§63d.1Fr. 63d
Λέγει Ἀριστοτέλης ὅτι ἐν ταῖς τοιαύταις προτάοσεσιν αἱ δυνάμει τοὺς τρεῖς ὅρους ἐν ἑαυταῖς ἔχουσιν, ὁποῖαί εἰσιν οὓς ἐξέθετο νῦν, ὁποῖαί εἰσιν αἱ κατὰ πρόσληψιν ὑπὸ Θεοφράστου λεγόμεναι·
亚里士多德说，在这样的命题中，它们潜在地在自身中包含着三个词项，这些命题就像他刚才所阐明的那样，也像泰奥弗拉斯托斯所说的“通过附加的命题”。
αὗται γὰρ τοὺς τρεῖς ὅρους ἔχουσί πως· ἐν γὰρ τῇ καθʼ οὖ τὸ Β παντὸς κατʼ ἐκείνου καὶ τὸ Α παντὸς, ἐν τοῖς δύο ὅροις, τῷ τε Β καὶ τῷ Α, τοῖς ὡρισμένοις ἤδη πως περιείληπται καὶ ὁ τρίτος, καθʼ οὗ τὸ Β κατηγορεῖται, πλὴν οὐχ ὁμοίως ἐκείνοις ὡρισμένος φανερός.
因为这些命题在某种意义上包含了三个词项：因为在“凡是B对其全部所归属的，A也对其全部所归属”这一命题中，在已经以某种方式被限定的两个词项（即B和A）里，也包容了第三个词项（即B被陈述的对象），只是不像那两个词项那样明显地被限定和显现。
Ἐν δὴ ταῖς τοιαύταις προτάσεσι αἱ τῇ λέξει μόνον τῶν κατηγορικῶν διαφέρειν δοκοῦσιν, ὡς ἔδειξεν ἐν τῷ περὶ Καταφάσεως Θ ὁ μέντοι Θ. ἐν τῷ περὶ Καταφάσεως τὴν καθʼ οὗ τὸ Β, τὸ Α, ὡς ἴσον δυναμένην λαμβάνει τῇ καθʼ οὖ παντὸς τὸ Β, κατʼ ἐκείνου παντὸς τὸ Α.
事实上，在这样的命题中，它们似乎仅在表述上与直言命题有所不同，正如泰奥弗拉斯托斯在《论肯定》中所显示的那样。 无论如何，泰奥弗拉斯托斯在《论肯定》中，将“B所归属的，A也归属”这一命题，视为与“凡是B对其全部所归属的，A也对其全部所归属”具有同等的效力。