§1.13.1— ἀλλὰ πάλιν ἄλλος λόγος ἐναντιοῦται, ὅς φησιν οὐχ ἑκούσιον εἶναι.
——但是，又有另一个论证与此相反，它说[依循欲望的行动]并不是自愿的。
ὁ γὰρ ἐγκρατὴς ἑκὼν πράττει τὰ κατὰ τὴν ἐγκράτειαν· ἐπαινεῖται γάρ, ἐπαινοῦνται δὲ ἐπὶ τοῖς ἑκουσίοις.
因为自制者是自愿做出依循自制的行动的；因为他受到了赞扬，而人们是因自愿的行为而受到赞扬的。
εἰ δ᾿ ἐστὶν τὸ κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν ἑκούσιον, τὸ παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν ἀκούσιον· ὁ δ᾿ ἐγκρατὴς παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν πράττει· ὥστε ὁ ἐγκρατὴς οὐχ ἑκὼν ἂν εἴη ἐγκρατής.
但如果依循欲望的行动是自愿的，那么违背欲望的行动就是非自愿的；而自制者行动时是违背欲望的；因此，自制者就不是自愿成为自制者的了。
ἀλλ᾿ οὐ δοκεῖ οὐδ᾿ ἄρα τὸ κατʼ ἐπιθυμίαν ἑκούσιον ἐστίν.
但这似乎并不成立；因此，依循欲望的行动也不是自愿的。
§1.13.2πάλιν ἐπὶ τῶν κατὰ τὸν θυμὸν ὁμοίως· οἱ γὰρ αὐτοὶ λόγοι οἵπερ καὶ κατὰ τῆς ἐπιθυμίας ἁρμόττουσιν, ὥστε τὴν ἀπορίαν ποιήσουσιν· ἔστι γὰρ ἀκρατῆ καὶ ἐγκρατῆ ὀργῆς εἶναι.
再次，对于依循激情的行动也是同样的；因为适用于欲望的那些论证在这里也同样适用，从而会产生困难；因为对于愤怒，也是会有无自制者和自制者的。
§1.13.3ἔτι λοιπή ἐστιν τῶν ὀρέξεων ὧν διειλόμεθα ἡ βούλησις, πρὸς τὸ ἐπισκέπτεσθαι εἴ ἐστιν ἑκούσιον.
此外，在我们区分出的欲求中，剩下的就是意愿了，为了考察它是否是自愿的。
ἀλλὰ μὴν οἵ γε ἀκρατεῖς ἐφ᾿ ἃ ὁρμῶσιν, ταῦτα τέως βούλονται· πράττουσιν ἄρα οἱ ἀκρατεῖς τὰ φαῦλα βουλόμενοι.
然而，无自制者对于他们所冲向的事物，至少在当时是意愿着的；因此，无自制者是在意愿着的情况下做出卑劣行为的。
ἑκὼν δέ γε οὐθεὶς τὰ κακὰ εἰδὼς πράττει ὅτι κακὰ ἐστίν· ὁ δὲ ἀκρατής, εἰδὼς τὰ κακὰ ὅτι κακά, πράττει βουλόμενος.
但是，没有人会在明知是恶行的情况下自愿去做出恶行；而无自制者，在明知恶事是恶事的情况下，却在意愿着的情况下做出它们。
οὐκ ἄρα ἑκών, οὐδ᾿ ἡ βούλησις ἑκούσιον ἄρα ἐστέν.
因此他不是自愿的，由此看来，意愿也不是自愿的。
§1.13.4— ἀλλ᾿ οὗτος ὁ λόγος ἀναιρεῖ ἀκρασίαν καὶ τὸν ἀκρατῆ.
——但是，这个论证取消了无自制和无自制者。
εἰ γὰρ μὴ ἑκών, οὐκ ἔστιν ψεκτός· ἀλλ᾿ ἔστιν ὁ ἀκρατὴς ψεκτός· ἑκὼν ἄρα· ἡ ἄρα βούλησις ἑκούσιον.
因为如果不是自愿的，他就不是可指责的；但无自制者是可指责的；因此他是自愿的；因此，意愿是自愿的。
ἐπεὶ οὖν λόγοι τινὲς ἐναντίοι φαίνονται, σαφέστερον λεκτέον ὑπὲρ τοῦ ἑκουσίου.
因此，既然有一些相反的论证出现，我们必须对自愿进行更清晰的阐述。