§2.1.1μετὰ δὲ ταῦτα ὑπὲρ ἐπιεικείας δέοι ἂν τὴν ἐπίσκεψιν ποιήσασθαι, τί τέ ἐστι καὶ ἐν τίσι καὶ περὶ ποῖα.
これらに続いて、公平について、それが何であるか、どのような人の間にあるか、そしていかなる事柄に関するものであるか、検討を行うべきであろう。
ἔστιν δὲ ἡ ἐπιείκεια καὶ ὁ ἐπιεικὴς ὁ ἐλαττωτικὸς τῶν δικαίων τῶν κατὰ νόμον.
公平および公平な人とは、法律に基づく権利を譲歩する人のことである。
ἃ γὰρ ὁ νομοθέτης ἐξαδυνατεῖ καθʼ ἕκαστα ἀκριβῶς διορίζειν, ἀλλὰ καθόλου λέγει, ὁ ἐν τούτοις παραχωρῶν, καὶ ταῦθʼ αἱρούμενος ἂ ὁ νομοθέτης ἐβούλετο μὲν τῷ καθʼ ἕκαστα διορίσαι, οὐκ ἠδυνήθη δέ, ὁ τοιοῦτος ἐπιεικής.
なぜなら、立法者が個々の事例について正確に規定することができず、普遍的に語るにとどまる事柄において、これらを譲歩し、立法者が個々の事例において規定したいと望みながらも不可能であった、そのような事柄を選択する人こそが、公平な人だからである。
οὐκ ἕστιν δὲ ἐλαττωτικὸς τῶν δικαίων ἁπλῶς·
ただし、その人は端的に正しい事柄を譲歩するわけではない。
τῶν μὲν γὰρ φύσει καὶ ὡς ἀληθῶς ὄντων δικαίων οὐκ ἐλαττοῦται, ἀλλὰ τῶν κτὰ νόμον, ἃ ὁ νομοθέτης ἐξαδυνατῶν ἀπέλιπεν.
なぜなら、自然において、かつ真に正しい事柄に関して譲歩するのではなく、法律に基づく正しい事柄、すなわち立法者が不可能であるがゆえに残しておいた事柄に関して、譲歩するからである。