§4.1.1Τὸ ἔνδον κυριεῦον, ὅταν κατὰ φύσιν ἔχῃ, οὕτως ἕστηκε πρὸς τὰ συμβαίνοντα, ὥστε ἀεὶ πρὸς τὸ δυνατὸν καὶ διδόμενον μετατίθεσθαι ῥᾳδίως.
内心的主宰力量处于自然状态时，对于所发生的事持有如此态度：总是能轻易地让自己适应可能发生和被赋予的情况。
ὕλην γὰρ ἀποτεταγμένην οὐδεμίαν φιλεῖ, ἀλλὰ ὁρμᾷ μὲν πρὸς τὰ προηγούμενα μεθ’ ὑπεξαιρέσεως, τὸ δὲ ἀντεισαγόμενον ὕλην ἑαυτῷ ποιεῖ, ὥσπερ τὸ πῦρ, ὅταν ἐπικρατῇ τῶν ἐπεμπιπτόντων, ὑφ’ ὧν ἂν μικρός τις λύχνος ἐσβέσθη· τὸ δὲ λαμπρὸν πῦρ τάχιστα ἐξῳκείωσεν ἑαυτῷ τὰ ἐπιφορούμενα καὶ κατηνάλωσε καὶ ἐξ αὐτῶν ἐκείνων ἐπὶ μεῖζον ἤρθη.
因为它并不偏爱任何特定的具体物质，而是抱着保留态度走向那些首选的事物，并将那替代而入的阻碍转变为自己的材料。 这正如烈火压倒那落入其中的东西一样——而那些东西本来会熄灭一盏微弱的人工灯火；然而，炽热的烈火却能极快地将投向它的东西化为己有并予以消耗，正是借着这些东西本身，它燃烧得更为壮大。