§3#1[Τὸ παρὰ τὸ διττὸν παρ᾿ ἓξ τρόπους παρὰ τὴν λέξιν γενέσθαι.
［由于双重性而产生（的谬误）是根据文字的六种方式。
ὅ τι ποτέ ἐστι λόγος.
言辞（逻各斯）究竟是什么。
] Δεικτέον δὲ τὸ μετὰ τοῦτ᾿ ἂν εἴη, διὰ τί τὸ παρὰ τὸ διττὸν τοσαυταχῶς, ὁσαχῶς Ἀριστοτέλης φησὶ, συνίσταται·
］接下来应当展示的，就是为什么由于双重性而产生（的谬误）会像阿里士多德所说的那样，以同样多的方式成立。
εἰ δὲ καὶ τοῦτο μέλλει καλῶς εὑρεθήσεσθαι, ληπτέον πρότερον, ὃ τί ποτέ ἐστι λόγος τε καὶ ἐκ λόγων·
而且，如果这也想要被妥善地发现，我们必须首先把握，言辞（逻各斯）究竟是什么，以及由言辞构成的东西是什么。
λόγοι γὰρ καὶ αἱ προτάσεις· τούτων τινὶ ἤ τισι διττὸν ζητοῦμεν·
因为前提（命题）也是言辞；我们在这些言辞中的一个或几个中寻找双重性。
ἔσται δὴ λόγος, ὡς πρὸς τὸ παρὸν ἀποχρώντως εἰπεῖν, σύνθεσις ὀνομάτων·
那么，为了能对应当前情况作充分的说明，言辞就是名词的结合。
καλῶ δὲ ὀνόματα κᾂν καὶ τὰ ῥήματα καὶ ὅλως τι σημαίνει διὰ τὸ γνωριμώτερα·
我之所以把动词以及总共表示某种意义的词也称为“名词”，是因为它们更易于为人所知。
ἀνάγκη τὸ διττὸν, ἢ ἔν τινι τούτων εἶναι τῶν ὀνομάτων, ἢ ἐν αὐτῷ τῷ λόγῳ· τρίτον γὰρ οὐδὲν ἔχομεν ὅπως συσταίη· ὁπόταν ὥσπερ οὐδ᾿ ἄν τις ἔχοι παρ᾿ ἕκαστα τῶν λίθων, ἢ τὸ συγκείμενον·
双重性必须存在于这些名词中的某一个之中，或者存在于言辞本身之中；因为我们没有第三种可以使其成立的东西，就像除了每一个石块或由它们组合而成的东西之外，任何人都不可能拥有第三种东西一样。
καὶ τοῦτο, ἢ ἐνεργείᾳ, ἢ δυνάμει, ἢ φαντασίᾳ.
而这（双重性）要么在现实中存在，要么在潜在中存在，要么在表象中存在。
παρὰ ταῦτα γὰρ οὐδὲν ἕτερόν τις εὕροι ὑπάρχον, ἢ λεγόμενον, καθάπερ ἐν ἄλλοις ἀποδέδεικται·
因为除此以外，人们找不到任何其他存在或被言说的东西，正如在其他地方已证明的那样。
πάντα δὲ ταῦτα συλλαβόντες ἔχουσιν οἱ εἰρημένοι τρόποι·
而上述的六种方式包罗了所有这些情况。
ἐνεργείᾳ μὲν γὰρ τὸ διττὸν ἔχουσι παρά τε τὴν ὁμωνυμίαν καὶ τὴν ἀμφιβολίαν καὶ ἐν ὀνόματι μὲν ὁ παρὰ τὴν ὁμωνυμίαν, ἐν λόγῳ δὲ ὁ παρὰ τὴν ἀμφιβολίαν·
因为通过同名异义和两义性，它们在现实中具有双重性；而由于同名异义而产生的双重性存在于名词中，由于两义性而产生的则存在于言辞中。
ἐνεργείᾳ δὲ, ὅτι τῷ ὄντι δύο σημαίνουσι·
它们在现实中具有（双重性），是因为它们确实表示了两个意义。
δυνάμει δ᾿ ὁπότε τῇ προσῳδίᾳ γίγνονται διττοὶ καὶ παρὰ τὴν σύνθεσιν καὶ διαίρεσιν· οὗτοι γὰρ οὐ σημαίνουσι πλείω, ἀλλὰ πάντως ἕν.
而当它们由于重音、以及由于结合和分割而变成双重时，它们在潜在中是双重的；因为这些并不是表示多个意义，而是绝对只表示一个意义。
διά τε τὸ ἑκάτερον ἐνδέχεσθαι διττοὶ λέγονται· διὸ καὶ δυνάμει φαμὲν αὐτοὺς, τοιοῦτο γὰρ τὸ δυνάμει οἶον τοῦτο αὗ πάλιν, ὥσπερ καὶ πρόσθεν διῄρητο, ἢ ἐν ὀνόμασιν, ἢ ἐν λόγῳ·
但由于两种解释的任意一种都是可能的，它们才被称为双重的；因此我们说它们在潜在中是双重的，因为潜在正是如此。 而这，正如之前所划分的那样，要么在名词中，要么在言辞中。
ἐν μὲν οὖν ὀνόμασιν ἡ προσῳδία ποιεῖ τὸ διττόν· αὕτη γὰρ ἐφ᾿ ἑκάτερον ἕλκει τοὔνομα, ὥσπερ ἐν τῷ Ορος ἕστηκεν, ἡ δασεῖα κατ᾿ ἀρχὰς τεθεῖσα, ἢ μή·
因此，在名词中，重音产生了双重性；因为重音将名词拉向两个意义中的一个，例如在“Oros（山/边界）立着”中，取决于词头是否放置了粗气符（有气符）。
ἐν δὲ λόγῳ, διότι σύνθεσις καὶ διαίρεσις διττὸν ποιεῖ, δύναται δὲ κἀν τοῖς συνθέτοις τῶν ὀνομάτων αὕτη, διὰ τὸ προσεοικέναι λόγῳ, καθάπερ ἐν τῷ Νεάπολις καὶ καλὸς κᾀγαθός·
但在言辞中，结合和分割产生了双重性；而且，这在复合名词中也是可能的，因为它们类似于言辞，例如在“Neapolis（新市）”和“kalos kagathos（美且善）”中。
μεταβάλλοι δ᾿ ἀντὶ τῶν ἁπλῶν· ἀλλ᾿ οὐκ εἰς ἕτερον ὄνομα. τοῦτο γὰρ ἡ προσῳδία μόνη ποιεῖ· ἀλλ᾿ εἰς λόγον, ὥσπερ τὸ αὐλητρὶς δηλονότι, καὶ τὸν λόγον συνθείη πότ᾿ ἂν εἰς ὄνομα, ὥσπερ τὸ προκείμενον·
而且，它们将代替简单（非复合）的词而发生改变，但不是变成另一个名词（因为只有重音才能做到这一点），而是变成言辞，正如显而易见在“auletris（吹笛女）”中那样，而且人们有时也可以把一个言辞结合成一个名词，正如之前提出的例子那样。
δόξει δ᾿ οὐδὲν ἧττον ἄτοπον ἴσως τὸ φάσκειν, διὰ τὴν προσῳδίαν τε καὶ τὴν σύνθεσιν συμβαίνειν τὰ σοφίσματα· εἴπερ ταῦτα μὲν διὰ τὸ διττὸν, καθάπερ ἐλέγετο πρόσθεν·
然而，如果宣称谬误是因为重音和结合而产生的，这或许会显得同样不合理，如果这些确实是因为双重性而产生的，正如之前所说的那样。
εἰ |δὲ προσῳδία τε καὶ τὰ ὁμογενῆ καὶ τῶν δυνάμει διττῶν ἐξαιρεῖ τὸ διττὸν, ποιεῖ γὰρ ἤδη ταῦτα, θάτερον σημαίνειν καὶ λέγεται ἀληθῶς συμβαίνειν οὐδὲν ἧττον τὰ σοφίσματα διὰ ταῦτα·
但是，如果重音及类似物从在潜在中双重的那些东西中排除了双重性（因为这些已经使它们表示其中之一），那么，谬误由此产生却依然可以说是真实发生的事情。