[IDEM libro sexagensimo tertio ad edictum.
[同著者、告示注解第63巻。
] §49.14.6.prFiscus cum in priuati ius succedit, priuati iure pro anterioribus suae successionis temporibus utitur: ceterum posteaquam successit, habebit priuilegium suum.
] 国庫が私人の権利を承継する場合、自身の承継より前の期間については、私人の権利を用いる。 しかし、承継した後は、国庫自体の特権を有するであろう。
sed utrum statim atque coepit ad eum pertinere nomen, an uero posteaquam conuenit debitorem, an posteaquam relatum est inter nomina debitorum, quaeritur.
しかし、債権が国庫に属し始めた直後からか、それとも債務者を催告した(あるいは訴追した)後からか、あるいは債務者名簿に登録された後からか、が問題となる。
et quidem usuras exinde petit fiscales, etsi breuiores debeantur, ex quo conuenit certum debitorem et confitentem.
そして実際、仮により低い(利率の)利息が義務づけられていたとしても、確実で自認している債務者を催告した時点から、国庫の利息を請求する。
at in priuilegio uarie rescriptum est: puto tamen exinde priuilegio esse locum, ex quo inter nomina debitorum relatum nomen est.
しかし、特権(の効力発生)については様々な勅答がなされている。 それでも私は、債権が債務者名簿に登録された時から、特権が適用される余地があると考える。
§49.14.6.1Quodcumque priuilegii fisco competit, hoc idem et Caesaris ratio et Augustae habere solet.
国庫に認められるいかなる特権も、これと同一のものを、皇帝の私財および皇后(の私財)も通常は有する。