§1.4.1μετὰ τοίνυν τοῦτο ὁρῶμεν ὅτι οὐθενὶ ἄλλῳ ἢ ψυχῇ ζῶμεν·
那么，在此之后，我们看到我们并非依靠其他任何东西，而是依靠灵魂在生活。
ἐν ψνχῇ δέ ἐστιν ἀρετή·
而在灵魂中存在着美德。
τὸ αὐτό γέ τοί φαμεν τή τε ψυχὴν πειεῖν καὶ τὴν τῆς ψαχῆς ἀρετήν.
我们说灵魂所做的事和灵魂的美德所做的事是同一回事。
ἀλλ’ ἡ μὲν ἀριτὴ ἐν ἑκώστῳ τοῦτο ποιεῖ 〈εὖ〉 οὗ ἐστιν ἀρετή, ἡ δὲ ψυχὴ παὲ τἆλλα μέν, ψμνχῇ δὲ ξῶμεν· λιὰ τὴν τῆς ψυχῆς ἀρετὴν ἄρα εὖ ζήσ??μεν.
但是，美德在它是其美德的每一个事物中，都把这［所做的事］做得〈好〉，另一方面，灵魂（撇开其他不谈），我们是依靠灵魂在生活；因此，通过灵魂的美德，我们将活得好。
§1.4.2τὸ δέ γε εὗ ζῆν καὶ εὗ πράττειν οὐθὲν ἄλλο ἢ τὸ εὐδαιμονεῖν λέγομεν.
而且，我们说活得好和做得好不外乎就是幸福。
τὸ ἄρα εὐδαιμονεῖν καὶ ἡ εὐδαιμονία ἐν νῷ?? ζῆν ἐστίν, τὸ δʼ εὖ ζῆν ἐν τὸ κακὰ τὰς ἀρετὰς ζῆν.
因此，幸福和获得幸福在于活得好，而活得好则在于按照美德去生活。
τοῦτʼ ἄρʼ ἐστὶν τέλος κα ἡ εὐδαμονία καὶ τὸ ἄμσστονν.
因此，这就是目的、幸福以及最善。
§1.4.3ἐν χρώσει τοίνυν τινὶ ἂν εἴη καὶ ἐνεργείῳ ἡ εὐδαιμονία.
因此，幸福将在于某种使用和活动。
ὧν γὰρ ἦν ἕξις καὶ χρῆσις, ἡ χρῆτις καὶ ἡ ἐνέργεια τέλος· τῆς δὲ ψυχῆς ἡ ἀρετὴ ἕξις ἐστίν· ἔστιν δὲ καὶ ἐνέργνα καὶ [ἡ] χρῆσις αὐτῆς τῶν ἀρετῶν· ὥστς τέλος ἂν εἴη ἡ ἐνέργεια καὶ ἡ χρῆσις αὐτῆς· ἡ εὐδαιμονία ἄρʼ ἂν εἴη ἐν τῷ κατὰ τὰς ἀρετὰς ζῆν.
因为在既有状态又有使用的事物中，使用和活动是目的；而灵魂的美德是一种状态；但也有它的活动和使用，即诸美德的活动和使用；从而其活动和使用将是目的；因此，幸福将在于按照美德去生活。
§1.4.4ἐπαδήπερ οὖν τὸ ἄριστον ἀγαθόν ἐστιν ἡ εὐδαιμονία, καὶ αὕτη τέλος καὶ τέλειον τέλος ἐνεργείᾳ, ζῶντες ἂν κατὰ τὰς ἀρετὰς εὐδαίμονες εἴημεν καὶ ἔχοιμεν τὸ ὥριστον ἀγαθόν,
既然最善的善是幸福，而这就是活动中的目的和完全的目的，那么通过按照美德生活，我们将是幸福的，并且拥有最善的善。
§1.4.5—ἐπεὶ δʼ οὖν ἐστιν ἡ εὐδευιμ??νία τέλειεν ἀγαθὸν καὶ τέλος, οὐδὲ τοῦτο δεῖ λανθάνειν ὅτι καὶ ἐν τελείῳ ἔστε.
――那么，既然幸福是完全的善和目的，我们也不应忽视它也将存在于完全的事物之中。
οὐ γὰρ ἔσται ἐν παιδί (οὐ γάρ ἐσα παῖς ὐδαίμων), ἀλλʼ ἐν ἀνδρί· οὗτος γὰρ τέλειρς.
因为在孩童中是没有幸福的（因为孩童并不幸福），而是在成年男子中；因为他是完全的。
— οὐδʼ ἐν χρύνῳ γε ἀιελεῖ, ἀλλʼ ἐν τελείῳ.
――而且它也不在不完全的时间里，而是在完全的时间里。
τέλιος δʼ ἂν εἴη χρόνος, ὅσον ἄνθρωπος βιοῖ.
而完全的时间应当是人活着的整个一生。
καὶ γὰρ λέγεται ὁρθῶς παρὰ τοῖς πολλοῖς ὅτι δεῖ τὸν εὐδαίμιονα ἐν τῷ κεγίστῳ χρένῳ τοῦ βίον κρίνεν, ὡς δέον τὸ τέλειον εἶναι καὶ ἐν χρένῳ τελείῳ καὶ ἐν ἀνθρώπῳ.
因为在世人中也正确地流传着这样的话：必须在人生的最长时间中去判定幸福的人，因为完全的事物既需要在完全的时间中，也需要在完全的人之中。
§1.4.6— ὅτι δὲ ἐνέργεια ἐστίν, ἔδοι ἄν τις καὶ ἐντεῦθεν.
――至于它是一种活动，人们也可以从以下这点看出。
ἐν γὰρ τοῖς ὕπνοις, οἷον εἴ τις καθεύδοι διὰ βίου, τὸν τοιοῦτον οὐ πάνυ βουλόμεθα λέγειν εὐδαίμονα εἶναι· τὸ μὲν γὰρ ζῆν αὐτῷ ὑπάρχει, ἀλλὰ τὸ ζῆν αὐτῷ κατὰ τὰς ἀρετὰς οὐχ ὑπάρχει, ὃ ἦν κατὰ τὴν ἐνέργειαν.
因为在睡眠中，例如若有人终生沉睡，我们决不想说这样的人是幸福的；因为生存确实属于他，但按照美德去生活却不属于他，而这才是伴随活动的。
§1.4.7μετὰ τοῦτο τὸ μέλλον λέγεσθαι οὔτε λίαν δόξειεν ἂν οἰκεῖον εἶναι τούτων οὔτε μακρὰν ἀπέχον.
在此之后，接下来要说的内容，既不会显得与这些过于亲近，也不会相距太远。
οἷον ἐπειδήπερ ἔστιν, ὡς δοκεῖ, μόριόν τι τῆς ψυχῆς ᾧ τρεφόμεθα, ὃ καλοῦμεν θρεπτικόν (τοῦτο γὰρ εὔλογόν ἐστιν εἶναι· τοὺς γοῦν λίθους ὁρῶμεν ἀδυνάτους τρέφεσθαι ὄντας, ὥστε δῆλον ὅτι τῶν ἐμψύχων ἐστὶ τὸ τρέφεθαι· §1.4.8εἰ δὲ τῶν ἐνψύχων, ἡ ψυχὴ ἂν εἴη αἰτία· τῆς δὲ ψυχῆς τούτων μὲν τῶν μορίων οὐθὲν αἴτιον ἂν εἴη τοῦ τρέφεσθαι, οἷον τὸ λογιστικὸν ἢ τὸ θυμικὸν ἢ τὸ ἐπιθυμητικόν, ἄλλο δέ τι παρὰ ταῦτα, ᾧ οὐθὲν ἔχομεν οἰκειότερον ὄνομα ἐπιθεῖναι ἢ θρεπτικόν)· §1.4.9τί οὖν, ἂν τις εἴποι, πότερον καὶ τούτου τοῦ μορίου τῆς ψυχῆς ἔστιν ἀρετή;
例如，正如人们所认为的，存在着灵魂的某个部分，我们借此获得营养，我们称之为营养摄取部分（因为这一部分的存在是合理的；至少我们看到石头是无法获得营养的，因此显而易见，获得营养属于有生命之物；而如果属于有生命之物，那么灵魂就是原因；但在灵魂中，这些部分（例如理性的、激情的或欲望的部分）没有一个是获得营养的原因，而是这些之外的某个其他部分，对此我们没有比“营养摄取部分”更合适的名字可以冠之）；那么，有人可能会问，灵魂的这部分难道也有美德吗？
εἰ γὰρ ἔστι, δῆλον ὅτι καὶ ταύτῃ δεήσει ἐνεργεῖν· τῆς γὰρ τελείας ἀρετῆς ἡ ἐνέργεια εὐδαιμονία.
因为如果存在，显然这部分也需要进行活动；因为完全美德的活动就是幸福。
εἰ μὲν οὖν ἔστιν ἀρετὴ τούτου ἢ μὴ ἔστιν, ἄλλος λόγος· εἰ δʼ ἄρα ἔστιν, οὐκ ἔστιν ταύτης ἐνέργεια.
那么，这部分是否有美德，是另外的论题；但如果确实有，它也没有活动。
ὧν γὰρ μὴ ἔστιν ὁρμή, οὐδʼ ἐνέργεια τούτων ἔσται· οὐκ ἔοικεν δὲ εἶναι ὁρμὴ ἐν τῷ μορίῳ τούτῳ, ἀλλʼ ὅμοιον ἔοικεν εἶναι τῷ πυρί.
因为在没有冲动的事物中，也就没有活动；而这部分似乎并没有冲动，反而似乎类似于火。
καὶ γὰρ ἐκεῖνο ὅ τι ἂν ἐμιβάλῃς καταναλώσει, κἂν μὴ ἐμβάλῃς, οὐκ ἔχει ὁρμὴν πρὸς τὸ λαβεῖν.
因为火也是如此，你投入什么它就消耗什么，而如果不投入，它就没有去获取的冲动。
οὕτω καὶ τοῦτο τὸ μόριον τῆς ψυχῆς ἔχει· ἂν μὲν γὰρ ἐμβάλῃς τροφήν, τρέφει, ἂν δὲ μὴ ἐμβάλῃς τροφήν, οὐκ ἔχει ὁρμὴν τοῦ τρέφειν.
灵魂的这一部分也是如此：因为如果投入食物，它就摄取营养，但如果不投入食物，它就没有摄取营养的冲动。
διὸ οὐδὲ ἐνέργεια οὗ μηδὲ ὁρμή.
因此，没有冲动的地方也就没有活动。
ὥστʼ οὐδὲν συνεργεῖ τὸ μόριον τοῦτο πρὸς τὴν εὐδαιμονίαν.
所以这部分对幸福没有任何贡献。
§1.4.10μετὰ ταῦτα τοίνυν λεκτέον ἂν εἴη τί ἐστιν ἡ ἀρετή, ἐπείπερ ἡ ταύτης ἐνέργειά ἐστιν ἡ εὐδαιμονία.
那么，在此之后，应当说明美德是什么，既然美德的活动就是幸福。
ὡς μὲν οὖν ἀπλῶς εἰπεῖν, ἐστὶν ἡ ἀρετὴ ἕξις ἡ βελτίστη· ἀλλʼ ἴσως οὐχ ἱκανὸν οὕτως ἀπλῶς εἰπεῖν, ἀλλὰ σαφέστερον διορίσαι δεῖ.
简单地说，美德就是最善的状态；但也许这样简单地说明还不够，而需要更清楚地加以界定。