§8.60.1Μάρκιος μὲν δὴ τοιαύτης καταστροφῆς ἔτυχεν, ἀνὴρ καὶ τὰ πολέμια ἄριστος τῶν καθʼ ἡλικίαν καὶ πρὸς ἁπάσας τὰς ἡδονάς, ὅσαι ἄρχουσι νέων, ἐγκρατής, τά τε δίκαια οὐκ ἀπὸ νόμου μᾶλλον ἀνάγκης διὰ τιμωριῶν δέος ἀκούσιος ἀποδιδούς, ἀλλʼ ἑκών τε καὶ πεφυκὼς πρὸς αὐτὰ εὖ, καὶ οὐδʼ ἐν ἀρετῆς μοίρᾳ τὸ μηθὲν ἀδικεῖν τιθέμενος, οὐ μόνον τʼ αὐτὸς ἁγνεύειν ἀπὸ πάσης κακίας προθυμούμενος, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους προσαναγκάζειν δικαιῶν·
マルキオスは実にこのような最期を遂げた。 彼は、同世代のなかで軍事において最も優れた男であり、かつ若者を支配するあらゆる快楽に対して自制心があり、正しい行いを、罰を恐れるという法律の強制から不本意ながら行うのではなく、むしろ自発的に、かつ生まれつき正義にかなった善い性質を有しており、いかなる不正も行わないことを徳の一部とさえ見なさず、自らがあらゆる悪徳から身を清めることを熱望するだけでなく、他者にもそれを強いることが正当であると考えていた。
§8.60.2μεγαλόφρων τε καὶ δωρηματικὸς καὶ εἰς ἐπανόρθωσιν ὧν ἑκάστῳ δέοι τῶν φίλων, ὁπότε γνοίη, προχειρότατος, τά τε πολιτικὰ πράττειν οὐδενὸς χείρων τῶν ἀριστοκρατικῶν·
また、気宇壮大で気前がよく、友人のそれぞれが必要とする事柄を、彼が知るや否や、助けることに極めて迅速であり、国政を執ることにおいて貴族派の誰にも引けを取らなかった。
καὶ εἰ μὴ τὸ στασιάζον τῆς πόλεως ἐμποδὼν αὐτοῦ τοῖς πολιτεύμασιν ἐγένετο, μεγίστην ἂν ἡ Ῥωμαίων πόλις ἐπίδοσιν εἰς ἡγεμονίαν ἐκ τῶν ἐκείνου πολιτευμάτων ἔλαβεν.
そして、もしこの国家の不和が彼の国策の障害とならなかったならば、ローマの国家は彼の国策から、覇権に向けて最大の発展を遂げたことであろう。
ἀλλʼ οὐ γὰρ ἐν δυνατῷ ἦν ἅμα πάσας τὰς ἀρετὰς ἐν ἀνθρώπου γενέσθαι φύσει, οὐδὲ φύσεταί τις ἀπὸ θνητῶν καὶ ἐπικήρων σπερμάτων περὶ πάντʼ ἀγαθός.
しかし、人間の本性のなかにすべての美徳が同時に備わることは不可能であり、滅びゆく、はかない種から、すべての点において善い者が生まれることも決してないからである。