§1.44.1Ἡρακλῆς δʼ ἐπεὶ τά τε κατὰ τὴν Ἰταλίαν ἅπαντα ὡς ἐβούλετο κατεστήσατο καὶ ὁ ναυτικὸς αὐτῷ στρατὸς σῶος ἐξ Ἰβηρίας ἀφίκετο, θύσας τοῖς θεοῖς τὰς δεκάτας τῶν λαφύρων καὶ πολίχνην ἐπώνυμον αὑτοῦ κτίσας, ἔνθα ὁ στόλος αὐτῷ ἐναυλόχει, ἣ καὶ νῦν ὑπὸ Ῥωμαίων οἰκουμένη Νέας Πόλεως καὶ Πομπηίας ἐν μέσῳ κεῖται λιμένας ἐν παντὶ καιρῷ βεβαίους ἔχουσα, δόξης τε καὶ ζήλου καὶ τιμῶν ἰσοθέων παρὰ πᾶσι τοῖς οἰκοῦσιν ἐν Ἰταλίᾳ §1.44.2τυχὼν ἀπῆρεν εἰς Σικελίαν.
헤라클레스는 이탈리아의 모든 일을 자신이 원하는 대로 정비하고, 그의 해군 이 이베리아로부터 무사히 그에게 도착하자, 신들에게 전리품의 10분의 1을 바치고 그의 함대가 정박해 있던 곳에 자신의 이름을 딴 작은 도시를 세웠다. 이 도시는 현재도 로마인들이 거주하고 있으며 네아폴리스와 폼페이의 중간에 위치하여 모든 계절에 안전한 항구를 갖추고 있다. 그리하여 그는 이탈리아에 사는 모든 사람들로부터 명성과 우러름, 그리고 신과 같은 영예를 얻은 뒤 시칠리아로 출발했다.
οἱ δὲ καταλειφθέντες ὑπʼ αὐτοῦ φρουροὶ καὶ οἰκήτορες Ἰταλίας οἱ περὶ τὸν Σατόρνιον ὄχθον ἱδρυμένοι τέως μὲν ἐπολιτεύοντο καθʼ ἑαυτοὺς, χρόνῳ δʼ ὕστερον οὐ μακρῷ δίαιτάν τε καὶ νόμους καὶ θεῶν ἱερὰ συνενεγκάμενοι τὰ σφέτερα τοῖς Ἀβοριγίνων ὥσπερ Ἀρκάδες καὶ ἔτι πρότερον Πελασγοὶ πόλεώς τε τῆς αὐτῆς τοῖς Ἀβοριγῖσι κοινωνήσαντες συνέβησαν ὁμοεθνεῖς νομίζεσθαι.
한편 그가 남겨둔 이탈리아의 수비대와 정착민들, 즉 사투르누스 언덕 주변에 자리 잡은 이들은 한동안 자신들끼리 자치를 행했으나, 얼마 지나지 않아 아르카디아인들과 그보다 더 이전에 페라스고이인들이 했던 것처럼 자신들의 생활 방식과 법률, 신들의 제례를 아보리기네스의 것과 융합하고 아보리기네스와 동일한 도시를 공유함으로써 같은 민족으로 여겨지게 되었다.
Ἡρακλέους μὲν δὴ στρατείας πέρι καὶ Πελοποννησίων ὑπομονῆς ἐν Ἰταλίᾳ, τοσαῦτα εἰρήσθω.
헤라클레스의 원정과 페로폰네소스인들의 이탈리아 잔류에 대해서는 이쯤 해두자.
§1.44.3δευτέρᾳ δʼ ὕστερον γενεᾷ μετὰ τὴν Ἡρακλέους ἄπαρσιν, ἔτει δὲ πέμπτῳ καὶ πεντηκοστῷ μάλιστα, ὡς αὐτοὶ Ῥωμαῖοι λέγουσι, βασιλεὺς μὲν Ἀβοριγίνων ἦν Λατῖνος ὁ Φαύνου, γόνος δὲ Ἡρακλέους, πέμπτον δὲ καὶ τριακοστὸν ἔτος ἔχων τὴν ἀρχήν.
헤라클레스가 떠난 지 2세대 뒤, 즉 약 55년째 되던 해에, 로마인들 스스로가 말하는 바에 따르면, 아보리기네스의 왕은 파우누스의 아들이자 헤라클레스의 자손인 라티누스였으며, 그는 통치 35년째를 맞이하고 있었다.