[POMPONIUS libro tertio ex Plautio. ]
[ポンポニウス、プラウティウス註釈書第3巻] ユリアヌスは言う。
§17.1.47.prIulianus ait, si fideiussori uxor doti promiserit, quod ei ex causa fideiussoria debeat, nuptiis secutis confestim mandati aduersus debitorem agere eum posse, quia intellegitur abesse ei pecunia eo, quod onera matrimonii sustineret.
もし、保証人に対してその妻が、保証原因に基づいて彼に支払われるべきものを、持参金として約束したならば、婚礼が執り行われた後、彼は直ちに債務者に対して委任の(訴えを)提起できる。 なぜなら、彼が婚姻の負担を引き受けるということによって、彼から金銭が失われているとみなされるからである。
§17.1.47.1Si is, qui pro te hominem dare fideiussit, alienum hominem stipulatori dederit, nec ipse liberatur nec te liberat et ideo mandati actionem tecum non habet.
もし、あなたに代わって奴隷を引き渡すことを保証した者が、他人の奴隷を問答契約者に引き渡したならば、彼自身も解放されず、あなたをも解放しない。 したがって、彼はあなたに対して委任の訴えを有しない。
sed si stipulator eum hominem usuceperit, dicendum esse Iulianus ait liberationem contingere: eo ergo casu mandati actio post usucapionem demum tecum erit.
しかし、もし問答契約者がその奴隷を時効取得したならば、解放が生じると言うべきである、とユリアヌスは言う。 したがってその場合には、時効取得の後に初めてあなたに対する委任の訴えが生じる。