§2.2.1ἡ δὲ εὐγνωμοσύνη καὶ ὁ εὐγνώμων ἐστὶν περὶ ταὐτὰ περὶ ἃ καὶ ἡ ἐπιείκεια, περὶ τὰ δίκαια [καὶ] τὰ ἐλλελειμμένα ὑπὸ τοῦ νομοθέτου τῷ μῆ ἀκριβῶς διωρίσθαι, κριτικὸς ὢν τῶν ἐλλελειμμένων ὑπὸ τοῦ νομοθέτου, καὶ γιγνώσκων ὅτι ὑπὸ μὲν τοῦ νομοθέτου ἐλλέλειπται, ἔστι μέντοι δίκαια, ὁ τοιοῦτος εὐγνώμων.
一方、良識と良識ある人は、公平が関わるのと同じ事柄、すなわち、正確に規定されなかったために立法者によって省略された正しい事柄に関わっている。 立法者によって省略された事柄について判断力を持ち、また、それらが立法者によって省略されてはいるものの、やはり正しいことであると認識する人、そのような人こそが良識ある人である。
ἔστι μὲν οὖν οὐκ ἄνευ ἐπιεικείας ἡ εὐγνωμοσύνη·
したがって、良識は公平なしには存在しない。
τὸ μὲν γὰρ κρῖναι τοῦ εὐγνώμονος, τὸ δὲ δὴ πράττειν [καὶ] κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ ἐπιεικοῦς.
なぜなら、判断することは良識ある人の特徴であり、その判断に従って実際に行動することは公平な人の特徴だからである。