[IDEM libro septuagensimo tertio digestorum. ] §44.7.19.prEx promissione dotis: non uidetur lucratiua causa esse, sed quodammodo creditor aut emptor intellegitur, qui dotem petit.
[同著者『学説選集』第七十三巻] 持参金の約束に基づく場合、それは無償の原因(利得的原因)であるとはみなされず、むしろ持参金を請求する者は、ある意味で債権者または買主であると解される。
porro cum creditor uel emptor ex lucratiua causa rem habere coeperit, nihilo minus integras actiones retinent, sicut ex contrario qui non ex causa lucratiua rem habere coepit, eandem non prohibetur ex lucratiua causa petere.
さらに、債権者または買主が、無償の原因によって物を得るに至った場合でも、彼らはそれにもかかわらず、訴権を何ら損なわれることなく保持する。 これは逆に、無償の原因からではなく物を得るに至った者が、その同じ物を無償の原因に基づいて請求することを禁止されないのと同様である。