§1.25.1ἡ δὲ μεγαλοψυχία μεσότης μέν ἐστιν χαυνότητος καὶ μικροψυχίας, ἔστι δὲ περὶ τιμὴν καὶ ἀτιμίαν, καὶ περὶ τιμὴν οὐ τὴν παρὰ τῶν πολλῶν ἀλλὰ τὴν παρὰ τῶν σπουδαίων, καὶ μᾶλλον δὲ δὴ περὶ ταύτην.
大器量是虚荣与小器量之间的中庸，它是关于荣誉与耻辱的，而且不是关于来自大众的荣誉，而是关于来自杰出者的荣誉，并且更是切实地关于这一种。
οἱ γὰρ σπουδαῖοι εἰδότες καὶ κρίνοντες ὀρθῶς τιμήσουσιν· βουλήσεται οὖν μᾶλλον ὑπὸ τῶν συνειδότων αὑτῷ ὅτι ἄξιός ἐστι τιμῆς τιμᾶσθαι.
因为杰出者明晓并能正确判断，因而会授予荣誉；所以他将更希望被那些与他同样知道自己配得上荣誉的人授予荣誉。
οὐδὲ γὰρ περὶ πᾶσαν τιμὴν ἔσται, ἀλλὰ περὶ τὴν βελτίστην, καὶ τὸ τίμιον ἀγαθὸν καὶ ἀρχῆς τάξιν ἔχον.
因为这并不会关于每一种荣誉，而是关于最好的名誉，即那种作为宝贵的善并具有统治地位的荣誉。
§1.25.2οἱ μὲν οὖν εὐκαταφρόνητοι ὄντες καὶ φαῦλοι, μεγάλων δʼ αὑτοὺς ἀξιοῦντες καὶ πρὸς τούτοις τιμᾶσθαι οἰόμενοι δεῖν, χαῦνοι· ὅσοι δὲ ἐλαττόνων αὑτοὺς ἀξιοῦσιν ἢ προσῆκον αὐτοῖς, μικρόψυχοι.
因此，那些本是微不足道且卑劣的人，却认为自己配得上伟大的事物，并在此之上认为自己应当受到尊崇的人，便是虚荣的人；而那些认为自己只配得上比他们所应得的更少事物的人，则是小器量的人。
§1.25.3ὁ ἄρα μέσος τούτων ἐστὶν ὃς μήτε ἐλάττονος τιμῆς αὑτὸν ἀξιοῖ ἢ προσήκει, μήτε μείζονος ἢ ἄξος ἐστίν, μήτε πάσης· οὗτος δʼ ἐστὶν ὁ μεγαλάψυχφοςι ὥστε δῆλον ὅτι ἡ μεγαλοψυχία μεσότης ἐστὶ χαυνότητος καὶ μικροψυχίας.
因此，处于这两者之间的人，既不认为自己配得上比所应得的更少的荣誉，也不认为自己配得上比所应得的更大的荣誉，更不认为自己配得上所有的荣誉；而这正是大器量的人从而显而见，大器量是虚荣与小器量之间的中庸。