§2.2.4Ταῦτα μὲν οὖν μέχρι τούτου διηπορήσθω·
因此，关于这些疑难就讨论到这里。
τοῦ δὲ τί ἐστι πότερον ἔστι συλλογισμὸς καὶ ἀπόδειξις ἢ οὐκ ἔστι, καθάπερ νῦν ὁ λόγος ὑπέθετο;
但是，正如我们刚才的研究所设想的那样，“它是什么”是否存在推论和证明，还是并不存在呢？
ὁ μὲν γὰρ συλλογισμὸς τὶ κατὰ τινὸς δείκνυσι διὰ τοῦ μέσου· τὸ δὲ τί ἐστιν ἴδιόν τε, καὶ ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορεῖται.
因为推论是通过中间项来表明某物属于某物；而“它是什么”既是主语所特有的，又是在 “它是什么”的范畴中被述定的。
ταῦτα δʼ ἀνάγκτη ἀντιστρέφειν.
而这些必然是可换位的。
εἰ γὰρ τὸ Α τοῦ Γ ἴδιον, δῆλον ὅτι καὶ τοῦ Β καὶ τοῦτο τοῦ Γ, ὥστε πάντα ἀλλήλων.
因为如果A是C特有的，显然它也是B特有的，且B是C特有的，因此所有这些都彼此特有（可换位）。
ἀλλὰ μὴν καὶ εἰ τὸ Α ἐν τῷ τί ἐστιν ὑπάρχει παντὶ τῷ Β, καὶ καθόλου τὸ Β παντὸς τοῦ Τἐν τῷ τί ἐστι λέγεται, ἀνάγκη καὶ τὸ ἐν τῷ τί ἐστι τοῦ Γ λέγεσθαι.
此外，如果A在“它是什么”中属于每一个B，且B在“它是什么”中普遍地被述定于每一个C，那么必然A也在“它是什么”中被述定于C。
εἰ δὲ μὴ οὕτω τις λήφεται διπλώσας, οὐκ ἀνάγκη ἔσται τὸ Α τοῦ Γ κατηγορεῖσθαι ἐν τῷ τί ἐστιν, εἰ τὸ μὲν Α τοῦ Β ἐν τῷ τί ἐστι, μὴ καθʼ ὅσων δὲ τὸ Β, ἐν τῷ τί ἐστιν.
但如果一个人不通过“双重化”以这种方式来设定，即使A在B的“它是什么”中，但只要B不在它所述定的一切事物的“它是什么”中，A就不必然在“它是什么”中被述定于C。
τὸ δὲ τί ἐστιν ἄμφω ταῦτα ἕξει· ἔσται ἄρα καὶ τὸ Β κατὰ τοῦ Γ τὸ τί ἐστιν.
而“它是什么”将同时具有这两者；因此，B也必须是 C的“它是什么”。
εἰ δὴ τὸ τί ἐστι καὶ τὸ τί ἦν εἶναι ἄμφω ἔχει, ἐπὶ τοῦ μέσου ἔσται πρότερον τὸ τί ἦν εἶναι.
如果它既具有“它是什么”又具有“怎是（本质）”，那么“怎是”就已经存在于中间项中了。
ὅλως τε, εἰ ἔστι δεῖξαι τί ἐστιν ἄνθρωπος, ἔστω τὸ Γ ἄνθρωπος, τὸ δὲ τὸ τί ἐστιν, εἴτε ζῷον δίπουν εἴτʼ ἄλλο τι.
一般而言，如果可能证明人是什么，设C为人，A为“它是什么”（无论是双足动物还是其他什么）。
εἰ τοίνυν συλλογιεῖται, ἀνάγκη κατὰ τοῦ τὸ παντὸς κατηγορεῖσθαι.
那么，如果要进行推论，A必须被述定于每一个C。
τοῦτο δʼ ἔσται ἄλλος λόγος μέσος, ὥστε καὶ τοῦτο ἔσται τί ἐστιν ἄνθρωπος.
并且为此必须有另一个作为中间项的定义，因此这也就是人是什么。
λαμβάνει οὖν ὅ δεῖ δεῖξαι· καὶ γὰρ τὸ Βἔσται τί ἐστιν ἄνθρωπος.
所以，他设定了需要证明的东西；因为B也将是人是什么。
Δεῖ δʼ ἐν τας δυσὶ προτάσεσι καὶ τοῖς τπρώτοις καὶ ἀμέσοις σκοπεῖν· μάλιστα γὰρ φανερόν τὸ λεγόμενον γίνεται.
但但这必须在两个前提中，而且在最初的且直接的前提中予以考察；因为这样所说的话就会变得最清楚。
οἱ μὲν οὖν διὰ τοῦ ἀντιστρέφειν δεικνύντες τί ἐκστι φυχή, ἢ τί ἐστιν ἄνθρωπος ἢ ἄλλο ὁτιοῦν τῶν ὄντων, τὸ ἐξ ἀρχῆς αὐτοῦνται, οἷον εἴ τις ἀξιώσειε φυχὴν εἶναι τὸ αὐτὸ αὑτῷ σἴτίον τοῦ ζῆν, τοῦτο δʼ ἀριθμὸν αὐτὸν αὑτόν κινοῦντα·
因此，那些通过换位来表明灵魂是什么，或者人是什么，或者存在的事物中任何其他东西的人，都是在乞求原点（要求最初的前提）。 例如，如果有人要求灵魂就是其自身的生命原因，而这原因就是自我运动的数。
ἀνάγκη γὰρ αἰτῆσαι τὴν φυχὴν ὅπερ ἀριθμὸν εἶναι αὐτὸν αὑτόν κινοῦντα, οὕτως ὡς τὸ αὐτὸ ὄν.
因为这必然要假定灵魂就是自我运动的数本身，并认为它们是同一事物。
οὐ γὰρ εἰ ἀκολουθεῖ τὸ τῷ Β καὶ τοῦτο τῷ Γ, ἔσται τῷ Γ τὸ τὸ τί ἦν εἶναι, ἀλλʼ ἀληθὲς εὐπεῖν ἔσται μόνον·
因为并不是因为A跟随B，且B跟随C，C就会具有“怎是”；而只是说这样说是真实的。
οὐδʼ εἰ ἔστι τὸ Α ὅπερ τι καὶ κατὰ τοῦ Β κατηγορεῖται παντός.
甚至即使A是“某物之所是”且被述定于每一个B，也不是如此。
καὶ γὰρ τὸ ζῴῳ εἶ ναι κατηγορεῖται κατὰ τοῦ ἀνθρώπῳ εἶναι (ἀληθές γὰρ πᾶν τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι ζῴῳ εἶναι, ὥσπερ καὶ πάντα ἄνθρωπον ζῷον), ἀλλʼ οὐχ οὕτως ὥστε ἕν εἶναι.
因为“作为动物存在” 被述定于“作为人存在”（因为“每一个人存在都是动物存在”是真实的，正如每一个人都是动物一样），但这并不是以它们是同一个东西的方式被述定的。
ἐὰν μὲν οὖν μὴ οὕτω λάβῃ, οὐ συλλογιεῖται ὅτι τὸ Α ἐστὶ τῷ Γ τὸ τί ἦν εἶναι καὶ ἡ οὐσία· ἐὰν δὲ οὕτω λάβη, πρότερον ἔσται εληφὡς τῷ Γ τί ἐστι τὸ τί ἦν εἶναι.
因此，如果不是这样设定，就不能推论出A是C的“怎是”和实体；但如果这样设定，他就已经提前假定了C的“怎是”是什么。
ὥστʼ οὐκ ἀποδέδεικται· τὸ γὰρ ἐν ἀρχῇ εἴληφεν.
所以，什么也没有被证明；因为他已经假定了作为起点的东西。