§5.52.1Σερουιλίου δὲ Σολπικίου Καμερινοῦ καὶ Μανίου Τυλλίου Λόγγου τὴν ἀρχὴν παραλαβόντων Φιδηναίων τινὲς παρὰ Ταρκυνίων στρατιώτας μεταπεμψάμενοι τὴν ἄκραν καταλαμβάνονται, καὶ τῶν μὴ ταὐτὰ προαιρουμένων οὓς μὲν διαφθείραντες, οὓς δʼ ἐξελάσαντες, ἀφιστᾶσιν αὖθις ἀπὸ Ῥωμαίων τὴν πόλιν·
セルウィリウス・スルピキウス・カメリヌスとマニウス・トゥッリウス・ロングスが執政官の職を引き継ぐと、フィデナエ人の一部の者がタルクィニウス家から兵士たちを呼び寄せて砦を占拠し、自分たちと同じ方針を選ばない者のうち、ある者を殺害し、ある者を追放して、再びローマ人からその市を反逆させた。
πρεσβείας τε Ῥωμαικῆς ἀφικομένης ὥρμησαν μὲν ὡς πολεμίοις χρήσασθαι τοῖς ἀνδράσι, κωλυθέντες δʼ ὑπὸ τῶν πρεσβυτέρων ἐξέβαλον αὐτοὺς τῆς πόλεως,
そしてローマの使節団が到着したとき、彼らはその人々を敵として扱おうと突進したが、長老たちに阻まれて、彼らを市から追放するにとどまった。
§5.52.2οὔτε δοῦναι λόγον ἀξιώσαντες οὔτε λαβεῖν.
言い分を聞くことも、自分たちの言い分を伝えることも拒んだのである。
ταῦθʼ ἡ βουλὴ τῶν Ῥωμαίων μαθοῦσα πρὸς μὲν τὸ κοινὸν τῶν Λατίνων οὔπω τὸν πόλεμον ἐκφέρειν πρόθυμος ἦν, πυνθανομένη μὴ πᾶσιν εἶναι τὰ ψηφισθέντα ὑπὸ τῶν προβούλων κατὰ νοῦν, ἀλλʼ ἐν ἑκάστῃ πόλει τοὺς δημοτικοὺς ἀναδύεσθαι τὸν πόλεμον, καὶ πλείους εἶναι τοὺς ἀξιοῦντας μένειν τὰς σπονδὰς τῶν διαλελύσθαι λεγόντων·
これらをローマの元老院は知ったが、ラティウムの共同同盟に対して直ちに戦争を宣言することにはまだ消極的であった。 というのも、代表たちによって決議された事柄が全員の意にかなっているわけではなく、各都市において民衆は戦争を嫌がっており、条約の維持を求める者のほうが、破棄されたと主張する者よりも多数を占めていると知ったからである。
ἐπὶ δὲ τοὺς ἐν Φιδήνῃ τὸν ἕτερον ἐψηφίσαντο τῶν ὑπάτων Μάνιον Τύλλιον ἀποστεῖλαι στρατιὰν ἄγοντα πολλήν·
しかし、フィデナエにいる者たちに対しては、執政官の一人マニウス・トゥッリウスを大軍を率いて派遣することを決議した。
ὃς ἐπειδὴ τὴν χώραν αὐτῶν ἐδῄωσε κατὰ πολλὴν· ὃς ἐπειδὴ τὴν χώραν αὐτῶν ἐδῄωσε κατὰ πολλὴν ἄδειαν οὐδενὸς ὑπὲρ αὐτῆς ἀμυνομένου, πλησίον τοῦ τείχους καταστρατοπεδευσάμενος ἐφύλαττε μήτʼ ἀγορὰς εἰσάγεσθαι τοῖς ἔνδον μήτε ὅπλα μήτε ἄλλην βοήθειαν μηδεμίαν.
彼は、誰も防衛に現れないなかで、彼らの領土を完全に安全に略奪すると、城壁の近くに陣を構え、内部の者たちに食料も武器も、またその他いかなる援助も運び込まれないように監視した。
§5.52.3Φιδηναῖοι μὲν δὴ τειχήρεις ἐγένοντο καὶ πρὸς τὰς Λατίνων ἐπρεσβεύοντο πόλεις δεόμενοι ταχείας συμμαχίας·
フィデナエ人たちはこうして包囲され、ラティウムの諸都市に使節を送って迅速な同盟を求めた。
οἱ δὲ προεστηκότες τῶν Λατίνων, ἀγορὰν ποιησάμενοι τῶν πόλεων, Ταρκυνίοις τε αὖθις ἀποδόντες λόγον καὶ τοῖς παρὰ τῶν πολιορκουμένων ἥκουσιν, ἐκάλουν τοὺς συνέδρους εἰς ἀπόφασιν γνώμης, τίνα χρὴ πολεμεῖν Ῥωμαίοις τρόπον, ἀπὸ τῶν πρεσβυτάτων τε καὶ ἐπιφανεστάτων ἀρξάμενοι.
一方、ラティウムの指導者たちは諸都市の集会を招集し、タルクィニウスたちと包囲されている人々からの使節たちに再び発言権を与え、最長老かつ最も高名な者たちから始めて、ローマ人とどのような方法で戦争を行うべきかについて、議員たちに意見を述べるよう求めた。
§5.52.4πολλῶν δὲ ῥηθέντων λόγων καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ πολέμου πρῶτον, εἰ δέοι αὐτὸν ἐπικυρῶσαι, οἱ μὲν ταραχωδέστεροι τῶν συνέδρων τὸν βασιλέα κατάγειν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν ἠξίουν καὶ Φιδηναίοις βοηθεῖν παρῄνουν·
多くの意見が述べられ、まず戦争そのものを承認すべきかどうかについて議論されたが、議員のうちの扇動的な者たちは、王を支配権に復位させるべきだと主張し、フィデナエ人を救援するよう勧告した。
ἐν ἡγεμονίαις μὲν βουλόμενοι γενέσθαι στρατιωτικαῖς καὶ πραγμάτων ἐφάψασθαι μεγάλων, μάλιστα δʼ οἱ δυναστείας καὶ τυραννίδος ἐν ταῖς ἑαυτῶν πατρίσιν ἐρῶντες, ἣν συγκατασκευάσειν αὐτοῖς Ταρκυνίους ἐπείθοντο τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν ἀνακτησαμένους.
彼らは軍の指揮権を得て大きな事業に関与することを望んでおり、とりわけ自身の祖国において寡頭制や僭主政治を熱望する者たちであった。 彼らは、タルクィニウス家がローマの支配権を取り戻した後に、自分たちのためにそれらを確立する手助けをしてくれると確信していたのである。
οἱ δʼ εὐπορώτατοί τε καὶ ἐπιεικέστατοι μένειν ἐν ταῖς σπονδαῖς ἠξίουν τὰς πόλεις καὶ μὴ προχείρως ἐπὶ τὰ ὅπλα χωρεῖν·
これに対して、最も裕福で最も温和な者たちは、諸都市は条約を維持し、軽率に武器を取るべきではないと主張した。
καὶ ἦσαν οὗτοι τῷ πλήθει πιθανώτατοι.
そして彼らの主張が群衆にとって最も説得力があった。
§5.52.5ἐξωθούμενοι δὴ πρὸς τῶν παραινούντων τὴν εἰρήνην ἄγειν οἱ τὸν πόλεμον ἐπισπεύδοντες, τοῦτό γε πείθουσι ποιῆσαι τὴν ἐκκλησίαν τελευτῶντες, πρεσβευτὰς εἰς Ῥώμην ἀποστεῖλαι τοὺς παρακαλέσοντας ἅμα καὶ συμβουλεύσοντας τῇ πόλει δέχεσθαι Ταρκυνίους καὶ τοὺς ἄλλους φυγάδας ἐπʼ ἀδείᾳ καὶ ἀμνηστίᾳ, καὶ περὶ τούτων ὅρκια τεμόντας τῇ πατρίῳ κοσμεῖσθαι πολιτείᾳ καὶ τῆς Φιδηναίων πόλεως ἀπανιστάναι τὸν στρατόν, ὡς σφῶν γε οὐχ ὑπεροψομένων συγγενεῖς καὶ φίλους ἀφαιρεθέντας τὴν πατρίδα·
平和を保つよう勧告する者たちに圧迫されたため、戦争を急がせる者たちは、最終的に民会を説得して、少なくとも次のことを実行させた。 すなわち、ローマに使節を派遣し、同市に対して、タルクィニウス家やその他の亡命者たちを不可侵と恩赦のもとで受け入れ、これらについて誓いを交わした上で、祖代々の国制に則って統治し、フィデナエの市から軍を撤退させるよう、要請すると同時に勧告させることである。 ラティウム人としては、親族や友人が祖国を奪われるのを決して黙視するつもりはないからである。
ἐὰν δὲ μηδέτερον τούτων ὑπομείνωσι πράττειν, τότε βουλεύσεσθαι περὶ τοῦ πολέμου·
もしローマ人がこれらのどちらも受け入れようとしないなら、その時に戦争について審議することとした。
§5.52.6οὐκ ἀγνοοῦντες μέν, ὅτι τούτων οὐδέτερον ὑπομενοῦσι Ῥωμαῖοι, προφάσεις δὲ τῆς ἔχθρας βουλόμενοι λαβεῖν εὐπρεπεῖς, καὶ τοὺς ἐναντιουμένους σφίσι θεραπείαις ἐν τῷ μεταξὺ χρόνῳ καὶ χάρισιν ἐπάξεσθαι νομίζοντες.
ローマ人がこれら二つのうちどちらも受け入れないことは百も承知であったが、敵対関係のための体裁の良い口実を得たいと望み、またその間の時間に対立する者たちを懐柔や好意によって引き込めるだろうと考えていたのである。
ταῦτα ψηφισάμενοι καὶ χρόνον ὁρίσαντες ἐνιαύσιον Ῥωμαίοις μὲν βουλῆς, ἑαυτοῖς δὲ παρασκευῆς, καὶ πρεσβευτὰς ἀποδείξαντες, οὓς Ταρκύνιος ἐβούλετο, διέλυσαν τὸν σύλλογον.
このように決議し、ローマ人には熟考のための、自分たちには準備のための1年の期間を定め、タルクィニウスが望んだ使節たちを任命した上で、彼らは集会を解散した。