[MARCELLUS libro singulari responsorum.
[マルケッルス『答弁集』1巻本。
] §34.2.6.prSeia ab herede Publio Maeuio ita legauit: 'Antoniae Tertullae lego auri pondo tot et unionem cum hyacinthis': postea unionem soluit neque ullum mortis tempore inter ornamenta sua unionem reliquit.
] セイアは、相続人プブリウス・マエウィウスに負担させて、次のように遺贈した。 「アントニア・テルトゥッラに、金何ポンドかと、ヒヤシンス付きの真珠を遺贈する。 」その後、彼女は真珠を取り外し、死亡時に彼女の装飾品の中に真珠を全く残さなかった。
quaero, an heres ex causa fideicommissi aestimationem rei, quae in hereditate non est, praestare debeat.
質問する。 相続人は信託に基づいて、相続財産の中に存在しない物の価格を支払う義務があるか。
Marcellus respondit non debere.
マルケッルスは、義務はないと答えた。
§34.2.6.1Item quaero, si probari possit Seiam uniones et hyacinthos quosdam in aliam speciem ornamenti, quod postea pretiosius fecit additis aliis gemmis et margaritis, conuertisse, an hos uniones uel hyacinthos petere possit et heres compellatur ornamento posteriori eximere et praestare.
同様に質問する。 もし、セイアが真珠といくつかのヒヤシンスを別の種類の装飾品へと加工し、それに他の宝石や真珠を付け加えて、後にそれをさらに高価なものにした、ということが証明できる場合、これらの真珠やヒヤシンスを請求できるか、また相続人は後の装飾品からそれらを取り外して引き渡すことを強制されるか。
Marcellus respondit petere non posse: nam quid fieri potest, ut legatum uel fideicommissum durare existimetur, cum id, quod testamento dabatur, in sua specie non permanserit, nam quodammodo extinctum sit? ut interim omittam, quod etiam dissolutione ac permutatione tali uoluntas quoque uideatur mutata.
マルケッルスは、請求することはできないと答えた。 なぜなら、遺言で与えられたものがその本来の姿で留まらず、ある意味で消滅してしまった以上、遺贈または信託が存続しているとみなされるなどということが、どうしてあり得ようか。 このような解体や変更によって、遺言者の意志自体もまた変更されたとみなされるという点については、ひとまず不問に付すとしても。
§34.2.6.2Lucius Titius testamento scripsit: 'heredem meum uolo fideique eius committo, ut in patriam meam faciat porticum publicam, in qua poni uolo imagines argenteas, item marmoreas': quaero, an legatum ualeat.
ルキウス・ティティウスは遺言に次のように書いた。 「私は、私の相続人がわが故郷のために公共の柱廊を建設することを望み、またその義務を彼の信託に委ねる。 その中に、銀製の彫像、および大理石製の彫像が配置されることを私は望む。 」質問する。 この遺贈は有効か。
Marcellus respondit ualere et operis ceterorumque, quae ibi testator poni uoluerit, legatum ad patriam pertinere intellegi: enim potuit aliquod ciuitati accedere ornamentum.
マルケッルスは、有効であり、その建設および遺言者がそこに配置されることを望んだその他のものの遺贈は、故郷に帰属するものと解されると答えた。 というのも、それによって都市に何らかの装飾が加わり得たからである。