§12.12b.1κατηγορεῖν καὶ θειασμὸν διασύρειν τῶν ὀνειρωττόντων καὶ δαιμονώντων ἐν τοῖς ὑπομνήμασιν·
저술 속에서 꿈을 꾸는 자들과 귀신 들린 자들의 신들린 광증을 비난하고 조롱하는 것은 쉬운 일이다.
ὅσοι γε μὴν αὐτοὶ πολλὴν τῆς τοιαύτης ἐμπεποίηνται φλυαρίας, τοὺς τοιούτους ἀγαπᾶν ἂν δέοι μὴ τυγχάνοντας κατηγορίας, μηδʼ ὅτι καὶ τῶν ἄλλων αὐτοὺς κατατρέχειν·
그러나 스스로 그러한 허황된 이야기를 많이 만들어낸 자들의 경우, 그러한 자들은 자신들이 비난을 받지 않는 것만으로도 만족해야 마땅하며, 하물며 그들이 다른 이들을 공격하는 일은 있어서는 안 된다.
ὃ συμβέβηκε περὶ Τίμαιον.
이것이 바로 티마이오스에 관해 일어난 일이다.
§12.12b.2ἐκεῖνος γὰρ κόλακα μὲν εἶναί φησι τὸν Καλλισθένην τοιαῦτα γράφοντα καὶ πλεῖστον ἀπέχειν φιλοσοφίας, κόρδαξί τε προσέχοντα καὶ κορυβαντιώσαις γυναιξί·
그는 칼리스테네스가 이와 같은 것을 씀으로써 아첨꾼이었으며, 철학으로부터 가장 멀리 떨어져 있고, 상스러운 춤과 광란하는 코리바스 여인들에게 빠져 있었다고 말하기 때문이다.
δικαίως δʼ αὐτὸν ὑπʼ Ἀλεξάνδρου τετευχέναι τιμωρίας διεφθαρκότα τὴν ἐκείνου ψυχὴν καθʼ ὅσον οἷός τʼ ἦν·
또한 칼리스테네스가 자신이 할 수 있는 한 그(알렉산드로스)의 영혼을 타락시켰으므로, 알렉산드로스에 의해 당연한 처벌을 받았다고 말한다.
§12.12b.3καὶ Δημοσθένην μὲν καὶ τοὺς ἄλλους ῥήτορας τοὺς κατʼ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἀκμάσαντας ἐπαινεῖ καί φησι τῆς Ἑλλάδος ἀξίους γεγονέναι, διότι ταῖς Ἀλεξάνδρου τιμαῖς ταῖς ἰσοθέοις ἀντέλεγον, τὸν δὲ φιλόσοφον αἰγίδα καὶ κεραυνὸν περιθέντα θνητῇ φύσει δικαίως αὐτὸν ὑπὸ τοῦ δαιμονίου τετευχέναι τούτων ὧν ἔτυχεν. —
그리고 데모스테네스와 그 당시에 전성기를 누린 다른 연설가들을 그는 찬양하며, 그들이 그리스에 걸맞은 인물들이었다고 말하는데, 왜냐하면 그들이 알렉산드로스에 대한 신과 동등한 영예 수여에 반대했기 때문이다. 반면에 이 ‘철학자’(칼리스테네스)는 죽을 수밖에 없는 본성(인간)에 아이기스와 번개를 씌워주었기에, 신적인 힘에 의해 자신이 겪은 일을 당연히 당했다고 말한다.