§5.20.1Καθ’ ἕτερον μὲν λόγον ἡμῖν ἐστιν οἰκειότατον ἄνθρωπος, καθ’ ὅσον εὖ ποιητέον αὐτοὺς καὶ ἀνεκτέον· καθ̓ ὅσον δὲ ἐνίστανταί τινες εἰς τὰ οἰκεῖα ἔργα, ἕν τι τῶν ἀδιαφόρων μοι γίνεται ὁ ἄνθρωπος οὐχ ἧσσον ἢ ἥλιος ἢ ἄνεμος ἢ θηρίον.
在某种关系上，人对我们而言是最亲近的，只要我们必须善待他们并宽容他们；但只要有人阻碍了我们自身的活动，人对我而言就成了无足轻重的事物之一，不亚于太阳、风或野兽。
ὑπὸ τούτων δὲ ἐνέργεια μέν τις ἐμποδισθείη ἄν, ὁρμῆς δὲ καὶ διαθέσεως οὐ γίνεται ἐμπόδια διὰ τὴν ὑπεξαίρεσιν καὶ τὴν περιτροπήν.
尽管由于这些事物，某些活动确实可能受到阻碍，但由于我们的“有所保留”与“转念”，它们并不会成为对冲动和心境的阻碍。
περιτρέπει γὰρ καὶ μεθίστησι πᾶν τὸ τῆς ἐνεργείας κώλυμα ἡ διάνοια εἰς τὸ προηγούμενον καὶ πρὸ ἔργου γίνεται τὸ τοῦ ἔργου τούτου ἐφεκτικὸν καὶ πρὸ ὁδοῦ τὸ τῆς ὁδοῦ ταύτης ἐνστατικόν.
因为心灵会将活动的每一个障碍转变成它首要的目标，阻碍这项工作的，变成了促进工作之物；挡住这条道路的，变成了推动道路之物。