§2.2.1ἡ δὲ εὐγνωμοσύνη καὶ ὁ εὐγνώμων ἐστὶν περὶ ταὐτὰ περὶ ἃ καὶ ἡ ἐπιείκεια, περὶ τὰ δίκαια [καὶ] τὰ ἐλλελειμμένα ὑπὸ τοῦ νομοθέτου τῷ μῆ ἀκριβῶς διωρίσθαι, κριτικὸς ὢν τῶν ἐλλελειμμένων ὑπὸ τοῦ νομοθέτου, καὶ γιγνώσκων ὅτι ὑπὸ μὲν τοῦ νομοθέτου ἐλλέλειπται, ἔστι μέντοι δίκαια, ὁ τοιοῦτος εὐγνώμων.
한편 양식과 양식 있는 사람은 형평과 마찬가지로 동일한 대상, 즉 정확하게 규정되지 못했기 때문에 입법자에 의해 누락된 올바른 것들에 관한 것이다. 입법자에 의해 누락된 것들에 대해 판단력을 지니고 있으며, 비록 입법자에 의해 누락되었을지라도 그것들이 올바른 것이라는 점을 인식하는 사람, 그러한 사람이 양식 있는 사람이다.
ἔστι μὲν οὖν οὐκ ἄνευ ἐπιεικείας ἡ εὐγνωμοσύνη·
그러므로 양식은 형평 없이 존재하지 않는다.
τὸ μὲν γὰρ κρῖναι τοῦ εὐγνώμονος, τὸ δὲ δὴ πράττειν [καὶ] κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ ἐπιεικοῦς.
왜냐하면 판단하는 것은 양식 있는 사람의 특징인 반면, 그 판단에 따라 실천하는 것은 형평성 있는 사람의 특징이기 때문이다.