[IDEM libro uicensimo septimo ad edictum. ]
[同著者『告示註釈』第27巻] 盗品においては、物自体の返還請求が認められる。
§13.1.8.prIn re furtiua condictio ipsorum corporum competit: sed utrum tamdiu, quamdiu exstent, an uero et si desierint esse in rebus humanis? et si quidem optulit fur, sine dubio nulla erit condictio: si non optulit, durat condictio aestimationis eius: corpus enim ipsum praestari non potest.
しかし、それは物が存在する限りにおいてのみ認められるのか、それとも、物がこの世に存在しなくなった場合であっても認められるのか。 そして、もし泥棒が物を提出したのであれば、疑いなく返還請求は消滅する。 もし提出しなかったのであれば、その評価額の返還請求が存続する。 なぜなら、物自体を引き渡すことはできないからである。
§13.1.8.1si ex causa furtiua res condicatur, cuius temporis aestimatio fiat, quaeritur.
盗犯の原因に基づいて物が返還請求される場合、どの時点の評価がなされるべきかが問われる。
placet tamen id tempus spectandum, quo res umquam plurimi fuit, maxime cum deteriorem rem factam fur dando non liberatur: semper enim moram fur facere uidetur.
しかしながら、その物がかつて最も高価であった時点が考慮されるべきであるという意見が支持されている。 とりわけ、泥棒は劣化した物を引き渡すことによっては免責されないからである。 なぜなら、泥棒は常に履行遅滞にあるとみなされるからである。
§13.1.8.2Nouissime dicendum est etiam fructus in hac actione uenire.
最後に、果実もまたこの訴えにおいて請求の対象になると言うべきである。