§4Haec egomet saepe mecum.
私はしばしばこのようなことを心の中で考えていた。
nam et ipse quam plurimis uitae prioris erroribus inplicatus tenebar, quibus exui me posse non crederem: sic uitiis adhaerentibus obsecundans eram, desperatione meliorum malis meis uelut iam propriis ac uernaculis et fauebam.
なぜなら、私自身もまた以前の生の非常に多くの誤りに囚われており、それらから自分が解放され得るとは信じていなかったからである。 そのようにして身に絡みつく悪徳に従属しており、より良きことへの絶望から、自分の悪徳をあたかもすでに私自身の生まれつきのものであるかのように愛好してさえいた。
sed postquam undae genetalis auxilio superioris aeui labe detersa in expiatum pectus ac purum desuper se lumen infudit, postquam caelitus spiritu hausto in nonum me hominem natiuitas secunda reparauit, mirum in modum protinus confirmare se dubia, patere clausa, lucere tenebrosa, facultatem dare quod prius difficile uidebatur, geri posse quod inpossibile putabatur, ut esset agnoscere terrenum fuisse, quod prius carnaliter natum delictis obnoxium uiueret, Dei esse coepisse, quod iam Spiritus sanctus animaret.
しかし、再生の水の助けによって、前世の汚れが洗い流され、清められ純化された胸へと上から光が注ぎ込まれた後、天からの霊を吸い込み、第二の誕生が私を新しい人間へと再生させた後、驚くべきことに直ちに、疑わしいことは確実になり、閉ざされていたものは開かれ、闇に閉ざされていたものは光り輝き、以前は困難と思われたことが実行可能になり、不可能と考えられていたことが行い得るようになった。 その結果、以前は肉体的に生まれ、罪を免れ得ないまま生きていたものが地上のものであったこと、そして今や聖霊が命を吹き込んでいるものが神のものであり始めたことを認識するに至ったのである。
scis profecto et mecum pariter recognoscis, quid detraxerit nobis quidue contulerit mors ista criminum, uita uirtutum.
あなたも確かに知っており、私と同じように認めている、私たちの罪の死が私たちから何を奪い、美徳の生が私たちに何をもたらしたかを。
scis ipse, nec praedico.
あなた自身が知っており、私はあえて言わない。
in proprias laudes odiosa iactatio est: quamuis non iactatum possit esse sed gratum, quicquid non uirtuti hominis adscribitur, sed de Dei munere praedicatur, ut iam non peccare esse, coeperit fidei, quod ante peccatum est, fuerit erroris humani.
自分自身の称賛は、嫌悪すべき自慢である。 もっとも、人間の美徳に帰せられず、神の賜物として宣べ伝えられることは、自慢ではなく感謝であり得る。 それによって、もはや罪を犯さないということは信仰に属し始め、以前に罪を犯したことは人間の誤りに属していたことになるのである。
Dei est, inquam, Dei omne, quod possumus.
すべて私たちができることは、神のおかげである、と私は言う、神のおかげなのだ。
inde uiuimus, inde pollemus, inde sumpto et concepto uigore hic adhuc positi futurorum indicia praenoscimus: sit tantum timor innocentiae custos, ut qui in mentes nostras indulgentiae caelestis adlapsu clementer Dominus influxit, in animi oblectantis hospitio iusta operatione teneatur, ne accepta securitas indiligentiam pariat et uetus denuo hostis obrepat.
それによって私たちは生き、それによって私たちは強くあり、それによって活力を受け取り、宿した私たちは、まだこの地上に置かれながらも、来たるべき事柄の兆候をあらかじめ知るのである。 ただ畏れが、無垢の守り手であらんことを。 天の寛大さの降臨によって私たちの心に優しく流れ込まれた主が、歓喜する魂のもてなしにおいて、正しい行いによって留め置かれますように。 受け取られた安心が不注意を生み、再びかつての敵が忍び寄ることのないように。
§5Ceterum si tu innocentiae, si iustitiae uiam teneas inlapsa firmitate uestigii tui, si in Deum uiribus totis ac toto corde suspensus hoc sis tantum quod esse coepisti, tantum tibi ad licentiam datur, quantum gratiae spiritalis augetur.
しかし、もしあなたが無垢の、正義の道を、足取りの確実さを崩さずに歩み続け、全力と全心をもって神に寄りすがり、ただあなたがなり始めたその者であり続けるなら、あなたには、霊的な恵みが増すのと同じだけの権能が与えられる。
non enim, qui beneficiorum terrestrium mos est, in capessendo de Deo munere munere ulla uel modus est.
なぜなら、地上の恩恵の慣習がそうであるように、神から賜物を受け取るにあたっては、いかなる制限も限度もないからである。
profluens largiter spiritus nullis finibus premitur nec coercentibus claustris intra certa metarum spatia frenatur.
豊かに流れる霊はいかなる境界によっても抑えられず、障壁によって一定の限界の範囲内に制約されることもない。
manat iugiter, exuberat afluenter: nostrum tantum sitiat pectus et pateat.
それは絶えず流れ、豊かにあふれ出る。 私たちの胸が、ただ渇き、開かれてあればよい。
quantum illuc fidei capacis adferimus, tantum gratiae inundantis haurimus.
私たちがそこへ運ぶ、受け入れ可能な信仰の量に応じて、それだけ多くの溢れる恵みを汲み取るのである。
inde iam facultas datur, castitate sobria, mente integra, uoce pura in medellam dolentium posse uenenorum uirus extitinguere, animorum desipientium labes reddita sanitate purgare, infestis iubere pacem, uiolentis quietem, ferocientibus lenitatem, inmundos et erraticos spiritus, qui se expugnandis hominibus inmerserint, ad confessionem minis increpantibus cogere, ut recedant duris uerberibus urguere, conflictantes, eiulantes, gementes incremento poenae propagantis extendere, flagris caedere, igne torrere.
そこから、節度ある純潔、健全な精神、純粋な声をもって、苦しむ者たちの治療のために、毒の害を消し去り、狂える魂の汚れを健康を回復させて清め、敵対する者たちに平和を、暴力的な者たちに静けさを、狂暴な者たちに優しさを命じ、人間を襲うために侵入した汚れた彷徨える霊たちを、脅しの非難によって告白へと追い込み、彼らが退散するように激しい鞭打ちで促し、抵抗し、叫び、呻く彼らを、増大し広がる罰によって引き延ばし、鞭で打ち、火で焙るという権能が今や与えられている。
res illic geritur nec uidetur: occulta plaga et poena manifesta.
そこでは事が実行されるが、見えはしない。 隠された打撃と、明らかな罰。
ita quod esse iam coepimus, acceptus spiritus licentia sua potitur: quod necdum corpus ac membra mutauimus, adhuc carnalis aspectus saeculi nube caecatur.
このようにして、私たちがすでになり始めたものとして、受け取られた霊はその権能を行使する。 私たちがまだ体と手足を変えていないので、まだ肉体的な視界はこの世の霧によって盲目にされている。
quantus hic animi potentatus est, quanta uis est, non tantum ipsum esse subtractum perniciosis contactibus mundi, ut quis expiatus et purus nulla incursantis inimici labe capiatur, sed adhuc maiorem et fortiorem uiribus fieri, ut in omnem adversarii grassantis exercitum inperioso iure dominetur.
ここにおける魂の支配力は、その力はどれほど大きいことか! 悪意ある世の接触から自分自身が引き離され、清められ純化された者が、襲いかける敵のいかなる汚れにも捕らえられないだけでなく、さらに力強く強固になり、襲いかける敵の全軍勢に対して支配的な権利をもって君臨するのである。