§12.12b.1κατηγορεῖν καὶ θειασμὸν διασύρειν τῶν ὀνειρωττόντων καὶ δαιμονώντων ἐν τοῖς ὑπομνήμασιν·
著作の中で、夢を見る者たちや狂乱する者たちの神懸かり的な言動を非難し、嘲笑することは容易である。
ὅσοι γε μὴν αὐτοὶ πολλὴν τῆς τοιαύτης ἐμπεποίηνται φλυαρίας, τοὺς τοιούτους ἀγαπᾶν ἂν δέοι μὴ τυγχάνοντας κατηγορίας, μηδʼ ὅτι καὶ τῶν ἄλλων αὐτοὺς κατατρέχειν·
しかし、自分自身がそのようなくだらないことを数多く著書に盛り込んでいる人々については、そうした人々自身が非難を受けずに済めば満足すべきであり、まして彼らが他者を攻撃するなどということはあってはならない。
ὃ συμβέβηκε περὶ Τίμαιον.
これこそがティマイオスに関して起こったことである。
§12.12b.2ἐκεῖνος γὰρ κόλακα μὲν εἶναί φησι τὸν Καλλισθένην τοιαῦτα γράφοντα καὶ πλεῖστον ἀπέχειν φιλοσοφίας, κόρδαξί τε προσέχοντα καὶ κορυβαντιώσαις γυναιξί·
というのも、彼(ティマイオス)は、カリステネスはこのようなことを書くことによって諂い手であり、哲学から最も遠く離れており、卑俗な踊りや狂乱する女たちに夢中になっていると言っているからである。
δικαίως δʼ αὐτὸν ὑπʼ Ἀλεξάνδρου τετευχέναι τιμωρίας διεφθαρκότα τὴν ἐκείνου ψυχὴν καθʼ ὅσον οἷός τʼ ἦν·
また、カリステネスは、自分の能力の及ぶ限り彼(アレクサンドロス)の魂を破滅させたのであるから、アレクサンドロスによって当然の処罰を受けたのだ、と。
§12.12b.3καὶ Δημοσθένην μὲν καὶ τοὺς ἄλλους ῥήτορας τοὺς κατʼ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἀκμάσαντας ἐπαινεῖ καί φησι τῆς Ἑλλάδος ἀξίους γεγονέναι, διότι ταῖς Ἀλεξάνδρου τιμαῖς ταῖς ἰσοθέοις ἀντέλεγον, τὸν δὲ φιλόσοφον αἰγίδα καὶ κεραυνὸν περιθέντα θνητῇ φύσει δικαίως αὐτὸν ὑπὸ τοῦ δαιμονίου τετευχέναι τούτων ὧν ἔτυχεν. —
そして、デモステネスやその時代に全盛期を迎えた他の弁論家たちを、彼は称賛し、彼らはギリシアにふさわしい人々であったと言う。 なぜなら、彼らはアレクサンドロスに対する神と同等の名誉の授与に反対したからである。 これに対して、この「哲学者」(カリステネス)は、死すべき本性(人間)にアイギスと雷電をまとわせたのであり、神的な力によって、彼が遭遇したあの運命を当然受けたのだ、と。