§85.1Fr. 85
Ὁ Θ. ἀντιλέγει τῷ Πλάτωνι περὶ τοῦ μὴ εἶναι ἀληθῆ καὶ ψευδῆ ἡδονὴν ἀλλὰ πάσας ἀληθεῖς.
泰奥弗拉斯托斯反驳柏拉图，认为快乐并无真伪之分，而是所有的快乐都是真实的。
Εἰ γάρ ἐστί τις, φησὶν, ἡδονὴ ψευδὴς, ἔσται τις ἡδονή οὐχ ἡδονή·
因为他说，如果存在某种虚假的快乐，那么某种快乐就会是非快乐。
ἢ μάλιστα μὲν οὐδὲν συμβήσεται τοιοῦτον· καὶ γὰρ ἡ ψευδὴς δόξα οὐδὲν ἧττον δόξα·
或者更确切地说，根本不会发生这样的事情；因为虚假的信念同样也是信念。
εἰ δὲ καὶ συμβαίη τι ἄτοπον τὴν ἐσχάτην ἡδονὴν δοκοῦσαν εἶναι μὴ εἶναι ἡδονήν· ἐπεὶ καὶ ὄντι ἄλλως οὐκ ὂν ἁπλῶς οἷον τὸ γεννητὸν οὐχ ὅπερ ὄν.
但即使产生某种荒谬的结果，即那被认为是快乐的极端快乐并非快乐；因为即使对于以其他方式存在的事物而言，它也并非简单地存在，正如被生成的事物并不是存在本身那样。
Καὶ γὰρ Ἀριστοτέλης τινὰς ἡδονὰς πρός τι εἶναι ἡδονὰς ἀξιοῖ καὶ οὐχ ἁπλῶς, οἷον τὰς τῶν νοσούντων καὶ τῷ πικρῷ χρωμένων ὡς γλυκεῖ.
因为亚里士多德也认为，某些快乐只是相对而言的快乐，而非简单意义上的快乐，例如生病的人以及把苦味当作甜味来体验的人的快乐。
Ἔτι φησὶν ὁ Θ. τριχῶς τὸ ψεῦδος· ἢ γὰρ ὡς ἔθος ἐπίπλαστον ἢ ὡς λόγος ἢ ὡς πρᾶγμά τι ὄν.
此外，泰奥弗拉斯托斯说，虚假有三种含义：或作为伪装的性格，或作为言论，或作为某种存在却又不存在的事物。
Κατὰ τί οὖν, φησὶν, ἡ ἡδονὴ ψευδής;
那么，他说，快乐是在何种意义上是虚假的呢？
οὔτε γὰρ ἦθος ἡδονὴ οὔτε λόγος οὔτε ὂν, οὐκ ὄν·
因为快乐既不是性格，也不是言论，更不是存在却又不存在的事物。
τοιοῦτον γὰρ τὸ πρᾶγμα τὸ ψευδὲς ἐν τῷ μὴ εἶναι χαρακτηρζόμεν.
因为这种虚假的事物，其特征就在于不存在。
Ἢ ῥητέον ὅτι κατὰ τοὺς τρεῖς διοριο. σμούς ἐστι ψευδὴς ἡ ἡδονή·
或者我们应该说，快乐根据这三种规定都是虚假的？
καὶ γὰρ ἐπίπλαστος ἡ τοῦ ἐπιπλάστου ἤθους, καὶ ἄλογος ἡ ἀντὶ τοῦ ἀληθοῦς εἰς τὸ ψεῦδος ἀποπλανηθεῖσα δόξα καὶ τούτῳ ἐφηδομένη· καὶ μὴ οὖσα ἡ κατὰ ἀπουσίαν τοῦ λυπηροῦ φανταζομένη ἡδονὴ καὶ ταῦτα μὴ παρόντος ἡδέος;
因为伴随伪装性格的快乐也是伪装的，并且，那偏离真理而误入虚假、并以此为乐的信念是无理性的，并且，那因痛苦的消除而想象出来的快乐，而且是在没有令人愉快的事物存在的情况下，不就是不存在的快乐吗？