§4.6ἐν δὲ ταῖς ὁμιλίαις καὶ τῷ συζῆν καὶ λόγων καὶ πραγμάτων κοινωνεῖν οἳ μὲν ἄρεσκοι δοκοῦσιν εἶναι, οἱ πάντα πρὸς ἡδονὴν ἐπαινοῦντες καὶ οὐθὲν ἀντιτείνοντες, ἀλλʼ οἰόμενοι δεῖν ἄλυποι τοῖς ἐντυγχάνουσιν εἶναι· οἱ δʼ ἐξ ἐναντίας τούτοις πρὸς πάντα ἀντιτείνοντες καὶ τοῦ λυπεῖν οὐδʼ ὁτιοῦν φροντίζοντες δύσκολοι καὶ δυσέριδες καλοῦνται.
然而在社交、共同生活以及语言与行动的交往中，一些人似乎是阿谀者，他们为了取悦他人而赞美一切，从不反对任何事，认为自己应当不给所遇到的人带来任何痛苦；而与此相反，那些反对一切、丝毫不介意带来痛苦的人，则被称为乖僻者和好争吵者。
ὅτι μὲν οὖν αἱ εἰρημέναι ἕξεις ψεκταί εἰσιν, οὐκ ἄδηλον, καὶ ὅτι ἡ μέση τούτων ἐπαινετή, καθʼ ἣν ἀποδέξεται ἃ δεῖ καὶ ὡς δεῖ, ὁμοίως δὲ καὶ δυσχερανεῖ·
显然，上述品性状态是应受非难的，而它们中间的状态是值得赞美的，凭此人们将以应有的方式接受应当接受的事物，同样也会表示不快。
ὄνομα δʼ οὐκ ἀποδέδοται αὐτῇ τι, ἔοικε δὲ μάλιστα φιλίᾳ.
虽然它尚未被赋予名称，但它最类似于友谊。
τοιοῦτος γάρ ἐστιν ὁ κατὰ τὴν μέσην ἕξιν οἷον βουλόμεθα λέγειν τὸν ἐπιεικῆ φίλον, τὸ στέργειν προσλαβόντα.
因为处于中间状态的人，正是我们所说的一个高尚的朋友加上了情爱。
διαφέρει δὲ τῆς φιλίας, ὅτι ἄνευ πάθους ἐστὶ καὶ τοῦ στέργειν οἷς ὁμιλεῖ·
但它与友谊的不同之处在于，它不带激情，也不对交往的人怀有情爱。
οὐ γὰρ τῷ φιλεῖν ἢ ἐχθαίρειν ἀποδέχεται ἕκαστα ὡς δεῖ, ἀλλὰ τῷ τοιοῦτος εἶναι.
因为他并不是因为爱或恨才以应有的方式接受一切，而是因为他是这样的人。
ὁμοίως γὰρ πρὸς ἀγνῶτας καὶ γνωρίμους καὶ συνήθεις καὶ ἀσυνήθεις αὐτὸ ποιήσει, πλὴν καὶ ἐν ἑκάστοις ὡς ἁρμόζει·
因为不论是对陌生人还是熟人，对亲近的人还是不亲近的人，他都会同样这样做，只是在不同情况下会以合宜的方式进行。
οὐ γὰρ ὁμοίως προσήκει συνήθων καὶ ὀθνείων φροντίζειν, οὐδʼ αὖ λυπεῖν.
因为同样地对待亲友和陌生人，或者同样地让他们感到痛苦，都是不合宜的。
καθόλου μὲν οὖν εἴρηται ὅτι ὡς δεῖ ὁμιλήσει, ἀναφέρων δὲ πρὸς τὸ καλὸν καὶ τὸ συμφέρον στοχάσεται τοῦ μὴ λυπεῖν ἢ συνηδύνειν.
总的来说，我们已经说过他将以应有的方式交往，但通过参照高尚与有益，他将致力于不带来痛苦或共同提供快乐。
ἔοικε μὲν γὰρ περὶ ἡδονὰς καὶ λύπας εἶναι τὰς ἐν ταῖς ὁμιλίαις γινομένας·
因为这一状态似乎关乎社交中发生的快乐与痛苦。
τούτων δʼ ὅσας μὲν αὐτῷ ἐστὶ μὴ καλὸν ἢ βλαβερὸν συνηδύνειν, δυσχερανεῖ, καὶ προαιρήσεται λυπεῖν·
在这些社交快乐中，凡是与他人同乐对他而言是不高尚或有害的，他就会表示不快，并宁愿选择带来痛苦。
κἂν τῷ ποιοῦντι δʼ ἀσχημοσύνην φέρῃ, καὶ ταύτην μὴ μικράν, ἢ βλάβην, ἡ δʼ ἐναντίωσις μικρὰν λύπην, οὐκ ἀποδέξεται ἀλλὰ δυσχερανεῖ.
而如果同乐会给做出该行为的人带来不体裁，且这不体裁不小，或者带来危害，而反对只带来微小的痛苦，他便不会接受，而是会表示不快。
διαφερόντως δʼ ὁμιλήσει τοῖς ἐν ἀξιώμασι καὶ τοῖς τυχοῦσι, καὶ μᾶλλον ἢ ἧττον γνωρίμοις, ὁμοίως δὲ καὶ κατὰ τὰς ἄλλας διαφοράς, ἑκάστοις ἀπονέμων τὸ πρέπον, καὶ καθʼ αὑτὸ μὲν αἱρούμενος τὸ συνηδύνειν, λυπεῖν δʼ εὐλαβούμενος, τοῖς δʼ ἀποβαίνουσιν, ἐὰν ᾖ μείζω, συνεπόμενος, λέγω δὲ τῷ καλῷ καὶ τῷ συμφέροντι.
他与有地位的人和普通人的交往将有所不同，与熟稔程度不同的人交往也是如此，同样也会根据其他的差异，对每个人分派其所适宜的对待，并且他自身虽然选择共同提供快乐，而避免带来痛苦，但如果后果更为重大，他也会顺从后果——我指的是高尚和有益。
καὶ ἡδονῆς δʼ ἕνεκα τῆς εἰσαῦθις μεγάλης μικρὰ λυπήσει.
为了将来更大的快乐，他也会带来微小的痛苦。
ὁ μὲν οὖν μέσος τοιοῦτός ἐστιν, οὐκ ὠνόμασται δέ·
因此，中间的人具有这样的特征，但尚未被命名。
τοῦ δὲ συνηδύνοντος ὁ μὲν τοῦ ἡδὺς εἶναι στοχαζόμενος μὴ διά τι ἄλλο ἄρεσκος, ὁ δʼ ὅπως ὠφέλειά τις αὑτῷ γίνηται εἰς χρήματα καὶ ὅσα διὰ χρημάτων, κόλαξ·
在共同提供快乐的人中，那不因其他原因而只求讨人喜欢的人是阿谀者，而那为了在金钱或可用金钱购得的事物上获取自身利益的人是谄媚者。
ὁ δὲ πᾶσι δυσχεραίνων εἴρηται ὅτι δύσκολος καὶ δύσερις.
而对一切都表示不快的人，正如已经说过的，是乖僻者和好争吵者。
ἀντικεῖσθαι δὲ φαίνεται τὰ ἄκρα ἑαυτοῖς διὰ τὸ ἀνώνυμον εἶναι τὸ μέσον.
由于中间状态是无名的，两极似乎显得互相对立。