[IULIANUS libro quadragensimo nono digestorum. ] §42.8.15.prSi quis, cum haberet Titium creditorem et sciret se soluendo non esse, libertates dederit testamento, deinde dimisso Titio postea Sempronium creditorem habere coeperit et eodem testamento manente decesserit: libertates datae ratae esse debent, etsi hereditas soluendo non sit, quia, libertates ut rescindantur, utrumque in eorumdem persona exigimus et consilium et euentum et, si quidem creditor, cuius fraudandi consilium initum erat, non fraudatur, aduersus eum qui fraudatur consilium initum non est.
[ユリアヌス執筆『学説彙纂』第四十九巻]\n ある者が、ティティウスという債権者を有しており、かつ自分が支払能力のないことを知りながら、遺言によって自由を授与し、その後ティティウスが退けられ、その後にセンプローニウスを債権者として有するに至り、同じ遺言が維持されたまま死亡したとする。 遺産が支払能力のないものであるとしても、授与された自由は有効であるべきである。 なぜなら、自由が取り消されるためには、我々は同一の者の人格において意図と結果の双方を要求するのであり、実際に、詐害する意図が企てられた対象である債権者が詐害されないのであれば、現に詐害されている者に対しては意図が企てられていなかったからである。
libertates itaque ratae sunt,
したがって、自由は有効である。