§7.4πότερον δʼ ἐστί τις ἁπλῶς ἀκρατὴς ἢ πάντες κατὰ μέρος, καὶ εἰ ἔστι, περὶ ποῖά ἐστι, λεκτέον ἐφεξῆς.
我们接下来必须讨论，是否存在端意义上的无自制者，还是所有人都是在部分意义上如此，如果存在，他所关涉的是哪些事物。
ὅτι μὲν οὖν περὶ ἡδονὰς καὶ λύπας εἰσὶν οἵ τʼ ἐγκρατεῖς καὶ καρτερικοὶ καὶ οἱ ἀκρατεῖς καὶ μαλακοί, φανερόν.
显然，自制者和坚忍者，以及无自制者和软弱者，都是关涉到快感和痛感的。
ἐπεὶ δʼ ἐστὶ τὰ μὲν ἀναγκαῖα τῶν ποιούντων ἡδονήν, τὰ δʼ αἱρετὰ μὲν καθʼ αὑτὰ ἔχοντα δʼ ὑπερβολήν, ἀναγκαῖα μὲν τὰ σωματικά (λέγω δὲ τὰ τοιαῦτα, τά τε περὶ τὴν τροφὴν καὶ τὴν τῶν ἀφροδισίων χρείαν, καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν σωματικῶν περὶ ἃ τὴν ἀκολασίαν ἔθεμεν καὶ τὴν σωφροσύνην), τὰ δʼ ἀναγκαῖα μὲν οὐχί, αἱρετὰ δὲ καθʼ αὑτά (λέγω δʼ οἷον νίκην τιμὴν πλοῦτον καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν ἀγαθῶν καὶ ἡδέων)· τοὺς μὲν οὖν πρὸς ταῦτα παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον ὑπερβάλλοντας τὸν ἐν αὑτοῖς ἁπλῶς μὲν οὐ λέγομεν ἀκρατεῖς, προστιθέντες δὲ τὸ χρημάτων ἀκρατεῖς καὶ κέρδους καὶ τιμῆς καὶ θυμοῦ, ἁπλῶς δʼ οὔ, ὡς ἑτέρους καὶ καθʼ ὁμοιότητα λεγομένους, ὥσπερ ἄνθρωπος ὁ τὰ Ὀλύμπια νικῶν· ἐκείνῳ γὰρ ὁ κοινὸς λόγος τοῦ ἰδίου μικρὸν διέφερεν, ἀλλʼ ὅμως ἕτερος ἦν.
既然在产生快感的事物中，有些是必要的，有些则是其自身就值得选择但会过度的；必要的是指肉体上的事物（我的意思是诸如关于饮食和性接触的需要，以及我们将其归于放纵和节制之下的那些肉体事物），而另一些则是非必要的，但其自身就值得选择（我的意思是，例如胜利、荣誉、财富，以及这些在善事物和快乐事物中的东西）；因此，对于在这些事物上违反自身内部正确理性而过度的人，我们并不端地称他们为无自制者，而是加上“财富的无自制”、“利益的”、“荣誉的”或“愤怒的”，而不端地称呼，因为他们与端意义上的无自制者不同，并且是基于相似性而被如此称呼的，就像在奥林匹亚获胜的那个名叫“人类”的人一样；因为在他那里，共同的定义与他的专有名字只有微小的差别，但它们仍然是不同的。
σημεῖον δέ· ἡ μὲν γὰρ ἀκρασία ψέγεται οὐχ ὡς ἁμαρτία μόνον ἀλλὰ καὶ ὡς κακία τις ἢ ἁπλῶς οὖσα ἢ κατά τι μέρος, τούτων δʼ οὐδείς.
其证据是：因为无自制不仅作为一种错误受到谴责，而且作为一种恶德，无论它是端的恶德还是在某个部分的恶德；但这些人都没有受到这样的谴责。
τῶν δὲ περὶ τὰς σωματικὰς ἀπολαύσεις, περὶ ἃς λέγομεν τὸν σώφρονα καὶ ἀκόλαστον, ὁ μὴ τῷ προαιρεῖσθαι τῶν ἡδέων διώκων τὰς ὑπερβολάς—καὶ τῶν λυπηρῶν φεύγων, πείνης καὶ δίψης καὶ ἀλέας καὶ ψύχους καὶ πάντων τῶν περὶ ἁφὴν καὶ γεῦσιν—ἀλλὰ παρὰ τὴν προαίρεσιν καὶ τὴν διάνοιαν, ἀκρατὴς λέγεται, οὐ κατὰ πρόσθεσιν, ὅτι περὶ τάδε, καθάπερ ὀργῆς, ἀλλʼ ἁπλῶς μόνον.
然而，对于那些关涉到肉体享受的人（我们把节制者和放纵者与此联系起来），那些不通过选择而追求快乐的过度——并逃避痛感，如饥饿、干渴、炎热、寒冷，以及所有关于触觉和味觉的事物——而是违反其选择和思考的人，被称为无自制者，不带限定地（如关于“这个”或“愤怒”），而仅仅是端地被称为无自制者。
σημεῖον δέ· καὶ γὰρ μαλακοὶ λέγονται περὶ ταύτας, περὶ ἐκείνων δʼ οὐδεμίαν.
其证据是：人们在这些事上被称为软弱者，但在那些事上却没有人被称为软弱。
καὶ διὰ τοῦτʼ εἰς ταὐτὸ τὸν ἀκρατῆ καὶ τὸν ἀκόλαστον τίθεμεν καὶ ἐγκρατῆ καὶ σώφρονα, ἀλλʼ οὐκ ἐκείνων οὐδένα, διὰ τὸ περὶ τὰς αὐτάς πως ἡδονὰς καὶ λύπας εἶναι· οἳ δʼ εἰσὶ μὲν περὶ ταὐτά, ἀλλʼ οὐχ ὡσαύτως εἰσίν, ἀλλʼ οἳ μὲν προαιροῦνται οἳ δʼ οὐ προαιροῦνται.
因此，我们把无制者和放纵者归为一类，把自制者和节制者归为一类，但没有把那些人中的任何一个归入其中，因为他们在某种意义上关涉到相同的快乐和痛苦；他们确实关涉到相同的事物，但不是以相同的方式，因为一类人进行了选择，而另一类人没有选择。
διὸ μᾶλλον ἀκόλαστον ἂν εἴποιμεν ὅστις μὴ ἐπιθυμῶν ἢ ἠρέμα διώκει τὰς ὑπερβολὰς καὶ φεύγει μετρίας λύπας, ἢ τοῦτον ὅστις διὰ τὸ ἐπιθυμεῖν σφόδρα· τί γὰρ ἂν ἐκεῖνος ποιήσειεν, εἰ προσγένοιτο ἐπιθυμία νεανικὴ καὶ περὶ τὰς τῶν ἀναγκαίων ἐνδείας λύπη ἰσχυρά;
因此，我们更倾向于将那个没有欲望或只有微弱欲望却追求过度并逃避中度痛苦的人称为放纵者，而不是那个因为强烈欲望而这样做的人；因为如果加上年轻的欲望，以及对必要之物匮乏的强烈痛苦，前者会做出什么事来呢？
ἐπεὶ δὲ τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ τῶν ἡδονῶν αἳ μέν εἰσι τῶν τῷ γένει καλῶν καὶ σπουδαίων (τῶν γὰρ ἡδέων ἔνια φύσει αἱρετά), τὰ δʼ ἐναντία τούτων, τὰ δὲ μεταξύ, καθάπερ διείλομεν πρότερον, οἷον χρήματα καὶ κέρδος καὶ νίκη καὶ τιμή· πρὸς ἅπαντα δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα καὶ τὰ μεταξὺ οὐ τῷ πάσχειν καὶ ἐπιθυμεῖν καὶ φιλεῖν ψέγονται, ἀλλὰ τῷ πῶς καὶ ὑπερβάλλειν (διὸ ὅσοι μὲν παρὰ τὸν λόγον ἢ κρατοῦνται ἢ διώκουσι τῶν φύσει τι καλῶν καὶ ἀγαθῶν, οἷον οἱ περὶ τιμὴν μᾶλλον ἢ δεῖ σπουδάζοντες ἢ περὶ τέκνα καὶ γονεῖς· καὶ γὰρ ταῦτα τῶν ἀγαθῶν, καὶ ἐπαινοῦνται οἱ περὶ ταῦτα σπουδάζοντες· ἀλλʼ ὅμως ἔστι τις ὑπερβολὴ καὶ ἐν τούτοις, εἴ τις ὥσπερ ἡ Νιόβη μάχοιτο καὶ πρὸς τοὺς θεούς, ἢ ὥσπερ Σάτυρος ὁ φιλοπάτωρ ἐπικαλούμενος περὶ τὸν πατέρα· λίαν γὰρ ἐδόκει μωραίνειν)· μοχθηρία μὲν οὖν οὐδεμία περὶ ταῦτʼ ἐστὶ διὰ τὸ εἰρημένον, ὅτι φύσει τῶν αἱρετῶν ἕκαστόν ἐστι διʼ αὑτό, φαῦλαι δὲ καὶ φευκταὶ αὐτῶν εἰσὶν αἱ ὑπερβολαί.
既然在欲望和快乐中，有些属于在类别上高尚和优秀的事物（因为有些快乐的事物是天生值得选择的），而另一些则与之相反，还有一些则是介于两者之间的，正如我们之前区分过的——例如财富、利益、胜利和荣誉；在关涉到所有这些和这类介于中间的事物时，人们受到谴责并不是因为去感受它们、渴望它们和喜爱它们，而是因为以某种方式且过度地这样做；（因此，所有违反理性而被天生高尚和善的事物所支配或追求它们的人——例如那些对荣誉比应该的更热心的人，或者对孩子和父母更热心的人；因为这些也属于善事物，而热心于这些事物的人也会受到赞扬；然而，即使在这些事物中也存在着过度，如果有人像尼俄伯那样甚至与神灵抗争，或者像绰号为“爱父者”的萨提洛斯在关于其父亲的事上那样；因为他显得过于愚蠢）——因此，在这些情况下，由于所说的原因（即它们中的每一个都因其自身而天生值得选择），不存在任何恶德，但它们的过度是恶劣的且应予逃避的。
ὁμοίως δʼ οὐδʼ ἀκρασία· ἡ γὰρ ἀκρασία οὐ μόνον φευκτὸν ἀλλὰ καὶ τῶν ψεκτῶν ἐστίν·
同样，也不存在无自制；因为无自制不仅是应予逃避的，而且也是应受谴责的事物。
διʼ ὁμοιότητα δὲ τοῦ πάθους προσεπιτιθέντες τὴν ἀκρασίαν περὶ ἕκαστον λέγουσιν, οἷον κακὸν ἰατρὸν καὶ κακὸν ὑποκριτήν, ὃν ἁπλῶς οὐκ ἂν εἴποιεν κακόν.
但由于状态的相似性，人们加上“无自制”来称呼关于每件事物的无自制，就像他们说“坏医生”和“坏演员”一样，而人们不会端地称他们为坏。
ὥσπερ οὖν οὐδʼ ἐνταῦθα, διὰ τὸ μὴ κακίαν εἶναι ἑκάστην αὐτῶν ἀλλὰ τῷ ἀνάλογον ὁμοίαν, οὕτω δῆλον ὅτι κἀκεῖ ὑποληπτέον μόνην ἀκρασίαν καὶ ἐγκράτειαν εἶναι ἥτις ἐστὶ περὶ ταὐτὰ τῇ σωφροσύνῃ καὶ ἀκολασίᾳ, περὶ δὲ θυμοῦ καθʼ ὁμοιότητα λέγομεν· διὸ καὶ προστιθέντες ἀκρατῆ θυμοῦ ὥσπερ τιμῆς καὶ κέρδους φαμέν.
因此，正如在那些情况下，因为它们中的每一个都不是恶德，而只是通过类比而相似，所以显而易见，在无自制的情况中，我们也必须认为只有与节制和放纵关涉相同事物的才是无自制和自制，而关于愤怒我们则是通过相似性来谈论的；因此我们也会加上限定说“愤怒的无自制”，就像我们说“荣誉的”和“利益的”一样。