§4.5πραότης δʼ ἐστὶ μεσότης περὶ ὀργάς·
温和是关于愤怒的中庸。
ἀνωνύμου δʼ ὄντος τοῦ μέσου, σχεδὸν δὲ καὶ τῶν ἄκρων, ἐπὶ τὸ μέσον τὴν πραότητα φέρομεν, πρὸς τὴν ἔλλειψιν ἀποκλίνουσαν, ἀνώνυμον οὖσαν.
由于中间者是无名的，两极几乎也是无名的，我们便将“温和”赋予中间者，尽管它偏向于那同样无名的不足。
ἡ δʼ ὑπερβολὴ ὀργιλότης τις λέγοιτʼ ἄν.
过度或许可以被称为某种“易怒”。
τὸ μὲν γὰρ πάθος ἐστὶν ὀργή, τὰ δʼ ἐμποιοῦντα πολλὰ καὶ διαφέροντα.
因为这一情念是愤怒，而引起愤怒的事物却多而不同。
ὁ μὲν οὖν ἐφʼ οἷς δεῖ καὶ οἷς δεῖ ὀργιζόμενος, ἔτι δὲ καὶ ὡς δεῖ καὶ ὅτε καὶ ὅσον χρόνον, ἐπαινεῖται·
因此，凡是在应有的事物上、对应有的人发怒，而且以应有的方式、在应有的时间和应有的时长发怒的人，就受到赞美。
πρᾶος δὴ οὗτος ἂν εἴη, εἴπερ ἡ πραότης ἐπαινεῖται.
这样的人就是温和的，如果温和是受赞美的话。
βούλεται γὰρ ὁ πρᾶος ἀτάραχος εἶναι καὶ μὴ ἄγεσθαι ὑπὸ τοῦ πάθους, ἀλλʼ ὡς ἂν ὁ λόγος τάξῃ, οὕτω καὶ ἐπὶ τούτοις καὶ ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον χαλεπαίνειν·
因为温和的人希望保持平静，不被情念所左右，而是按照理性所规定的方式，在那些事物上，并在那样长的时间里发怒。
ἁμαρτάνειν δὲ δοκεῖ μᾶλλον ἐπὶ τὴν ἔλλειψιν·
但他似乎更容易向不足的一侧犯错。
οὐ γὰρ τιμωρητικὸς ὁ πρᾶος, ἀλλὰ μᾶλλον συγγνωμονικός.
因为温和的人不倾向于报复，而更倾向于宽容。
ἡ δʼ ἔλλειψις, εἴτʼ ἀοργησία τίς ἐστιν εἴθʼ ὅ τι δή ποτε, ψέγεται.
而不足，不论是某种“无怒”还是其他什么，都是受到非难的。
οἱ γὰρ μὴ ὀργιζόμενοι ἐφʼ οἷς δεῖ ἠλίθιοι δοκοῦσιν εἶναι, καὶ οἱ μὴ ὡς δεῖ μηδʼ ὅτε μηδʼ οἷς δεῖ·
因为那些在应有的事物上不发怒的人被认为是愚蠢的，那些不以应有的方式、不在应有的时间、不对应有的人发怒的人也是如此。
δοκεῖ γὰρ οὐκ αἰσθάνεσθαι οὐδὲ λυπεῖσθαι, μὴ ὀργιζόμενός τε οὐκ εἶναι ἀμυντικός, τὸ δὲ προπηλακιζόμενον ἀνέχεσθαι καὶ τοὺς οἰκείους περιορᾶν ἀνδραποδῶδες.
因为这样的人似乎没有感觉，也不感到痛苦，而且由于他不发怒，他似乎不会防卫自己；而忍受侮辱、对亲人被侮辱视而不见是奴性的。
ἡ δʼ ὑπερβολὴ κατὰ πάντα μὲν γίνεται (καὶ γὰρ οἷς οὐ δεῖ, καὶ ἐφʼ οἷς οὐ δεῖ, καὶ μᾶλλον ἢ δεῖ, καὶ θᾶττον, καὶ πλείω χρόνον), οὐ μὴν ἅπαντά γε τῷ αὐτῷ ὑπάρχει.
过度则在所有方面都会发生（因为会向不对应当的人、在不应当的事物上、超出应有的程度、过快、以及持续更长的时间发怒），然而，所有这些特征并不会同时存在于同一个人身上。
οὐ γὰρ ἂν δύναιτʼ εἶναι·
因为这是不可能的。
τὸ γὰρ κακὸν καὶ ἑαυτὸ ἀπόλλυσι, κἂν ὁλόκληρον ᾖ, ἀφόρητον γίνεται.
恶甚至会消灭其自身，如果是完全的恶，就会变得无法忍受。
οἱ μὲν οὖν ὀργίλοι ταχέως μὲν ὀργίζονται καὶ οἷς οὐ δεῖ καὶ ἐφʼ οἷς οὐ δεῖ καὶ μᾶλλον ἢ δεῖ, παύονται δὲ ταχέως·
因此，易怒者虽然发怒很快，对不应当的人、在不应当的事物上、且超出应有的程度，但他们平息得也很快，这也是他们最好的特点。
ὃ καὶ βέλτιστον ἔχουσιν. συμβαίνει δʼ αὐτοῖς τοῦτο, ὅτι οὐ κατέχουσι τὴν ὀργὴν ἀλλʼ ἀνταποδιδόασιν ᾗ φανεροί εἰσι διὰ τὴν ὀξύτητα, εἶτʼ ἀποπαύονται.
这之所以发生，是因为他们不压抑愤怒，而是进行报复，这由于他们的敏捷而显而易见，然后他们就平息了。
ὑπερβολῇ δʼ εἰσὶν οἱ ἀκρόχολοι ὀξεῖς καὶ πρὸς πᾶν ὀργίλοι καὶ ἐπὶ παντί· ὅθεν καὶ τοὔνομα.
而暴躁者在过度上则是敏捷的，对一切人、在一切事上都易怒；其名称也由此而来。
οἱ δὲ πικροὶ δυσδιάλυτοι, καὶ πολὺν χρόνον ὀργίζονται· κατέχουσι γὰρ τὸν θυμόν.
而阴郁者则难以和解，且会愤怒很长时间，因为他们压抑着怒气。
παῦλα δὲ γίνεται ὅταν ἀνταποδιδῷ·
只有在报复时才会得到平息。
ἡ γὰρ τιμωρία παύει τῆς ὀργῆς, ἡδονὴν ἀντὶ τῆς λύπης ἐμποιοῦσα.
因为复仇终止了愤怒，以快乐代替了痛苦。
τούτου δὲ μὴ γινομένου τὸ βάρος ἔχουσιν·
若不发生报复，他们就承受着沉重的负担。
διὰ γὰρ τὸ μὴ ἐπιφανὲς εἶναι οὐδὲ συμπείθει αὐτοὺς οὐδείς, ἐν αὑτῷ δὲ πέψαι τὴν ὀργὴν χρόνου δεῖ.
因为由于愤怒不显露，没有人会去劝解他们，而在自身中消化愤怒需要时间。
εἰσὶ δʼ οἱ τοιοῦτοι ἑαυτοῖς ὀχληρότατοι καὶ τοῖς μάλιστα φίλοις.
这样的人对自己和对最亲近的朋友都是最难缠的。
χαλεποὺς δὲ λέγομεν τοὺς ἐφʼ οἷς τε μὴ δεῖ χαλεπαίνοντας καὶ μᾶλλον ἢ δεῖ καὶ πλείω χρόνον, καὶ μὴ διαλλαττομένους ἄνευ τιμωρίας ἢ κολάσεως.
我们把那些在不应当的事物上发怒、超出应有程度、持续更长时间，且不通过报复或惩罚就不妥协的人称为刻薄者。
τῇ πραότητι δὲ μᾶλλον τὴν ὑπερβολὴν ἀντιτίθεμεν· καὶ γὰρ μᾶλλον γίνεται·
我们更多地将过度与温和对立，而不是将不足与之对立。
ἀνθρωπικώτερον γὰρ τὸ τιμωρεῖσθαι· καὶ πρὸς τὸ συμβιοῦν οἱ χαλεποὶ χείρους.
因为过度更常发生（因为报复更合乎人的本性），而且在共同生活方面，刻薄者也更糟糕。
ὃ δὲ καὶ ἐν τοῖς πρότερον εἴρηται, καὶ ἐκ τῶν λεγομένων δῆλον· οὐ γὰρ ῥᾴδιον διορίσαι τὸ πῶς καὶ τίσι καὶ ἐπὶ ποίοις καὶ πόσον χρόνον ὀργιστέον, καὶ τὸ μέχρι τίνος ὀρθῶς ποιεῖ τις ἢ ἁμαρτάνει.
正如前面所说，并且从现在所说的来看也是显然的：要规定如何发怒、对谁发怒、在什么事物上发怒、以及发怒多长时间，以及到什么程度是正确的还是犯错，这绝非易事。
ὁ μὲν γὰρ μικρὸν παρεκβαίνων οὐ ψέγεται, οὔτʼ ἐπὶ τὸ μᾶλλον οὔτʼ ἐπὶ τὸ ἧττον·
因为稍微偏离的人，无论偏向过度还是不足，都不会受到非难。
ἐνίοτε γὰρ τοὺς ἐλλείποντας ἐπαινοῦμεν καὶ πράους φαμέν, καὶ τοὺς χαλεπαίνοντας ἀνδρώδεις ὡς δυναμένους ἄρχειν.
因为有时我们赞美不足的人，称其为温和，而称发怒的人为勇敢，认为他们有能力统治。
ὁ δὴ πόσον καὶ πῶς παρεκβαίνων ψεκτός, οὐ ῥᾴδιον τῷ λόγῳ ἀποδοῦναι·
至于偏离到何种程度、以何种方式就会受到非难，这不易用言语来规定。
ἐν γὰρ τοῖς καθʼ ἕκαστα κἀν τῇ αἰσθήσει ἡ κρίσις.
因为判断在于具体情况和感觉之中。
ἀλλὰ τό γε τοσοῦτον δῆλον, ὅτι ἡ μὲν μέση ἕξις ἐπαινετή, καθʼ ἣν οἷς δεῖ ὀργιζόμεθα καὶ ἐφʼ οἷς δεῖ καὶ ὡς δεῖ καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα, αἱ δʼ ὑπερβολαὶ καὶ ἐλλείψεις ψεκταί, καὶ ἐπὶ μικρὸν μὲν γινόμεναι ἠρέμα, ἐπὶ πλέον δὲ μᾶλλον, ἐπὶ πολὺ δὲ σφόδρα.
但至少这一点是显然的：中庸的品质是值得赞美的，凭此我们对该发怒的人、在应当的事物上、以应有的方式，以及所有类似的情况发怒，而过度和不足则是应受非难的——稍微偏离则轻微，偏离较多则较重，偏离极多则极甚。
δῆλον οὖν ὅτι τῆς μέσης ἕξεως ἀνθεκτέον.
因此显然，我们应当坚持中庸的品质。
αἱ μὲν οὖν περὶ τὴν ὀργὴν ἕξεις εἰρήσθωσαν.
关于愤怒的品性状态就谈到这里。