[POMPONIUS libro tertio ex Plautio. ]
[폼포니우스, 플라우티우스 주석 제3권] 율리아누스는 말한다.
§17.1.47.prIulianus ait, si fideiussori uxor doti promiserit, quod ei ex causa fideiussoria debeat, nuptiis secutis confestim mandati aduersus debitorem agere eum posse, quia intellegitur abesse ei pecunia eo, quod onera matrimonii sustineret.
만약 아내가 보증인(인 남편)에게, 보증 원인으로 인해 그에게 지급되어야 할 것을 지참금으로 약속하였다면, 혼례가 치러진 후 그는 즉시 채무자에 대해 위임 소송을 제기할 수 있다. 왜냐하면 그가 혼인의 부담을 인수함으로써 그에게서 금전이 상실되었다고 간주되기 때문이다.
§17.1.47.1Si is, qui pro te hominem dare fideiussit, alienum hominem stipulatori dederit, nec ipse liberatur nec te liberat et ideo mandati actionem tecum non habet.
만약 당신을 대신하여 노예를 인도할 것을 보증한 자가, 타인의 노예를 약정자에게 인도하였다면, 그 자신도 면책되지 않고 당신도 면책시키지 못한다. 그러므로 그는 당신에 대하여 위임 소송을 제기할 수 없다.
sed si stipulator eum hominem usuceperit, dicendum esse Iulianus ait liberationem contingere: eo ergo casu mandati actio post usucapionem demum tecum erit.
그러나 만약 약정자가 그 노예를 시효취득하였다면, 면책이 발생한다고 보아야 한다고 율리아누스는 말한다. 그러므로 그 경우에는 시효취득이 있은 후에야 비로소 당신에 대한 위임 소송이 인정될 것이다.