§1.5.1πρῶτον μὲν οὖν λεκτέον ὑπὲρ τῆς ψυχῆς ἐν ἐγγίνετκι, οὐ τί ἐσπτιν ἡ ψυχὴ (ὑπὲρ μὲν γὰρ τούτου ἄλλος λόγος), ἀλλʼ ὡς τύπῳ. διελέσθαι.
まず第一に、それ[徳]が生じる魂について語らねばならない。 魂とは何か(これについては別の議論がある)ではなく、むしろ概略的に区分することについてである。
ἔστιν δʼ ἡ ψυχή, ὡς φαμέν, εἰς δύρ μέρη διῃρημένη, εἴς τε τὸ λόγον ἔχον καὶ τὸ ἄλογον.
魂は、私たちが言うように、理性的部分と非理性的部分という二つの部分に分割されている。
ἐν μὲν δὴ τῷ λόγον ἔχοντι ἐγγίνεται φρόνησις ἀγχίνοια σοφία εὐμάθεια μνήμη καὶ τὰ τοιοῦτα, ἐν δὲ τῷ ἀλόγῳ αὗται αἱ ἀρεταὶ λεγόμεναι, σωφροσύνη δικαιοσύνη ἀνδρεία ὅσαι ἄλλαατοῦἤθους δοκοῦσιν ἐππαινεταὶ εἶναι.
そして、理性的部分の中には、思慮、機知、知恵、物わかりの良さ、記憶、およびこれらに類するものが生じ、非理性的部分の中には、いわゆるこれら性格の徳、すなわち節制、正義、勇敢、その他およそ性格に属して称賛に値すると思われるものが生じる。
§1.5.2κατὰ γὰρ ταύτας ἐπαινετοὶ λεγόμεθα·
なぜなら、これらの徳に従って私たちは称賛に値すると言われるからである。
κατὰ δὲ τὰς τοῦ [τὸν] λόγον ἔχοντος οὐδεὶς ἐπαινεῖται.
他方で、理性を持つ部分の徳に従って称賛される人は誰もいない。
οὔτε γὰρ ὅτι σοφός, οὐδεὶς ἐπαινεῖται, οὔτε ὅτι φρόνιμος, οὐδʼ ὅλως κατά τι τῶν τοιούτων οὐθέν.
なぜなら、知恵があるからといって称賛されることも、思慮深いからといって称賛されることもなく、およそそのようなもののいずれに従っても称賛されることは全くないからである。
οὐδὲ δὴ τὸ ἄλογον, εἰ μὴ ὑπηρετικόν ἔστιν καὶ ὑπηρετεῖ τῷ λόγον ἔχοντι μορίῳ.
また、非理性的部分も、もしそれが従順でなく、理性的部分に服従しないのであれば、(称賛されることは)ない。
§1.5.3ἔστιν δʼ ἡ ἀρετὴ ἡ ἠθικὴ ὑπὸ ἐνδείας καὶ ὑπερβολῆς φθειρομένη.
さて、品格の徳は欠乏と過度によって損なわれるものである。
ὅτι δὲ ἡ ἔνδεια καὶ ἡ ὑπερβολὴ φθείρει, τοῦτʼ ἰδεῖν ἔστιν ἐκ τῶν ἠθικῶν (δεῖ δʼ ὑπὲρ τῶν ἀφανῶν τοῖς φανεραῖς μαρτυρίοις χρῆσθαι).
そして、欠乏と過度が[徳を]損なうということは、品格に関する事例から見ることができる(非顕著な事柄については、顕著な証拠を用いるべきだからである)。
εὐθέως γὰρ ἐπὶ γυμνασίων ἴδοι ἄν τις·
実際、体操の事例においてただちにそれを見ることができるだろう。
πολλῶν γὰρ γινομένων φθείρεται ἡ ἰσχύς, ὀλίγων τε ὡσαύτως.
なぜなら、過度に行われれば体力は損なわれ、同様に過少であっても損なわれるからである。
ἐπὶ τε ποτῶν καὶ σιτίων ὡσ??ύτως·
また、飲み物や食べ物においても同様である。
πολλῶν τε γὰρ δὴ γιν??μένων φθείρεται ἡ ὑγίε??, ἀλέγων τε ὡσαύτως, συμμέτρων δὲ γινομένων σῴζεται ἡ ἰσχὺς καὶ ἡ ὑγί??α.
なぜなら、過多であれば健康は損なわれ、同様に過少であっても損なわれるが、適度であれば体力も健康も保たれるからである。
§1.5.4ὁμοίως δὲ τούτοις συμβαίνει καὶ ἐπὶ σωφροσύνης καὶ ἐπὶ ἀνδρείας καὶ τῶν ἄλλων ἀρετῶν.
そして、これらと同様のことが、節制や勇敢、その他の徳においても起こる。
ἐὰν μὲν γάρ τινα λέαν ποιήσῃς ἄφοβον ὥστε μηδὲ τοὺ θεοὺς φοβεῖσθαι, σὐκ ἀνδρεῖος ἀλλὰ μαινόμενος, ἂν δὲ φαβούμενον πάντα, δειλός·
なぜなら、もし誰かを過度に恐れ知らずにして、神々さえ恐れないようにさせるなら、その人は勇敢なのではなく狂気の人であり、逆にすべてを恐れるなら臆病者である。
ἀνδρεῖος ἄρα ἔσται οὔτε ὁ φοβούμενος πάντα οὔτε ὁ μηθέν.
したがって、勇敢な人は、すべてを恐れる人でもなければ、何も恐れない人でもない。
ταὔτ᾿ ἄρα καὶ αὔξει καὶ φθείρει τὴν ἀρετήν.
したがって、同じものが徳を増大させもすれば、損ないもするのである。
§1.5.5καὶ γὰρ οἱ λίαν φέβοι καὶ πάντες φθείρου??, καὶ οἱ περὶ μηθὲν δὲ ὁμοίως.
実際、過度の恐怖やあらゆる恐怖は[徳を]損ない、同様に何に対する恐怖もないことも同様である。
ἔστιν δ᾿ ἡ ἀνδρεία περὶ φόβ:??υς, ὥσν οἱ μέτριοι φ?? αὔξουσι τὴν ἀνδρείαν.
そして、勇敢さは恐怖に関わるものであるから、適度な恐怖こそが勇敢さを増大させる。
ὑπὸ τῶν αὐτῶν ὤρα καὶ αὔξεται καὶ φθείρεται ἡ ἀνδρεία·
したがって、同じものによって勇敢さは増大し、また損なわれる。
ὑπὸ φέβων γὰρ τοῦτο πάσχ??.
なぜなら、恐怖によって勇敢さはこれらを被るからである。
ὁμείως δὲ καὶ αἱ ἄλλαι ὠρεταί.
他の徳についても同様である。