§2.2.1Quae virtus et quanta, boni, sit vivere parvo §2.2.2— nec meus hic sermo est, sed quae praecepit Ofellus §2.2.3rusticus, abnormis sapiens crassaque Minerva; §2.2.4discite non inter lances mensasque nitentis, §2.2.5cum stupet insanis acies fulgoribus et cum §2.2.6adclinis falsis animus meliora recusat, §2.2.7verum hic inpransi mecum disquirite.
“善良的人们啊,用微薄的财物生活是多么大、多么高尚的德行—— 这并非我的长谈,而是乡下人奥费鲁斯所教导的,他是一位不入流派的智者,拥有粗直的智慧;—— 请不要在闪闪发光的盘子和餐桌旁学习这一点,当眼睛被那些疯狂的光芒晃得目眩,并且心灵依附于虚假的外表而拒绝更好的事物时,而是空腹时在这里与我共同探讨。
cur hoc?
为何如此?
§2.2.8dicam, si potero.
若能做到,我便告诉你。
male verum examinat omnis §2.2.9corruptus iudex.
凡是被收买的法官,都无法正确地审判真理。
leporem sectatus equove §2.2.10lassus ab indomito vel, si Romana fatigat §2.2.11militia adsuetum Graecari — seu pila velox §2.2.12molliter austerum studio fallente laborem, §2.2.13seu te discus agit, pete cedentem aera disco: §2.2.14cum labor extuderit fastidia, siccus, inanis §2.2.15sperne cibum vilem; nisi Hymettia mella Falerno §2.2.16ne biberis diluta.
在追逐野兔之后,或是被驯服不了的马弄得精疲力竭,——或者,如果罗马人的军事训练让习惯于希腊式消遣的人感到疲惫——无论是快捷的皮球,凭借着热情悄悄欺骗并缓解那艰苦的劳作,还是铁饼吸引了你,那就用铁饼去击打那退让的空气:当劳作驱散了挑剔,在口渴与腹空时,去拒绝廉价的食物吧;若非用法勒纳斯酒稀释的希梅托斯蜂蜜,就不要饮用。
foris est promus, et atrum §2.2.17defendens piscis hiemat mare: cum sale panis §2.2.18latrantem stomachum bene leniet.
管家不在家,而那防卫着鱼群的黑色大海正因冬日风暴而翻滚:面包配盐就能很好地安抚你那在咆哮的肚子。
你认为这源自何处,或者是如何获得的? 最高的快乐并不存在于昂贵的香气中,而是在你自己身上。
tu pulmentaria quaere §2.2.21sudando: pinguem vitiis albumque neque ostrea §2.2.22nec scarus aut poterit peregrina iuvare lagois.
去通过出汗来寻找下饭之菜吧:对于因放纵而肥胖发白的人,无论牡蛎、鹦嘴鱼,还是异国来的雷鸟,都无法带来愉悦。
§2.2.23vix tamen eripiam, posito pavone velis quin §2.2.24hoc potius quam gallina tergere palatum, §2.2.25corruptus vanis rerum, quia veneat auro §2.2.26rara avis et picta pandat spectacula cauda: §2.2.27tamquam ad rem attineat quidquam.
然而,当孔雀摆在面前时,我很难阻止你渴望用它而不是用母鸡来满足口腹之欲,因为你被事物的虚荣所败坏,只因这种稀有的鸟能卖出金子般的价钱,并且展开斑斓的尾巴呈现出壮丽的奇观:仿佛这与事情有什么关系似的!
num vesceris ista, §2.2.28quam laudas, pluma? cocto num adest honor idem?
难道你会吃掉那被你赞美的羽毛吗? 煮熟之后,它还保有同样的光彩吗?
§2.2.29carne tamen quamvis distat nil, hac magis illam §2.2.30inparibus formis deceptum te petere esto: §2.2.31unde datum sentis, lupus hic Tiberinus an alto
既然在肉质上毫无差别,你却因外表的不对等而受骗,追求前者过于后者,那便算了吧:但你是凭什么感官察觉到,这条鲈鱼是在台伯河中,还是在深海中被捕获而张着嘴?
§2.2.32captus hiet? pontisne inter iactatus an amnis §2.2.33Ostia sub Tusci? laudas, insane, trilibrem §2.2.34mullum, in singula quem minuas pulmenta necesse est.
它是在桥梁之间被冲刷,还是在托斯卡纳河位于奥斯蒂亚之下的河口? 疯狂的人啊,你赞叹那三磅重的鲻鱼,可你终究必须把它切成一小块一小块来做菜。
外表吸引了你,我看得出来:那么,为什么讨厌身形硕大的鲈鱼呢?
原因自然是,大自然给前者赋予了更大的尺寸,而给后者只留下了微轻的分量:极少挨饿的胃,才会轻视寻常之物。
“我真想看着一条大鱼躺在大盘子里,” 那配得上贪婪哈耳庇厄的喉咙说道。
at vos §2.2.41praesentes, Austri, coquite horum obsonia.
然而,现身的南风啊,去把他们的菜肴煮烂吧!
quamquam §2.2.42putet aper rhombusque recens, mala copia quando §2.2.43aegrum sollicitat stomachum, cum rapula plenus §2.2.44atque acidas mavolt inulas.
尽管野猪肉和新鲜的比目鱼早已发臭,因为有害的富足困扰着有病的胃,当它满腹时,更偏爱芜菁和酸苦的土木香。
necdum omnis abacta §2.2.45pauperies epulis regum: nam vilibus ovis §2.2.46nigrisque est oleis hodie locus.
质朴尚未完全被从权贵的宴席上驱逐:因为廉价的蛋和黑橄榄今天仍占有一席之地。
就在不久前,传令官加洛尼乌斯的餐桌曾因摆上鲟鱼而臭名昭著。
quid? tunc rhombos minus aequor alebat?
怎么? 难道那时的海洋产出较少的比目鱼吗?
比目鱼是安全的,鸬鹚在巢里也是安全的,直到一位曾任裁判官的倡导者教会了你们。
所以,若是现在有人下一道告示说烤海鸦非常美味,易于学坏的罗马青年便会群起效尤。
§2.2.53sordidus a tenui victu distabit Ofello §2.2.54iudice: nam frustra vitium vitaveris illud, §2.2.55si te alio pravum detorseris.
在奥费鲁斯看来,吝啬的生活与质朴的膳食迥然不同:因为如果你在另一个方向上走入歧途,那么避开前一种恶习也是徒劳。
Avidienus, §2.2.56cui ‘Canis’ ex vero dictum cognomen adhaeret, §2.2.57quinquennis oleas est et silvestria corna §2.2.58ac nisi mutatum parcit defundere vinum et §2.2.59cuius odorem olei nequeas perferre, (licebit §2.2.60ille repotia, natalis aliosve dierum §2.2.61festos albatus celebret), cornu ipse bilibri §2.2.62caulibus instillat, veteris non parcus aceti.
阿维迪埃努斯——人们因事实而送他“狗”的外号——他吃着放了五年的橄榄和野生的山茱萸,并且舍不得倒出酒来,除非酒已变质,虽然你无法忍受他那食用油的气味(即便他身着白衣去庆祝婚礼第二天的宴席、生日或其他节日),他自己也会拿着一个重两磅的角质油壶,往卷心菜上一点一点地滴,唯独对老醋毫不吝啬。
§2.2.63quali igitur victu sapiens utetur et horum
那么,智者将采用何种膳食,又将模仿这二者中的哪一个?
§2.2.64utrum imitabitur? hac urget lupus, hac canis, aiunt.
俗话说:这边有狼相逼,那边有狗紧追。
他应当整洁,不因污秽而令人反感,并且在生活方式的任何一端上都不会显得寒酸。