§5Nec ideo tamen contemnenda et abicienda sunt corpora defunctorum maximeque iustorum atque fidelium, quibus tamquam organis et uasis ad omnia bona opera sancte usus est spiritus.
しかしだからといって、死者の、特に義人や信徒の遺体が軽蔑され投げ捨てられてよいというわけではありません。 霊がそれらをあらゆる善きわざのために道具や器として聖なるやり方で用いたのですから。
si enim paterna uestis et anulus ac si quid huius modi tanto carius est posteris, quanto erga parentes maior affectus, nullo modo ipsa spernenda sunt corpora, quae utique multo familiarius atque coniunctius quam quaelibet indumenta gestamus.
もし父の衣服や指輪、あるいはそのようなものが、親に対する愛情が大きければ大きいほど子孫にとってそれだけ愛おしいものであるなら、いかなる衣服よりもはるかに親密にかつ緊密に私たちが身にまとっている肉体そのものは、決して侮られてはなりません。
haec enim non ad ornamentum uel adiutorium, quod adhibetur extrinsecus, sed ad ipsam naturam hominis pertinent.
なぜなら、これらは外側から付けられる装飾や補助ではなく、人間の本性そのものに属しているからです。
unde et antiquorum iustorum funera officiosa pietate curata sunt et exequiae celebratae et sepultura prouisa, ipsique, cum uiuerent, de sepeliendis uel etiam transferendis suis corporibus filiis mandauerunt.
それゆえ、古代の義人たちの葬儀も義務ある敬虔さをもって執り行われ、葬列が祝われ、埋葬が備えられました。 そして彼ら自身、生きている間に、自分の遺体の埋葬や、さらには移送について子供たちに命じたのです。
et Tobis sepeliendo mortuos deum promeruisse teste angelo commendatur.
またトビトは、死者を埋葬することによって神の寵愛を得たと、天使の証言によって称賛されています。
ipse quoque dominus die tertio resurrecturus religiosae mulieris bonum opus praedicat praedicandumque commendat.
主ご自身も、三日目に復活することになっていたとき、敬虔な女性の善いわざを称賛し、それが語り伝えられるよう勧められました。
quod unguentum pretiosum super membra eius effuderit atque hoc ad eum sepeliendum fecerit.
すなわち、彼女が彼の肢体に高価な香油を注ぎ、これを彼の埋葬のために行ったということです。
et laudabiliter commemorantur in euangelio qui corpus eius de cruce acceptum diligenter atque honorifice tegendum sepeliendumque curarunt.
また、彼の遺体を十字架から受け取り、心を込めてかつ敬意を込めて、それを覆い埋葬するよう手配した人々のことが、福音書において称賛をもって言及されています。
uerum istae auctoritates non hoc admonent, quod insit ullus cadaueribus sensus, sed ad dei prouidentiam, cui placent etiam talia pietatis officia, corpora quoque mortuorum pertinere significant propter fidem resurrectionis astruendam.
しかし、これらの権威ある事例が警告しているのは、死体に何らかの感覚があるということではなく、死者の肉体もまた、そのような敬虔な奉仕をも喜ばれる神の摂理に属しているということを、復活の信仰を打ち立てるために、示しているのです。
ubi et illud salubriter discitur, quanta possit esse remuneratio pro elemosynis, quas uiuentibus et sentientibus exhibemus, si neque hoc apud deum perit, quod exanimis hominum membris officii diligentiaeque persoluitur.
そこにおいて、私たちが生き、感覚を持っている人々に対して施す施しに対して、どれほど大きな報いがあり得るかということも有益に学ばれます。 もし、人間の魂の抜けた肢体に対して果たされる奉仕や入念な配慮さえも、神のもとで失われることがないとするならば。
sunt quidem et alia, quae sancti patriarchae de corporibus suis uel condendis uel transferendis prophetico spiritu dicta intellegi uoluerunt;
確かに、聖なる先祖たちが自分たちの遺体を埋葬すること、あるいは移送することについて、預言的な霊によって語られたものと理解されることを望んだ他の事柄もあります。
non autem hic locus est, ut ea pertractemus, cum sufficiant ista quae diximus.
しかし、私たちが語ったこれらのことで十分ですから、それらについてここで詳しく論じるべき時ではありません。
sed si ea quae sustentandis uiuentibus sunt necessaria, sicut uictus et amictus, quamuis cum graui afflictione desint, non frangunt in bonis perferendi tolerandique uirtutem nec eradicant ex animo pietatem, sed exercitatam faciunt fecundiorem: quanto magis, cum desunt ea, quae curandis funeribus condendisque corporibus defunctorum adhiberi solent, non efficiunt miseros in occultis piorum sedibus iam quietos! ac per hoc, quando ista cadaueribus Christianorum in illa magnae urbis uel etiam aliorum oppidorum uastatione defuerunt, nec uiuorum culpa est, qui non potuerunt ista praebere, nec poena mortuorum, qui non possunt ista sentire\\ haec est mea de sepulturae causa atque ratione sententia.
しかし、もし食料や衣服のように、生きている人々を維持するために必要なものが、たとえ重い苦しみとともに欠けているとしても、善き人々において耐え忍ぶ徳を砕くことはなく、心から敬虔さを根こそぎにすることもなく、むしろそれを鍛えてより豊かなものにするのであるなら、ましてや、葬儀を執り行い、死者の遺体を埋葬するために用いられるのが常であるものが欠けているとしても、敬虔な人々の隠された、すでに安息の中にある住処において、彼らを不幸にすることなど、いかにあり得ないことでしょう! したがって、あの大都市、あるいは他の町々の破壊において、キリスト教徒の遺体にこれらのものが欠けていたとき、それはこれらを提供することができなかった生者の罪ではなく、これらを感じることができない死者の罰でもありません。
quam propterea ex alio libro meo in istum transtuli, quia facilius hoc a me recenseri potuit, quam\' id ipsum alio modo eloquendum fuit. §6Quod si uerum est, profecto etiam prouisus sepeliendis corporibus apud memorias sanctorum locus bonae affectionis humanae est erga funera suorum, quoniam, si nonnulla religio est, ut sepeliantur, non potest nulla esse, quando ubi sepeliantur adtenditur.
これが、埋葬の理由と根拠に関する私の考えです。これを私が自分の別の本からこの本へと移したのは、同じことを別の方法で表現するよりも、これを私が再検討する方が容易だったからです。もしこれが真実であるなら、聖なる者たちの記念碑の近くに遺体を埋葬するための場所を用意することもまた、身内の亡骸に対する人間の善良な愛情の現れです。 なぜなら、もし埋葬することにいくらかの宗教的意義があるならば、どこに埋葬されるかを考慮することに、意義がないはずはないからです。
sed cum talia uiuorum solacia requiruntur, quibus eorum pius in suos animus adpareat, non uideo quae sunt adiumenta mortuorum nisi ad hoc, ut, dum recolunt, ubi sint posita eorum quos diligunt corpora, eisdem sanctis illos tamquam patronis susceptos apud dominum adiuuandos orando commendent.
しかし、自分たちの身内に対する敬虔な心が現れるような、生者のためのそのような慰めが求められるとき、死者に対するどのような助けがあるのか私にはわかりません。 ただし次のことは除きます。 すなわち、愛する者たちの遺体がどこに置かれているかを思い起こす間に、祈ることによって、それらの同じ聖人たちに、彼らを保護者として受け入れられた者として主のもとで助けられるよう委ねるということです。
quod quidem facere possent, etiamsi talibus locis eos humare non possent.
もっとも、彼らはそのような場所に彼らを埋葬することができなかったとしても、確かにそうすることはできるのですが。
sed non ob aliud uel \'memoriae\' uel (monumenta> dicuntur ea quae insignite fiunt sepulcra mortuorum, nisi quia eos, qui uiuentium oculis morte subtracti sunt, ne obliuione etiam cordibus subtrahantur, in memoriam reuocant et admonendo faciunt cogitari.
しかし、際立って造られる死者の墓が「メモリア」あるいは「モヌメントゥム」と呼ばれるのは、死によって生者の目から取り去られた人々が、忘却によって心からも取り去られることがないように、彼らを記憶に呼び戻し、警告することによって彼らについて考えさせるようにするため、という理由にほかならないのです。
nam et (memoriae) nomen id apertissime ostendit et (monumentum) eo quod moneat mentem, id est admoneat, nuncupatur.
実際、「メモリア」という名前はそれを極めて明白に示しており、「モヌメントゥム」はそれが精神を動かす、すなわち警告することから、そう名付けられています。
propter quod et Graeci μvημεῑοuocant, quod nos memoriam seu monumentum appellamus, quoniam lingua eorum memoria ipsa, qua meminimus, μvήμη dicitur.
それゆえギリシア人も、私たちがメモリアあるいはモヌメントゥムと呼ぶものを「ムネーメイオン」と呼んでいます。 なぜなら、彼らの言語では、私たちが記憶する記憶そのものが「ムネーmeー」と呼ばれるからです。
cum itaque recolit animus, ubi sepultum sit carissimi corpus, et occurrit locus nomine martyris uenerabilis, eidem martyri animam dilectam commendat recordantis et precantis affectus.
したがって、心が最も愛する人の遺体がどこに埋葬されているかを思い起こし、尊ぶべき殉教者の名を持つ場所が目に浮かぶとき、思い起こし祈る者の愛情は、その同じ殉教者に、愛する魂を委ねるのです。
qui cum defunctis a fidelibus carissimis exhibetur, eum prodesse non dubium est his, qui cum in corpore uiuerent, talia sibi post hanc uitam prodesse meruerunt.
この愛情が、最も愛する信徒たちによって死者に捧げられるとき、肉体において生きていた間に、この生涯の後にこのようなことが自分に益となるような功徳を積んだ人々にとって、それが益となることは疑いありません。
uerum et si aliqua necessitas uel humari corpora uel in talibus locis humari nulla data facultate permittat, non sunt praetermittendae supplicationes pro spiritibus mortuorum, quas faciendas pro omnibus in christiana et catholica societate defunctis etiam tacitis nominibus eorum sub generali commemoratione suscepit ecclesia, ut quibus ad ista desunt parentes aut filii aut quicumque cognati uel amici, ab una eis exhibeantur pia matre communi.
しかし、何らかの必要から、遺体を埋葬することも、あるいはそのような場所に埋葬することも、何の機会も与えられず許されないとしても、死者の霊のための懇願の祈りは怠るべきではありません。 教会は、キリスト教的かつカトリックの交わりの中で死んだすべての人々のために、彼らの名前を明言しないとしても、一般的な記念のもとにこれらの祈りを行うことを引き受けています。 それは、これらのことをしてくれる両親や子供、あるいは親族や友人を欠いている人々に対しても、唯一の敬虔な共通の母によってそれが捧げられるためです。
si autem deessent istae supplicationes, quae fiunt recta fide ac pietate pro mortuis, puto, quod nihil prodesset spiritibus eorum, quamlibet locis sanctis exanima corpora ponerentur.
しかし、もし死者のために正しい信仰と敬虔さをもってなされるこれらの懇願の祈りがないとするならば、彼らの魂の抜けた肉体がどれほど聖なる場所に置かれようとも、その霊にとっては、何の益にもならないと私は思うのです。