§3.1οὐ μὴν ἀλλά, πολλὰ κινουμένου τοῦ Θεμιστοκλέους παραβόλως καὶ πρὸς πᾶσαν αὐτῷ πολιτείαν ἐνισταμένου καὶ διακόπτοντος, ἠναγκάζετό που καὶ αὐτὸς τὰ μὲν ἀμυνόμενος, τὰ δὲ κολούων τὴν ἐκείνου δύναμιν χάριτι τῶν πολλῶν αὐξομένην ὑπεναντιοῦσθαι οἷς ἔπραττεν ὁ Θεμιστοκλῆς, βέλτιον ἡγούμενος παρελθεῖν ἔνια τῶν συμφερόντων τὸν δῆμον ἢ τῷ κρατεῖν ἐκεῖνον ἐν πᾶσιν ἰσχυρὸν γενέσθαι.
然而，由于地米斯托克利冒险地进行许多活动，并在政治上处处与他对抗和阻挠，他也只得被迫一方面为了自卫，另一方面为了削弱对方那因迎合大众而不断膨胀的势力，而去反对地米斯托克利所做的事，因为他认为，让一些对人民有利的事项落空，也比让对方在一切事上取胜而变得强大要好。
§3.2τέλος δέ ποτε τοῦ Θεμιστοκλέους πράττοντός τι τῶν δεόντων ἀντικρούσας καὶ περιγενόμενος οὐ κατέσχεν, ἀλλʼ εἶπεν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας ἀπιών, ὡς οὐκ ἔστι σωτηρία τοῖς Ἀθηναίων πράγμασιν, εἰ μὴ καὶ Θεμιστοκλέα καὶ αὐτὸν εἰς τὸ βάραθρον ἐμβάλοιεν.
最后有一次，在地米斯托克利提出某项必要的提案时，他予以反对并获得了胜利，但他未能克制自己，而是在离开公民大会时说，除非把地米斯托克利和他自己都扔进深渊，否则雅典人的政务就没有得救的希望。
πάλιν δὲ γράψας τινὰ γνώμην εἰς τὸν δῆμον, ἀντιλογίας οὔσης πρὸς αὐτὴν καὶ φιλονεικίας, ἐκράτει· μέλλοντος δὲ τοῦ προέδρου τὸν δῆμον ἐπερωτᾶν αἰσθόμενος ἐκ τῶν λόγων αὐτῶν τὸ ἀσύμφορον ἀπέστη τοῦ ψηφίσματος.
又有一次，他向人民提交了一项提案，尽管面临反对和争论，他仍占了上风；但当主持人正要向人民进行表决时，他从辩论本身察觉到该提案是不利的，便撤回了该决议案。
§3.3πολλάκις δὲ καὶ διʼ ἑτέρων εἰσέφερε τὰς γνώμας, ὡς μὴ φιλονεικίᾳ τῇ πρὸς αὐτὸν ὁ Θεμιστοκλῆς ἐμπόδιος εἴη τῷ συμφέροντι.
他也经常通过他人来提出自己的提案，以免地米斯托克利因与他竞争而阻碍了公共利益。
θαυμαστὴ δέ τις ἐφαίνετο αὐτοῦ παρὰ τὰς ἐν τῇ πολιτείᾳ μεταβολὰς ἡ εὐστάθεια, μήτε ταῖς τιμαῖς ἐπαιρομένου πρός τε τὰς δυσημερίας ἀθορύβως καὶ πρᾴως ἔχοντος, καὶ ὁμοίως ἡγουμένου χρῆναι τῇ πατρίδι παρέχειν ἑαυτὸν οὐ χρημάτων μόνον, ἀλλὰ καὶ δόξης προῖκα καὶ ἀμισθὶ πολιτευόμενον.
在政治局势的变迁中，他的沉着稳重显得十分惊人，既不因荣誉而得意，面对逆境也能泰然处之、温和应对，并同样认为应当为祖国奉献自己，不仅不图金钱，连名誉也不求回报、无偿地参与国政。
§3.4ὅθεν, ὡς ἔοικε, τῶν εἰς Ἀμφιάραον ὑπʼ Αἰσχύλου πεποιημένων ἰαμβείων ἐν τῷ θεάτρῳ λεγομένων· "
οὐ γὰρ δοκεῖν δίκαιος, ἀλλʼ εἶναι θέλει,
βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος,
ἀφʼ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα,
"
πάντες ἀπέβλεψαν εἰς Ἀριστείδην, ὡς ἐκείνῳ μάλιστα τῆς ἀρετῆς ταύτης προσηκούσης.
因此，似乎当埃斯库罗斯为安菲阿拉俄斯创作的雅姆体诗句在剧场里被朗诵时： “因为他不想显得正义，而是渴望真正正义，在心灵中耕耘深邃的犁沟，从中萌发出贤明的谋略，” 所有人都看向阿里斯提德，认为这种美德最适合他。