§2.4.1ταῦτα μὲν μέχρι τούτου· μετὰ δὲ ταῦτα ἀναγκαῖόν ἐστιν ἑτέραν ἀρχὴν ποιησαμένοις λέγειν ὑπὲρ ἐγκρατείας καὶ ἀκρασίας.
これらはこれまでのこととして、この後は、新たに別の端緒を設定した上で、自制と無自制について語ることが必要である。
ὥσπερ δὲ [καὶ] ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ κακία αὗταί εἰσιν ἄτοποι, ὡσαύτως ἀναγκαῖον καὶ τοὺς περὶ τούτων λόγους λεχθησομένους ἀτόπους γίνεσθαι·
そして、これらの徳と悪徳が奇妙であるように、同様にこれらについてこれから語られる議論もまた、奇妙なものとなることが不可避である。
§2.4.2οὐ γὰρ ὁμοία ἡ ἀρετὴ αὕτη ἐστὶν ταῖς ἄλλαις.
なぜなら、この徳は他の諸徳と同様ではないからである。
ἐν μὲν γὰρ ταῖς ἄλλαις ἐπὶ ταὐτὰ καὶ ὁ λόγος καὶ τὰ πάθη ὁρμῶσιν καὶ οὐκ ἐναντιοῦνται ἀλλήλοις, ἐπὶ δὲ ταύτης ἐναντιοῦνται ἀλλήλοις ὅ τε λόγος καὶ τὰ πάθη.
というのも、他の諸徳においては、理性と情念が同じ方向へと向かい、互いに対立することはないが、この徳においては、理性と情念が互いに対立するからである。
§2.4.3— ἔστι δὲ τρία τὰ ἐν τῇ ψυχ γινόμενα, καθʼ ἃ φαῦλοι λεγόμεθα, κακία ἀκρασία θηριότης.
ところで、それらに従って私たちが劣悪であると言われる、魂の中に生じるものは三つあり、悪徳、無自制、獣性である。
ὑπὲρ μὲν οὖν κακίας καὶ ἀρετῆς τί ἐστι καὶ ἐν τίσιν, εἴρηται ἡμῖν ἐν τοῖς ἐπάνω·
したがって、悪徳と徳が何であり、何の中にあるのかについては、すでに以前の箇所で私たちは述べた。
νῦν δὲ ὑπὲρ ἀκρασίας καὶ θηριότητος λεκτέον ἂν εἴη.
今や、無自制と獣性について語らねばならない。