§1.27.1νέμεσις δέ ἐστιν μεσότης φθονερίας καὶ ἐπιχαιρεκακίας· ἀμφότεραι γὰρ αὗται ψεκταὶ εἰσίν, ὁ δὲ νεμεσητνκὸς ἐπαινετός.
义愤是嫉妒与幸灾乐祸之间的中庸；因为这两者都是应受谴责的，而义愤者则是值得称赞的。
ἔστι δʼ ἡ νέμεσις περὶ ἀγαθά, ἃ τυγχάνει ὑπάρχοντα ἀναξίῳ ὄντι, λυπή τις.
义愤是一种对于那些碰巧属于不相称之人的善事所感到的痛苦。
νεμεσητικὸς οὖν ὁ ἐπὶ τοῖς τοιούτοις λυπητικός.
因此，义愤者就是对这些事情感到痛苦的人。
καὶ ὁ αὐτός γε πάλιν οὗτος λυπήσεται, ἄν τινα ἴδῃ κακῶς πράττοντα ἀνάξιον ὄντα.
而且，这同一个人如果看到一个不相称的人遭遇不幸，他也会感到痛苦。
ἡ μὲν οὖν νέμεσις καὶ ὁ νεμεσητικὸς ἴσως τοιοῦτος, ὁ ὀέ γε φθονερὸς ἐναντίος τούτῳ.
因此义愤及义愤者大概就是这样的，而嫉妒者则与之相反。
ἁπλῶς γάρ, ἄν τε ἄξιός τις ἄν τε μὴ τοῦ εὖ πράττειν, λυπήσεται.
因为无条件地，无论一个人是否配得上过得好，他都会感到痛苦。
ὁμοίως τούτῳ ὁ ἐπιχαιρέκακος ἡσθήσεται κακῶς πράττοντι καὶ τῷ ἀξίῳ καὶ τῷ ἀναξίῳ.
与他相似，幸灾乐祸者对于遭遇不幸的人，无论其是相称还是不相称，都会感到高兴。
ὁ δέ γε νεμεσητικὸς οὔ [τοιοῦτος], ἀλλὰ μέσος τίς ἐστι τούτων.
但义愤者并非如此，而是他们之间的一个中庸者。