§2.44.1ταῖς δʼ ἑξῆς ἡμέραις οἵ τε Σαβῖνοι ἐν βουλῇ ἐγίνοντο πότερον ἀποίσουσιν ἐπʼ οἴκου τὰς δυνάμεις, ὅσα δύνανται τῆς χώρας τῶν πολεμίων κακώσαντες, ἢ προσμεταπέμπωνται στρατιὰν ἑτέραν οἴκοθεν καὶ προσμένωσι λιπαροῦντες ἕως τὸ κάλλιστον §2.44.2ἐπιθήσουσι τῷ πολέμῳ τέλος. πονηρὸν δὲ αὐτοῖς καὶ τὸ ἀπιέναι μετʼ αἰσχύνης τῆς ἀπράκτου ἀναχωρήσεως ἐφαίνετο εἶναι καὶ τὸ μένειν οὐδενός σφισι χωροῦντος κατʼ ἐλπίδα. συμβάσεως δὲ πέρι τὸ διαλέγεσθαι πρὸς τοὺς ἐχθρούς, ἥνπερ ἐδόκουν εἶναι μόνην εὐπρεπῆ τοῦ πολέμου ἀπαλλαγήν, οὐχ ἑαυτοῖς §2.44.3μᾶλλον ἢ Ῥωμαίοις ἁρμόττειν ὑπελάμβανον· Ῥωμαῖοι δὲ οὐδὲν ἧττον ἀλλὰ καὶ μᾶλλον τῶν Σαβίνων εἰς πολλὴν ἀπορίαν ἐνέπιπτον ὅ τι χρήσαιντο τοῖς πράγμασιν. οὔτε γὰρ ἀποδιδόναι τὰς γυναῖκας ἠξίουν οὔτε κατέχειν· τῷ μὲν ἧτταν ὁμολογουμένην ἀκολουθεῖν οἰόμενοι καὶ ἀναγκαῖόν σφισιν ἐσόμενον πᾶν ὅ τι ἂν ἄλλο ἐπιταχθῶσιν ὑπομένειν, τῷ δὲ πολλὰ καὶ δεινὰ ἐπιδεῖν χωρας τε πορθουμένης καὶ νεότητος τῆς κρατίστης ἀπολλυμένης· περὶ φιλίας τε εἰ διαλέγοιντο πρὸς τοὺς Σαβίνους, οὐδενὸς ὑπελάμβανον τεύξεσθαι τῶν μετρίων διὰ πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα, μάλιστα δʼ ὅτι ταῖς αὐθαδείαις οὐ μετριότης γίνεται πρὸς τὸ ἀντίπαλον ἐπὶ θεραπείας τραπόμενον ἀλλὰ βαρύτης.
その後の数日間、サビニ人たちは、敵の領土をできる限り荒廃させた後に軍勢を本国へ撤退させるべきか、それとも本国から別の軍勢を呼び寄せて、この戦争に最も輝かしい結末をもたらすまで粘り強く留まるべきかを協議していた。彼らにとっては、何の成果もない退却という不名誉を被って立ち去ることも、期待通りに事が運ばない中で留まり続けることも、どちらも困難なことと思われた。また、戦争から抜け出す唯一の体面ある方法と考えられた、敵との和平交渉については、自分たちよりもむしろローマ人の方にふさわしいと考えていた。一方、ローマ人もまた、サビニ人たちに劣らず、いやそれ以上に、この事態をどう処理すべきかについて大きな困惑に陥っていた。というのも、彼らは女たちを返還することも、留め置くことも、どちらも正しいとは思わなかったからである。前者の場合には、敗北を認めることになり、その後に課されるいかなる命令にも従わざるを得なくなると考え、後者の場合には、国土が蹂躙され、最も優秀な若者たちが命を落とすという、多くの恐ろしい惨状を目にすることになると考えたからである。また、サビニ人たちと友好について交渉するにしても、多くの理由、特に、傲慢な気質においては、相手が懐柔的な態度に転じたからといって寛大さが生まれるのではなくむしろ過酷になるものであるという理由から、いかなる温和な条件も得られないだろうと考えていたからである。