§330ΣΩ. ἔστιν γὰρ οὖν καὶ ταῦτα μόρια τῆς ἀρετῆς, ἔφην ἐγώ, σοφία τε καὶ ἀνδρεία;
ソクラテス:「『では、これら、すなわち知恵と勇気もまた、徳の部分なのだね』と私は言った。
—
πάντων μάλιστα δήπου,
ἔφη·
『もちろんどの点から言ってもそうだとも』と彼は言った。
καὶ μέγιστόν γε ἡ σοφία τῶν μορίων.
『そして、知恵こそがそれらの部分のうちで最大のものだ。
—ἕκαστον δὲ αὐτῶν ἐστιν, ἦν δʼ ἐγώ, ἄλλο, τὸ δὲ ἄλλο;
』『そして、それらの各々は』と私は言った。 『他とは異なる別のものなのだね?
—
ναί.
』『そうだ。
—ἦ καὶ δύναμιν αὐτῶν ἕκαστον ἰδίαν ἔχει;
』『また、それらの各々は独自の能力を持っているのか。
ὥσπερ τὰ τοῦ προσώπου, οὐκ ἔστιν ὀφθαλμὸς οἷον τὰ ὦτα, οὐδʼ ἡ δύναμις αὐτοῦ ἡ αὐτή·
ちょうど顔の各部分において、目が耳のようなものではなく、その能力も同じではないように。
οὐδὲ τῶν ἄλλων οὐδέν ἐστιν οἷον τὸ ἕτερον οὔτε κατὰ τὴν δύναμιν οὔτε κατὰ τὰ ἄλλα·
また、他のどの部分も、能力においても他の点においても、互いに同じではないように。
ἆρʼ οὖν οὕτω καὶ τὰ τῆς ἀρετῆς μόρια οὐκ ἔστιν τὸ ἕτερον οἷον τὸ ἕτερον, οὔτε αὐτὸ οὔτε ἡ δύναμις αὐτοῦ;
それなら、徳の部分も同様に、一方が他方のようなものではなく、それ自体としても、その能力としても、同じではないのか。
ἢ δῆλα δὴ ὅτι οὕτως ἔχει, εἴπερ τῷ παραδείγματί γε ἔοικε;
あるいは、もし例えに似ているのだとすれば、明らかにそのようになっているのだろうか。
—
ἀλλʼ οὕτως,
ἔφη,
ἔχει, ὦ Σώκρατες.
』『いや、そのようになっているのだ、ソクラテスよ』と彼は言った。
—καὶ ἐγὼ εἶπον·
すると私は言った。
οὐδὲν ἄρα ἐστὶν τῶν τῆς ἀρετῆς μορίων ἄλλο οἷον ἐπιστήμη, οὐδʼ οἷον δικαιοσύνη, οὐδʼ οἷον ἀνδρεία, οὐδʼ οἷον σωφροσύνη, οὐδʼ οἷον ὁσιότης.
『それでは、徳の部分のいずれも、他方のもの、例えば知識のようなものではなく、正義のようなものでもなく、勇敢のようなものでもなく、節制のようなものでもなく、敬虔のようなものでもないのだね。
—οὐκ ἔφη.
』彼は、その通りだ、と言った。
—φέρε δή, ἔφην ἐγώ, κοινῇ σκεψώμεθα ποῖόν τι αὐτῶν ἐστιν ἕκαστον.
『さあ、』と私は言った。 『共同で、それらの各々がどのようなものであるかを考えてみよう。
πρῶτον μὲν τὸ τοιόνδε·
まず最初に次のようなことだ。
ἡ δικαιοσύνη πρᾶγμά τί ἐστιν ἢ οὐδὲν πρᾶγμα;
正義とは何らかの事柄なのか、それとも何ものでもないのか。
ἐμοὶ μὲν γὰρ δοκεῖ· τί δὲ σοί;
私には何らかの事柄であると思われるが、君にはどう思われるか。
—
κἀμοί,
ἔφη.
』『私にもそうだ』と彼は言った。
—τί οὖν;
『では、どうだろう。
εἴ τις ἔροιτο ἐμέ τε καὶ σέ· ὦ Πρωταγόρα τε καὶ Σώκρατες, εἴπετον δή μοι, τοῦτο τὸ πρᾶγμα ὃ ὠνομάσατε ἄρτι, ἡ δικαιοσύνη, αὐτὸ τοῦτο δίκαιόν ἐστιν ἢ ἄδικον;
もし誰かが私と君にこう尋ねたら。 「プロタゴラスよ、そしてソクラテスよ、私に言ってほしい。 君たちが今名づけたこの事柄、すなわち正義は、それ自体として正しいものなのか、それとも正しくないものなのか。
ἐγὼ μὲν ἂν αὐτῷ ἀποκριναίμην ὅτι δίκαιον·
」私なら、それは正しいものである、と答えるだろう。
σὺ δὲ τίνʼ ἂν ψῆφον θεῖο; τὴν αὐτὴν ἐμοὶ ἢ ἄλλην;
だが君なら、どのような一票を投じるか。 私と同じ一票か、それとも異なるものか。
—
τὴν αὐτήν,
ἔφη.
』『同じ一票だ』と彼は言った。
—ἔστιν ἄρα τοιοῦτον ἡ δικαιοσύνη οἷον δίκαιον εἶναι, φαίην ἂν ἔγωγε ἀποκρινόμενος τῷ ἐρωτῶντι·
『「それゆえ、正義とは正しいものであるような、そういう性質のものなのだ」と私なら問いかける人に答えて言うだろう。
οὐκοῦν καὶ σύ;
君もそうではないかね。
—
ναί,
ἔφη.
』『そうだ』と彼は言った。
—εἰ οὖν μετὰ τοῦτο ἡμᾶς ἔροιτο·
『もしその後に、彼が我々にこう尋ねたら。
οὐκοῦν καὶ ὁσιότητά τινά φατε εἶναι;
「それでは、敬虔というものも何かあると、君たちは言うのか。 」私としては、そう言うだろうと思う。
φαῖμεν ἄν, ὡς ἐγᾦμαι. —ναί,
ἦ δʼ ὅς.
』『そうだ』と彼は言った。
—
οὐκοῦν φατε καὶ τοῦτο πρᾶγμά τι εἶναι;
『「それでは、これもまた何らかの事柄であると君たちは言うのか。
φαῖμεν ἄν·
」私なら、そう言うだろう。
ἢ οὔ;
それとも言わないだろうか。
—καὶ τοῦτο συνέφη.
』彼はこれについても同意した。
—
πότερον δὲ τοῦτο αὐτὸ τὸ πρᾶγμά φατε τοιοῦτον πεφυκέναι οἷον ἀνόσιον εἶναι ἢ οἷον ὅσιον;
『「では、この事柄自体について、君たちは不敬虔なものであるような、そういう自然の性質を持っていると言うのか、それとも敬虔なものであるような性質だと言うのか。
ἀγανακτήσαιμʼ ἂν ἔγωγʼ, ἔφην, τῷ ἐρωτήματι, καὶ εἴποιμʼ ἄν·
」私ならその質問に憤慨してこう言うだろう。
εὐφήμει, ὦ ἄνθρωπε·
「縁起でもないことを言うな、君。
σχολῇ μεντἄν τι ἄλλο ὅσιον εἴη, εἰ μὴ αὐτή γε ἡ ὁσιότης ὅσιον ἔσται.
もし敬虔そのものが敬虔なものでないとしたら、他の何ものが敬虔でありえようか。
τί δὲ σύ;
」ところで君はどうだ。
οὐχ οὕτως ἂν ἀποκρίναιο;
そのように答えないだろうか。
—
πάνυ μὲν οὖν,
ἔφη.
』『まさにその通りだ』と彼は言った。
εἰ οὖν μετὰ τοῦτο εἴποι ἐρωτῶν ἡμᾶς·
『もしその後に、彼が我々に問いかけながらこう言ったら。
πῶς οὖν ὀλίγον πρότερον ἐλέγετε;
「では、少し前に君たちはどうしてあのように語っていたのか。
ἆρʼ οὐκ ὀρθῶς ὑμῶν κατήκουσα;
私は君たちの言うことを正しく聞き取っていなかったのか。
ἐδόξατέ μοι φάναι τὰ τῆς ἀρετῆς μόρια εἶναι οὕτως ἔχοντα πρὸς ἄλληλα, ὡς οὐκ εἶναι τὸ ἕτερον αὐτῶν οἷον τὸ ἕτερον·
私には、君たちが徳の部分について、互いに次のような関係にあって、その一方が他方のようなものではないと言っているように思われたのだが。 」』