§53.1Fr. 53
Ταῦτα δὲ καὶ τῷ κορυφαίῳ ἀρέσκει τῶν Ἀριστοτέλους ἑταίρων Θλεοφράστῳ ἐν τῷ πρώτῳ τῶν περὶ κινήσεως αὐτοῦ λέγοντι ὅτι αἱ μὲν ὀρέξεις καὶ αἱ ἐπιθυμίαι καὶ ὀργαὶ σωματικαὶ κινήσεις εἰσὶ καὶ ἀπὸ τούτων ἀρχὴν ἔχουσιν, ὅσαι δὲ κρίσεις καὶ θεωρίαι, ταύτας οὐκ ἔστιν εἰς ἕτερον ἀγαγεῖν ἀλλʼ ἐν αὐτῇ τῇ ψυχῆ καὶ ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ ἐνέργεια καὶ τὸ τέλος ἔτι δὲ δὴ καὶ ὁ νοῦς, κρεῖττόν τι μέρος καὶ θειότερον ἅτε δὴ ἔξωθεν ἐπεισιὼν, καὶ παντελῶς.
而这些观点也得到了亚里士多德同伴中的佼佼者泰奥弗拉斯托斯的赞同。 他在其《论运动》的第一卷中说道，欲求、欲望和愤怒是身体的运动，并以此为起点，而至于所有的判断和观想，则不能将它们归结为其他事物，相反，其起点、活动和终点都在灵魂自身之中；此外，理智也是如此，作为一个更优越、更神圣的部分，因为它确实是从外部进入的，而且完全是这样。
Καὶ τούτοις ἐπάιγει· ὑπὲρ μὲν οὖν τούτων σκεπτέον εἴ τινα χωρισμὸν ἔχει πρὸς τὸν ὅρον· ἐπεὶ τό γε κινήσεις εἶναι καὶ ταύτας ὁμολογούμενον.
接着，他补充道：“因此，关于这些，必须考察它们是否与定义有某种分离；因为这些也是运动，这一点是公认的。 ”