§34ΣΩ. ἀντὶ μὲν τοῦ λεληθέναι τὴν ψυχήν, ὅταν ἀπαθὴς αὕτη γίγνηται τῶν σεισμῶν τῶν τοῦ σώματος, ἣν νῦν λήθην καλεῖς ἀναισθησίαν ἐπονόμασον.
苏：当灵魂不受身体震动的影响时，对于“为灵魂所不知”的状态，将你现在称为“遗忘”的改称为“无感觉”。
ΠΡΩ. ἔμαθον.
普：我明白了。
ΣΩ. τὸ δʼ ἐν ἑνὶ πάθει τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα κοινῇ γιγνόμενον κοινῇ καὶ κινεῖσθαι, ταύτην δʼ αὖ τὴν κίνησιν ὀνομάζων αἴσθησιν οὐκ ἀπὸ τρόπου φθέγγοιʼ ἄν.
苏：另一方面，灵魂和身体在一个共同的体验中共同产生，并共同被运动——如果你将这种运动称为“感觉”，你所说就不会不妥。
ΠΡΩ. ἀληθέστατα λέγεις.
普：你说的极其正确。
ΣΩ. οὐκοῦν ἤδη μανθάνομεν ὃ βουλόμεθα καλεῖν τὴν αἴσθησιν;
苏：那么，我们现在是否已经理解了我们想要称之为“感觉”的东西是什么？
ΠΡΩ. τί μήν;
普：当然。
ΣΩ. σωτηρίαν τοίνυν αἰσθήσεως τὴν μνήμην λέγων ὀρθῶς ἄν τις λέγοι κατά γε τὴν ἐμὴν δόξαν.
苏：那么，如果说记忆是感觉的保存，至少依我之见，这个人所说就是正确的。
ΠΡΩ. ὀρθῶς γὰρ οὖν.
普：确实正确。
ΣΩ. μνήμης δὲ ἀνάμνησιν ἆρʼ οὐ διαφέρουσαν λέγομεν;
苏：但是，我们难道不是说回忆与记忆是不同的吗？
ΠΡΩ. ἴσως.
普：也许。
ΣΩ. ἆρʼ οὖν οὐ τόδε;
苏：难道不就是这样吗？
ΠΡΩ. τὸ ποῖον;
普：是怎样的？
ΣΩ. ὅταν ἃ μετὰ τοῦ σώματος ἔπασχέν ποθʼ ἡ ψυχή, ταῦτʼ ἄνευ τοῦ σώματος αὐτὴ ἐν ἑαυτῇ ὅτι μάλιστα ἀναλαμβάνῃ, τότε ἀναμιμνῄσκεσθαί που λέγομεν.
苏：当灵魂在不借助身体的情况下，尽可能完全在自身中恢复它曾经与身体一起体验过的东西时，我们那时便说它是在“回忆”。
ἦ γάρ;
不是吗？
ΠΡΩ. πάνυ μὲν οὖν.
普：确实如此。
ΣΩ. καὶ μὴν καὶ ὅταν ἀπολέσασα μνήμην εἴτʼ αἰσθήσεως εἴτʼ αὖ μαθήματος αὖθις ταύτην ἀναπολήσῃ πάλιν αὐτὴ ἐν ἑαυτῇ, καὶ ταῦτα σύμπαντα ἀναμνήσεις που λέγομεν.
苏：而且，当灵魂失去了关于感觉或学习内容的记忆，之后再次靠自己在自身中重新回想起这些时，我们也将所有这些称为“回忆”。
ΠΡΩ. ὀρθῶς λέγεις.
普：你说的对。
ΣΩ. οὗ δὴ χάριν ἅπαντʼ εἴρηται ταῦτʼ, ἔστι τόδε.
苏：所有这一切被说出来的目的，是在于以下这点。
ΠΡΩ. τὸ ποῖον;
普：是哪一点？
ΣΩ. ἵνα πῃ τὴν ψυχῆς ἡδονὴν χωρὶς σώματος ὅτι μάλιστα καὶ ἐναργέστατα λάβοιμεν, καὶ ἅμα ἐπιθυμίαν·
苏：为了让我们能够尽可能最清晰、最显明地把握不借助身体的灵魂的快乐，以及同时把握欲望；因为通过这些，这两者似乎都在某种程度上被揭示出来。
διὰ γὰρ τούτων πως ταῦτα ἀμφότερα ἔοικεν δηλοῦσθαι. ΠΡΩ. λέγωμεν τοίνυν, ὦ Σώκρατες, ἤδη τὸ μετὰ ταῦτα.
普：那么，苏格拉底，我们现在就说接下来的事情吧。
ΣΩ. πολλά γε περὶ γένεσιν ἡδονῆς καὶ πᾶσαν μορφὴν αὐτῆς ἀναγκαῖον, ὡς ἔοικε, λέγοντας σκοπεῖν.
苏：对于谈论快乐的产生及其每种形式的人来说，看来有必要考察许多事情。
καὶ γὰρ νῦν πρότερον ἔτι φαίνεται ληπτέον ἐπιθυμίαν εἶναι τί ποτʼ ἔστι καὶ ποῦ γίγνεται.
因为即使是现在，在欲望是什么以及它在何处产生之前，我们似乎还需要先把握它。
ΠΡΩ. σκοπῶμεν τοίνυν· οὐδὲν γὰρ ἀπολοῦμεν.
普：那么我们来考察吧；因为我们不会失去任何东西。
ΣΩ. ἀπολοῦμεν μὲν οὖν ταῦτά γε, ὦ Πρώταρχε· εὑρόντες ὃ νῦν ζητοῦμεν, ἀπολοῦμεν τὴν περὶ αὐτὰ ταῦτα ἀπορίαν.
苏：相反，普罗塔科，我们将失去这些东西本身；因为通过找到我们现在所寻找的，我们将失去关于这些事物本身的困惑（迷茫）。
ΠΡΩ. ὀρθῶς ἠμύνω· τὸ δʼ ἐφεξῆς τούτοις πειρώμεθα λέγειν.
普：回击得好；让我们试着说一说接下来的事情。
ΣΩ. οὐκοῦν νυνδὴ πείνην τε καὶ δίψος καὶ πολλὰ ἕτερα τοιαῦτα ἔφαμεν εἶναί τινας ἐπιθυμίας;
苏：那么我们刚才不是说，饥饿和口渴以及许多其他类似的事情是某种“欲望”吗？
ΠΡΩ. σφόδρα γε.
普：确实如此。
ΣΩ. πρὸς τί ποτε ἄρα ταὐτὸν βλέψαντες οὕτω πολὺ διαφέροντα ταῦθʼ ἑνὶ προσαγορεύομεν ὀνόματι;
苏：那么，我们究竟是看到了什么相同的东西，从而用一个名字来称呼这些差异如此巨大的东西呢？
ΠΡΩ. μὰ Δίʼ οὐ ῥᾴδιον ἴσως εἰπεῖν, ὦ Σώκρατες, ἀλλʼ ὅμως λεκτέον.
普：凭宙斯发誓，苏格拉底，这也许不容易说，但还是必须说。
ΣΩ. ἐκεῖθεν δὴ ἐκ τῶν αὐτῶν πάλιν ἀναλάβωμεν.
苏：那么，让我们再次从同样的地方重新开始。
ΠΡΩ. πόθεν δή;
普：从哪里？
ΣΩ. διψῇ γέ που λέγομεν ἑκάστοτέ τι;
苏：我们每次都说我们在“渴求”什么，不是吗？
ΠΡΩ. πῶς δʼ οὔ;
普：怎么会不呢？
ΣΩ. τοῦτο δέ γʼ ἐστὶ κενοῦται;
苏：而这不就是“被排空”吗？
ΠΡΩ. τί μήν;
普：当然。
ΣΩ. ἆρʼ οὖν τὸ δίψος ἐστὶν ἐπιθυμία;
苏：那么口渴是一种欲望吗？
ΠΡΩ. ναί, πώματός γε.
普：是的，是对饮料的欲望。
§35ΣΩ. πώματος, ἢ πληρώσεως πώματος;
苏：是对饮料的欲望，还是对饮料装满（充盈）的欲望？
ΠΡΩ. οἶμαι μὲν πληρώσεως.
普：我认为是对充盈的欲望。
ΣΩ. ὁ κενούμενος ἡμῶν ἄρα, ὡς ἔοικεν, ἐπιθυμεῖ τῶν ἐναντίων ἢ πάσχει· κενούμενος γὰρ ἐρᾷ πληροῦσθαι.
苏：那么，我们之中被排空的部分，看来是在欲望着与它所体验到的相反的东西；因为被排空者热望被充满。
ΠΡΩ. σαφέστατά γε.
普：极其明白。
ΣΩ. τί οὖν; ὁ τὸ πρῶτον κενούμενος ἔστιν ὁπόθεν εἴτʼ αἰσθήσει πληρώσεως ἐφάπτοιτʼ ἂν εἴτε μνήμῃ, τούτου ὃ μήτʼ ἐν τῷ νῦν χρόνῳ πάσχει μήτʼ ἐν τῷ πρόσθεν πώποτε ἔπαθεν;
苏：那么，对于第一次被排空的人来说，他有可能通过感觉或记忆去触及“充满”吗？ 而这种“充满”是他无论在现在还是在过去都从未体验过的。
ΠΡΩ. καὶ πῶς;
普：这怎么可能呢？
ΣΩ. ἀλλὰ μὴν ὅ γε ἐπιθυμῶν τινὸς ἐπιθυμεῖ, φαμέν.
苏：但我们确实说，欲望者欲望着某物。
ΠΡΩ. πῶς γὰρ οὔ;
普：怎么会不呢？
ΣΩ. οὐκ ἄρα ὅ γε πάσχει, τούτου ἐπιθυμεῖ.
苏：因此，他并不是欲望他正在体验的东西。
διψῇ γάρ, τοῦτο δὲ κένωσις· ὁ δʼ ἐπιθυμεῖ πληρώσεως.
因为他口渴，这是排空；但他欲望的是充盈。
ΠΡΩ. ναί.
普：是的。
ΣΩ. πληρώσεώς γʼ ἄρα πῄ τι τῶν τοῦ διψῶντος ἂν ἐφάπτοιτο.
苏：那么，口渴者的某种东西必须以某种方式触及充盈。
ΠΡΩ. ἀναγκαῖον.
普：必然如此。
ΣΩ. τὸ μὲν δὴ σῶμα ἀδύνατον· κενοῦται γάρ που.
苏：身体确实是不可能的；因为身体是被排空的。
ΠΡΩ. ναί.
普：是的。
ΣΩ. τὴν ψυχὴν ἄρα τῆς πληρώσεως ἐφάπτεσθαι λοιπόν, τῇ μνήμῃ δῆλον ὅτι· τῷ γὰρ ἂν ἔτʼ ἄλλῳ ἐφάψαιτο;
苏：那么剩下的就是灵魂在触及充盈，显然是通过记忆；因为否则还能通过其他什么来触及呢？
ΠΡΩ. σχεδὸν οὐδενί.
普：几乎没有别的。
ΣΩ. μανθάνομεν οὖν ὃ συμβέβηχʼ ἡμῖν ἐκ τούτων τῶν λόγων;
苏：那么，你理解了从这些论证中我们得出了什么吗？
ΠΡΩ. τὸ ποῖον;
普：是什么呢？
ΣΩ. σώματος ἐπιθυμίαν οὔ φησιν ἡμῖν οὗτος ὁ λόγος γίγνεσθαι.
苏：这个论证告诉我们，身体的欲望是不会产生的。
ΠΡΩ. πῶς;
普：为什么？
ΣΩ. ὅτι τοῖς ἐκείνου παθήμασιν ἐναντίαν ἀεὶ παντὸς ζῴου μηνύει τὴν ἐπιχείρησιν.
苏：因为它表明，任何生物的追求始终与其身体的体验相反。
ΠΡΩ. καὶ μάλα.
普：确实如此。
ΣΩ. ἡ δʼ ὁρμή γε ἐπὶ τοὐναντίον ἄγουσα ἢ τὰ παθήματα δηλοῖ που μνήμην οὖσαν τῶν τοῖς παθήμασιν ἐναντίων.
苏：而导向相反方向的冲动表明，存在着对与体验相反的事物的记忆。
ΠΡΩ. πάνυ γε.
普：完全如此。
ΣΩ. τὴν ἄρα ἐπάγουσαν ἐπὶ τὰ ἐπιθυμούμενα ἀποδείξας μνήμην ὁ λόγος ψυχῆς σύμπασαν τήν τε ὁρμὴν καὶ ἐπιθυμίαν καὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ ζῴου παντὸς ἀπέφηνεν.
苏：那么，通过证明是记忆导向了所欲望的对象，这个论证表明，所有冲动、欲望以及整个生物的主导原理都属于灵魂。
ΠΡΩ. ὀρθότατα.
普：极其正确。
ΣΩ. διψῆν ἄρα ἡμῶν τὸ σῶμα ἢ πεινῆν ἤ τι τῶν τοιούτων πάσχειν οὐδαμῇ ὁ λόγος αἱρεῖ.
苏：因此，这个论证绝不同意我们的身体会感到口渴或饥饿，或体验到任何类似的事情。
ΠΡΩ. ἀληθέστατα.
普：极其真实。
ΣΩ. ἔτι δὴ καὶ τόδε περὶ ταὐτὰ ταῦτα κατανοήσωμεν.
苏：我们关于这些同样的事情再来理解一下这一点。
βίου γὰρ εἶδός τί μοι φαίνεται βούλεσθαι δηλοῦν ὁ λόγος ἡμῖν ἐν τούτοις αὐτοῖς.
因为这个论证似乎想在这些事情本身中向我们展示某种生活。
ΠΡΩ. ἐν τίσι καὶ ποίου πέρι βίου φράζεις;
普：在什么之中，你指的是关于什么样的生活？
ΣΩ. ἐν τῷ πληροῦσθαι καὶ κενοῦσθαι καὶ πᾶσιν ὅσα περὶ σωτηρίαν τέ ἐστι τῶν ζῴων καὶ τὴν φθοράν, καὶ εἴ τις τούτων ἐν ἑκατέρῳ γιγνόμενος ἡμῶν ἀλγεῖ, τοτὲ δὲ χαίρει κατὰ τὰς μεταβολάς.
苏：在被充满和被排空之中，以及在所有关于生物的保存和消亡的事情之中，以及我们之中的人在处于这两者之一时是否感到痛苦，以及在其他时候随着变化而感到快乐。
ΠΡΩ. ἔστι ταῦτα.
普：确实有这些。
ΣΩ. τί δʼ ὅταν ἐν μέσῳ τούτων γίγνηται;
苏：那么当处于这两者之间（中间）时又会怎样呢？
ΠΡΩ. πῶς ἐν μέσῳ;
普：怎么个中间法？