§1.6.1ἔτε σὐ μόνον τοῖς τοιούτοις τὴν ἀρετήν ἀφορίσειεν ὤν τις, ἀλλὰ καὶ λύπῃ καὶ ἡδονῇ διὰ μὲν γὰρ τὴν ἡδονὴν τὰ φαῦλα πράττομεν, διὰ δὲ τὴν λύπην τῶν καλῶν ἀπεχόμεθα·
此外，人们不仅会通过此类事物来界定美德，还会通过痛苦与快乐来界定。 因为由于快乐，我们做卑劣的事，而由于痛苦，我们远离高尚的事。
ὅλως τε οὐκ ἔστιν λαβεῖν ἀρετὴν καὶ κακίαν ἄνευ λύπης καὶ ἡδονῆς.
总之，没有痛苦与快乐，就无法理解美德与邪恶。
§1.6.2ἔστιν οὖν ἡ ἀρετὴ περῖ ἡδονὰς καὶ λύπας.
因此，美德是关于快乐与痛苦的。
ἡ δ᾿ ἠθικὴ ἀρετὴ ἐντεῦθεν τὰς ἐπωνυμίας ἔχει, εἰ δεῖ παρὰ γράμμα λέγοντα τὴν??λήθει?? ὡς ἔχει. σκεπεῖν (δεῖ δ᾿ ἴσως).
而品格的美德正是由此得名，如果人们必须按照字面来考察事情的真相（或许也必须如此）。
τὸ γὰρ ἦθος ἀπὸ τοῦ ἔθους ἔχει τῆν ἐπωνυμίαν·
因为性格是从习惯中获得其名称的。
§1.6.3ἠθικὴ γὰρ καλεῖται διὰ τὸ ἐθίζεσθαι.
因为品格的美德是由于被习惯化而被如此称呼的。
ᾧ καὶ δῇλον ὅτι οὐδεμία ἡμῖν τῶν ἀρετῶν τῶν τοῦ ἀλόγον μέρους φύσει ἐγγίνεται· οὐθὲν γὰρ τῶν ὄντων φύσει ἔθει ἄλλως γίνεται.
由此也清楚表明，我们无理性部分的任何美德都不是因本性而产生的；因为在本性上存在的事物中，没有任何东西会因习惯而变成另外的样子。
οἷον ὁ λίθος καὶ ὅλως τὰ βαρέα πέφυκε κάτω φέρεσθαι· ἄν τις οὖν· ἄνω ῥίπτῃ πολλάκις καὶ ἐθίζῃ ἄνω φέρεσθαι, ὅμως οὐκ ἄν ποτε ἄνω ἐνεχθείη, ἀλλ᾿ ἀεὶ κάτω.
例如，石头以及一般重的物体在本性上是向下运动的；因此，如果有人多次将它向上扔，并习惯让它向上运动，它也绝不会向上运动，而是始终向下。
ὁμ??ίως [καὶ] ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων.
在其他此类事物上也是如此。