§2.5.1ἔστιν δὲ ἡ θηριότης ὑπερβάλλουσά τις κακία.
獣性とは、度を超えたある種の悪徳である。
ὅταν γάρ τινα παντελῶς ἔδωμεν φαῦλον, οὐδʼ ἄνθρωπὸν φαμεν εἶναι ἀλλὰ θηρίον, ὡς οὖσαν τινὰ κακίαν θηριότητα.
というのも、私たちが誰かを完全に劣悪であると見るとき、私たちはその人を人間でさえなく、むしろ獣であると言い、獣性をある種の悪徳が存在しているかのように見なすからである。
§2.5.2ἡ δὲ ἀντικειμένη ἀρετὴ ταύτῃ ἐστὶν ἀνώνυμος, ἔστιν δʼ ἡ τοιαύτη ὑπὲρ ἄνθρωπον οὖσα, οἷον ἡρωϊκὴ τις καὶ θεία.
これに対立する徳は無名であるが、そのような徳は人間を超えたものであり、いわば英雄的で神的なものである。
ἀνώνυμος δέ ἐστιν αὕτη ἡ ἀρετή, ὅτι οὐκ ἔστιν θεοῦ ἀρετή·
そして、この徳が無名であるのは、それが神の徳ではないからである。
ὁ γὰρ θεὸς βελτίων τῆς ἀρετῆς καὶ οὐ κατʼ ἀρετήν ἐστι σπουδαῖος·
なぜなら、神は徳よりも優れた存在であり、徳に従って優れているのではないからである。
οὕτω μὲν γὰρ βέλτιον ἔσται ἡ ἀρετὴ τοῦ θεοῦ.
さもなければ、徳が神よりも優れたものになってしまうだろう。
§2.5.3διὸ ἀνώνυμος ἡ ἀρετὴ ἡ τῇ κακίᾳ τῇ θηριότητι ἀντικειμένη.
それゆえ、悪徳である獣性に対立する徳は無名なのである。
θέλει δὲ τῇ τοιαύτῃ ἀντικεῖσθαι ἡ θεία καὶ ὑπὲρ ἄνθρωπον·
そして、神的で人間を超えた徳が、このような悪徳に対立することになる。
ὥσπτερ γὰρ καὶ ἡ κακία ἡ θηριότης ὑπὲρ ἄνθρωπον ἐστίν, οὕτω καὶ ἡ ἀρετὴ ἡ ἀντικειμένη.
なぜなら、悪徳である獣性が人間を超えたものであるのと同様に、対立する徳もまたそうだからである。