§302ΣΩ. ταῦτα ἅπερ λέγω·
苏格拉底：「正如我所说的那样。
φοβοῦμαι γάρ σε σαφῶς λέγειν, ὅτι μοι χαλεπαίνεις, ἐπειδὰν τὶ δόξῃς σαυτῷ λέγειν.
因为我害怕对你说明白，因为每当你认为自己说了些什么名堂时，你就会对我发火。
ὅμως δʼ ἔτι μοι εἰπέ· οὐχ εἷς ἡμῶν ἑκάτερός ἐστι καὶ πέπονθε τοῦτο, εἷς εἶναι;
不过，请你再告诉我：我们各自不是一吗，而且遭遇了这事，即是一？
ΙΠ. πάνυ γε.
」希庇阿斯：「当然是。
ΣΩ. οὐκοῦν εἴπερ εἷς, καὶ περιττὸς ἂν εἴη ἑκάτερος ἡμῶν·
」苏格拉底：「那么，如果确实是一，我们各自不也是奇数吗？
ἢ οὐ τὸ ἓν περιττὸν ἡγῇ;
难道你不认为『一』是奇数吗？
ΙΠ. ἔγωγε.
」希庇阿斯：「我这样认为。
ΣΩ. ἦ καὶ ἀμφότεροι οὖν περιττοί ἐσμεν δύο ὄντες;
」苏格拉底：「那我们既然是二，难道我们两方面都是奇数吗？
ΙΠ. οὐκ ἂν εἴη, ὦ Σώκρατες.
」希庇阿斯：「不可能，苏格拉底。
ΣΩ. ἀλλʼ ἄρτιοί γε ἀμφότεροι· ἦ γάρ;
」苏格拉底：「但两方面都是偶数，不是吗？
ΙΠ. πάνυ γε.
」希庇阿斯：「当然是。
ΣΩ. μῶν οὖν, ὅτι ἀμφότεροι ἄρτιοι, τούτου ἕνεκα καὶ ἑκάτερος ἄρτιος ἡμῶν ἐστιν;
」苏格拉底：「那么，难道因为两方面是偶数，所以我们各自也是偶数吗？
ΙΠ. οὐ δῆτα.
」希庇阿斯：「当然不是。
ΣΩ. οὐκ ἄρα πᾶσα ἀνάγκη, ὡς νυνδὴ ἔλεγες, ἃ ἂν ἀμφότεροι καὶ ἑκάτερον, καὶ ἃ ἂν ἑκάτερος καὶ ἀμφοτέρους εἶναι.
」苏格拉底：「那么，这并非如你刚才所说，是绝对必然的：凡是两方面所是的，各自也是；凡是各自所是的，两方面也是。
ΙΠ. οὐ τά γε τοιαῦτα, ἀλλʼ οἷα ἐγὼ πρότερον ἔλεγον.
」希庇阿斯：「在这些事情上不是，但在我先前说的那些事情上是的。
ΣΩ. ἐξαρκεῖ, ὦ Ἱππία· ἀγαπητὰ γὰρ καὶ ταῦτα, ἐπειδὴ τὰ μὲν οὕτω φαίνεται, τὰ δʼ οὐχ οὕτως ἔχοντα.
」苏格拉底：「这就足够了，希庇阿斯；这也是令人满意的，因为有些情况看来是这样，有些情况则不是这样。
καὶ γὰρ ἐγὼ ἔλεγον, εἰ μέμνησαι ὅθεν οὗτος ὁ λόγος ἐλέχθη, ὅτι ἡ διὰ τῆς ὄψεως καὶ ἀκοῆς ἡδονὴ οὐ τούτῳ εἶεν καλαί, ὅτι τυγχάνοιεν ἑκατέρα μὲν αὐτῶν εἶναι πεπονθυῖα, ἀμφότεραι δὲ μή, ἢ ἀμφότεραι μέν, ἑκατέρα δὲ μή, ἀλλʼ ἐκείνῳ ᾧ ἀμφότεραί τε καὶ ἑκατέρα, διότι συνεχώρεις ἀμφοτέρας τε αὐτὰς εἶναι καλὰς καὶ ἑκατέραν.
事实上我也说过，如果你还记得这番讨论是从哪里开始的，即通过视觉和听觉产生的快感之所以美，并非因为它们各自碰巧遭遇了这事而两方面没有，或者两方面遭遇了而各自没有，而是因为两方面和各自都遭遇了它，因为你当时同意它们两方面和各自都是美的。
τούτου δὴ ἕνεκα τῇ οὐσίᾳ τῇ ἐπʼ ἀμφότερα ἑπομένῃ ᾤμην, εἴπερ ἀμφότερά ἐστι καλά, ταύτῃ δεῖν αὐτὰ καλὰ εἶναι, τῇ δὲ κατὰ τὰ ἕτερα ἀπολειπομένῃ μή·
正因如此，我认为，如果两方面都是美的，那么它们必须凭借那随伴于两方面的本质而是美的，而不是凭借那在另一方中缺少的本质。
καὶ ἔτι νῦν οἴομαι.
直到现在，我依然这样认为。
ἀλλά μοι λέγε, ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς· ἡ διʼ ὄψεως ἡδονὴ καὶ ἡ διʼ ἀκοῆς, εἴπερ ἀμφότεραί τʼ εἰσὶ καλαὶ καὶ ἑκατέρα, ἆρα καὶ ὃ ποιεῖ αὐτὰς καλὰς οὐχὶ καὶ ἀμφοτέραις γε αὐταῖς ἕπεται καὶ ἑκατέρᾳ;
但是请告诉我，就像重新开始一样：如果通过视觉的快感和通过听觉的快感，两方面都是美的，且各自也是，那么使它们变美的东西，难道不同时随伴于两方面，也随伴于各自吗？
ΙΠ. πάνυ γε.
」希庇阿斯：「当然。
ΣΩ. ἆρʼ οὖν ὅτι ἡδονὴ ἑκατέρα τʼ ἐστὶ καὶ ἀμφότεραι, διὰ τοῦτο ἂν εἶεν καλαί;
」苏格拉底：「那么，难道因为各自是快感，且两方面也是，它们才是美的吗？
ἢ διὰ τοῦτο μὲν καὶ αἱ ἄλλαι πᾶσαι ἂν οὐδὲν τούτων ἧττον εἶεν καλαί;
还是说，如果因为这个，其他所有的快感也都会不比这些逊色地成为美的呢？
οὐδὲν γὰρ ἧττον ἡδοναὶ ἐφάνησαν οὖσαι, εἰ μέμνησαι.
因为，如果你还记得的话，其他快感看来也同样是快感。
ΙΠ. μέμνημαι.
」希庇阿斯：「我记得。
ΣΩ. ἀλλʼ ὅτι γε διʼ ὄψεως καὶ ἀκοῆς αὗταί εἰσι, διὰ τοῦτο ἐλέγετο καλὰς αὐτὰς εἶναι.
」苏格拉底：「但是，正因为它们是通过视觉和听觉的快感，它们才被称为美的。
ΙΠ. καὶ ἐρρήθη οὕτως.
」希庇阿斯：「确实是这样说的。
ΣΩ. σκόπει δὲ εἰ ἀληθῆ λέγω.
」苏格拉底：「请看我说的对不对。
ἐλέγετο γάρ, ὡς ἐγὼ μνήμης ἔχω, τοῦτʼ εἶναι καλὸν τὸ ἡδύ, οὐ πᾶν, ἀλλʼ ὃ ἂν διʼ ὄψεως καὶ ἀκοῆς ᾖ.
因为据我记忆，当时说的是，这种快乐的东西是美的——不是全部快乐的东西，而是通过视觉和听觉的那些。
ΙΠ. ἀληθῆ.
」希庇阿斯：「对。
ΣΩ. οὐκοῦν τοῦτό γε τὸ πάθος ἀμφοτέραις μὲν ἕπεται, ἑκατέρᾳ δʼ οὔ;
」苏格拉底：「那么，这种属性不是随伴于两方面，而不随伴于各自吗？
οὐ γάρ που ἑκάτερόν γε αὐτῶν, ὅπερ ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγετο, διʼ ἀμφοτέρων ἐστίν, ἀλλʼ ἀμφότερα μὲν διʼ ἀμφοῖν, ἑκάτερον δʼ οὔ·
因为正如前面所说，它们各自绝非通过两方面，而是两方面共同通过两者，而各自则不是。
ἔστι ταῦτα;
是这样吗？
ΙΠ. ἔστιν.
」希庇阿斯：「是这样。 」