽく、衒学的(修辞学校的)なことであり――そして同時に、これがすでに多くの人々にとって失敗と軽蔑の原因となってきたのであるが――常に適切で時宜を得たもの(議論)を取り上げること、これが必要不可欠なのである。
§12.25i.6ἀστάτου δὲ τῆς χρείας οὔσης καὶ πόσοις καὶ ποίοις τῶν ἐνόντων χρηστέον, ἀλλοιοτέρου τινὸς δεῖ ζήλου καὶ παραγγέλματος, εἰ μέλλομεν μὴ βλάπτειν, ἀλλʼ ὠφελεῖν τοὺς ἀναγινώσκοντας.
しかし、(議論の)必要性が不安定(流動的)であり、また可能であるもののうちどれほど多くの、またどのような議論を用いるべきか[が不確か]であるからには、もし私たちが読者を害することなく、益するつもりであるならば、何か異なる性質の(一味違った)意欲と指針が必要である。
§12.25i.7ἔστι μὲν οὖν ὁ καιρὸς ἐν πᾶσι δυσπαράγγελτος, οὐ μὴν ἀδύνατος εἰς ὑπόνοιαν ἀχθῆναι διὰ τῶν ἐκ τῆς αὐτοπαθείας καὶ τριβῆς θεωρημάτων·
したがって、時宜(適切な判断)というものは、あらゆることにおいて(規則として)示すことが困難であるが、直接体験と訓練から得られる原理(観察)を通じて、理解(推測)に導くことが不可能というわけではない。
ἐπὶ δὲ τοῦ παρόντος μάλιστʼ ἂν ὑπονοηθείη τὸ λεγόμενον ἐκ τούτων.
そして、現時点においては、言われていることが以下のことから最もよく理解されるだろう。
§12.25i.8εἰ γὰρ οἱ συγγραφεῖς ὑποδείξαντες τοὺς καιροὺς καὶ τὰς ὁρμὰς καὶ διαθέσεις τῶν βουλευομένων, κἄπειτα τοὺς κατʼ ἀλήθειαν ῥηθέντας λόγους ἐκθέντες διασαφήσαιεν ἡμῖν τὰς αἰτίας, διʼ ἃς ἢ κατευστοχῆσαι συνέβη τοὺς εἰπόντας ἢ διαπεσεῖν, γένοιτʼ ἄν τις ἔννοια τοῦ πράγματος ἀληθινή, καὶ δυναίμεθʼ ἂν ἅμα μὲν διακρίνοντες, ἅμα δὲ μεταφέροντες ἐπὶ τὰ παραπλήσια κατευστοχεῖν ἀεὶ τῶν προκειμένων.
というのも、もし歴史家たちが、(審議に臨む)人々の置かれた状況(時期)や、動機、および意図(態度)を示し、その後に、実際に語られた演説(言葉)を提示して、発言者たちが成功を収めることになったのか、それとも失敗することになったのか、その原因を私たちに明らかにしてくれるなら、事柄に対する真実の理解が生じるだろうし、私たちは一方では状況を判断し、他方ではそれを類似の状況に当てはめることによって、常に目の前にある課題を(正しく)射当て(成功させ)ることができるようになるだろう。
§12.25i.9ἀλλʼ ἔστιν, οἶμαι, τὸ μὲν αἰτιολογεῖν δυσχερές, τὸ δὲ ῥησικοπεῖν ἐν τοῖς βυβλίοις ῥᾴδιον, καὶ τὸ μὲν ὀλίγα καιρίως εἰπεῖν καὶ τούτου παραγγελίαν εὑρεῖν ὀλίγοις ἐφικτόν, τὸ δὲ πολλὰ διαθέσθαι καὶ ματαίως τῶν ἐν μέσῳ κειμένων καὶ κοινόν.
しかし、私の思うに、原因を説明することは困難であるが、書物の中で言葉を弄することは容易であり、また、時宜にかなった少数のことを語り、そのための指針を見出すことは少数の人にしか達成できないが、無駄に多くのことを展開することは、誰にでも手に入るありふれたことなのである。