§1.44.1Ἡρακλῆς δʼ ἐπεὶ τά τε κατὰ τὴν Ἰταλίαν ἅπαντα ὡς ἐβούλετο κατεστήσατο καὶ ὁ ναυτικὸς αὐτῷ στρατὸς σῶος ἐξ Ἰβηρίας ἀφίκετο, θύσας τοῖς θεοῖς τὰς δεκάτας τῶν λαφύρων καὶ πολίχνην ἐπώνυμον αὑτοῦ κτίσας, ἔνθα ὁ στόλος αὐτῷ ἐναυλόχει, ἣ καὶ νῦν ὑπὸ Ῥωμαίων οἰκουμένη Νέας Πόλεως καὶ Πομπηίας ἐν μέσῳ κεῖται λιμένας ἐν παντὶ καιρῷ βεβαίους ἔχουσα, δόξης τε καὶ ζήλου καὶ τιμῶν ἰσοθέων παρὰ πᾶσι τοῖς οἰκοῦσιν ἐν Ἰταλίᾳ §1.44.2τυχὼν ἀπῆρεν εἰς Σικελίαν.
ヘラクレスは、イタリアにおけるすべての事柄を自分の望み通りに解決し、海軍がイベリアから無事彼のもとに到着すると、神々に戦利品の十分の一を捧げ、彼の艦隊が停泊していた場所に自分の名前を冠した小さな町を創建した。 この町は現在もローマ人によって居住されており、ネアポリスとポンペイの中間に位置し、どのような季節でも安全な港を有している。 こうして彼はイタリアに住むすべての人々から、名声と賞賛、そして神に等しい栄誉を獲得して、シケリアへと出発した。
οἱ δὲ καταλειφθέντες ὑπʼ αὐτοῦ φρουροὶ καὶ οἰκήτορες Ἰταλίας οἱ περὶ τὸν Σατόρνιον ὄχθον ἱδρυμένοι τέως μὲν ἐπολιτεύοντο καθʼ ἑαυτοὺς, χρόνῳ δʼ ὕστερον οὐ μακρῷ δίαιτάν τε καὶ νόμους καὶ θεῶν ἱερὰ συνενεγκάμενοι τὰ σφέτερα τοῖς Ἀβοριγίνων ὥσπερ Ἀρκάδες καὶ ἔτι πρότερον Πελασγοὶ πόλεώς τε τῆς αὐτῆς τοῖς Ἀβοριγῖσι κοινωνήσαντες συνέβησαν ὁμοεθνεῖς νομίζεσθαι.
一方、彼によって残されたイタリアの守備隊および入植者たち、すなわちサトゥルヌスの丘の周囲に定住した者たちは、しばらくの間は自分たちだけで自治を行っていたが、それほど長くないのちのちに、アルカディア人やさらに以前のペラスゴイ人がしたように、自分たちの生活様式や法律、神々の儀礼をアボリギネスのものと融合させ、またアボリギネスと同じ共同体を共有したことで、同じ民族とみなされるに至った。
Ἡρακλέους μὲν δὴ στρατείας πέρι καὶ Πελοποννησίων ὑπομονῆς ἐν Ἰταλίᾳ, τοσαῦτα εἰρήσθω.
ヘラクレスの遠征、およびペロポネソス人のイタリアにおける残留については、これくらいにしておこう。
§1.44.3δευτέρᾳ δʼ ὕστερον γενεᾷ μετὰ τὴν Ἡρακλέους ἄπαρσιν, ἔτει δὲ πέμπτῳ καὶ πεντηκοστῷ μάλιστα, ὡς αὐτοὶ Ῥωμαῖοι λέγουσι, βασιλεὺς μὲν Ἀβοριγίνων ἦν Λατῖνος ὁ Φαύνου, γόνος δὲ Ἡρακλέους, πέμπτον δὲ καὶ τριακοστὸν ἔτος ἔχων τὴν ἀρχήν.
ヘラクレスの出発から二世代のち、すなわちおよそ五十五年目のことであったが、ローマ人自身が語る記述によれば、アボリギネスの王はファウヌスの、そしてヘラクレスの血を引くとも言われる息子ラティヌスであり、彼は治世の三十五年目を迎えていた。