§1.12.1ἐπεὶ οὖν φαίνεται ἐφʼ ἡμῖν ὂν τὸ σπουδαῖον εἶναι, ἀναγκαῖον τὸ μετὰ ταῦτα εἰπεῖν ὑπὲρ ἑκουσίου, τί ἐστι τὸ ἑκούσιον· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ κυριώτατον πρὸς τὴν ἀρετήν, τὸ ἑκούσιον.
因此，既然成为高尚的人显然是在于我们，那么接下去就有必要讨论自愿，即什么是自愿；因为这，也就是自愿，对于美德来说是最为关键的。
ἔκούσιον δὲ ἁπλῶς μὲν οὕτως ῥηθῆναί ἐστιν ὃ πράττομεν μὴ ἀναγκαζόμενοι· ἀλλʼ ἴσως σαφέστερον λεκτέον ἐστὶν ὑπὲρ αὐτοῦ.
简单来说，自愿就是指我们在不受强迫的情况下所做的事；但或许对于它，我们必须说明得更清晰一些。
§1.12.2ἔστιν οὖν καθ᾿ ὃ πράττομεν ὄρεξις· ὀρέξεως δʼ ἐστὶν εἴδη τρία, ἐπιθυμία θυμὸς βούλησις.
的确，我们依循而行动的东西就是欲求；而欲求有三种：欲望、激情和意愿。
πρῶτον μὲν οὖν τὴν κατʼ ἐπιθυμίαν πρᾶξιν ἐπισκεπτέον, πότερον ἑκούσιόν ἐστιν ἢ ἀκούσιον.
那么首先，必须考察依循欲望的行动是自愿的还是非自愿的。
[οἷον]τὸ μὲν οὖν ἀκούσιον οὐκ ἂν δόξειεν.
现在，它似乎不会是非自愿的。
διὰ τί καὶ πόθεν;
为什么，凭什么呢？
?ὅτι ὅσα μή ἑκόντες πράττομεν, ἀναγκαζόμενοι πράττομεν, ἐπὶ δὲ τοῖς ἐξ ἀνάγκης πραττομένοις πᾶσιν ἕπεται λύπη, τοῖς δὲ διʼ ἐπιθυμίαν πραττομένοις ἡδονὴ ἀκολουθεῖ, ὥστε οὑτωσί γε οὐκ ἂν εἴη τὰ διʼ ἐπιθυμίαν πραττόμενα ἀκούσια, ἀλλʼ ἑκούσια.
因为凡是我们非自愿所做的事，都是受强迫而做的，而一切因强迫而做的事都伴随着痛苦，但因欲望而做的事则跟随有快乐；因此，至少这样看来，因欲望而做的事不可能是非自愿的，而是自愿的。
§1.12.3— ἀλλὰ πάλιν ἄλλος λόγος τις τούτῳ ἐναντιοῦται, ὁ ἐπὶ τῇ ἀκρασίᾳ.
——但是，又有另一个论证与此相反，即关于无自制的论证。
οὐθεὶς γάρ, φησί, πράττει ἑκὼν τὰ κακά, εἰδὼς ὅτι κακὰ ἐστίν· ἀλλὰ μήν, φησίν, ὅ γε ἀκρατὴς εἰδὼς ὅτι ταῦτα φαῦλά ἐστιν ὅμως πράπττει, καὶ κατʼ ἐπιθυμίαν γε πράττει· οὐκ ἄρα ἑκών· ἀναγκαζόμενος ἄρα.
因为有人说，没有人会在明知是恶行的情况下，自愿去做出恶行；然而，又有人说，无自制的人明知这些是卑劣的事，却依然去做，而且确实是依循欲望去做的；因此他不是自愿的；因此是受到了强迫。
§1.12.4ἐνταῦθα πάλιν ὁ αὐτὸς λόγος ἀπαντήσεται.
在这里，同样的论证将再次予以反驳。
καὶ γὰρ εἰ κατʼ ἐπιθυμίαν, οὐκ ἐξ ἀνάγκης· τῇ γὰρ ἐπιθυμίᾳ ἡδονὴ ἀκολουθεῖ, τὰ δὲ δι᾿ ἡδονὴν οὐκ ἐξ ἀνάγκης.
因为如果是依循欲望，就不是出于强迫；因为欲望伴随着快乐，而因快乐而做的事并非出于强迫。
— καὶ ἄλλως τοῦτ᾿ ἂν γένοιτο δῆλον, ὅτι ὁ ἀκρατὴς ἑκὼν πράττει.
——而且从另一个方面，这也会变得显而易见，即无自制者是自愿行动的。
οἱ μὲν γὰρ ἀδικοῦντες ἑκόντες ἀδικοῦσιν, οἱ δὲ ἀκρατεῖς ἄδικοι καὶ ἀδικοῦσιν· ὥστε ὁ ἀκρατὴς ἑκὼν ἂν πράττοι τὰ κατὰ τὴν ἀκρασίαν.
因为行不义者是自愿行不义的，而无自制者也是不义的并正在行不义；因此，无自制者将会是自愿地做出依循无自制的行动。