[IDEM libro uicensimo septimo ad edictum. ]
[같은 저자, 《고시 주석》 제27권] 장물에 있어서는 물건 자체의 반환청구가 인정된다.
§13.1.8.prIn re furtiua condictio ipsorum corporum competit: sed utrum tamdiu, quamdiu exstent, an uero et si desierint esse in rebus humanis? et si quidem optulit fur, sine dubio nulla erit condictio: si non optulit, durat condictio aestimationis eius: corpus enim ipsum praestari non potest.
그러나 이는 그것이 존재하는 동안에만 인정되는가, 아니면 참으로 그것이 이 세상에 존재하지 않게 된 경우에도 그러한가? 그리고 만약 도둑이 물건을 제공했다면 의심할 여지 없이 반환청구는 존재하지 않을 것이다. 만약 제공하지 않았다면 그 가치 평가액의 반환청구가 존속한다. 왜냐하면 물건 자체를 인도할 수는 없기 때문이다.
§13.1.8.1si ex causa furtiua res condicatur, cuius temporis aestimatio fiat, quaeritur.
절도 원인에 기하여 물건이 반환청구되는 경우, 어느 시점의 가치 평가를 해야 하는지가 문제된다.
placet tamen id tempus spectandum, quo res umquam plurimi fuit, maxime cum deteriorem rem factam fur dando non liberatur: semper enim moram fur facere uidetur.
그러나 그 물건이 일찍이 가장 높은 가치를 가졌던 시점이 고려되어야 한다는 것이 지지된다. 특히 도둑은 손상된 물건을 인도함으로써 면책되지 않기 때문이다. 왜냐하면 도둑은 항상 이행지체 상태에 있는 것으로 여겨지기 때문이다.
§13.1.8.2Nouissime dicendum est etiam fructus in hac actione uenire.
마지막으로, 과실(果實) 또한 이 소송의 청구 대상에 포함된다고 말해야 한다。