[ULPIANUS libro uicensimo sexto ad Sabinum.
[ウルピアーヌス、『サビヌス註釈』第二十六巻。
] §1.7.22.prSi adrogator decesserit impubere relicto filio adoptiuo et mox impubes decedat, an heredes adrogatoris teneantur? et dicendum est heredes quoque restituturos et bona adrogati et praeterea quartam partem.
] もし自権者養親が、未成年の養子を残して死亡し、まもなくその未成年者も死亡した場合、養親の相続人たちが(返還の)義務を負うか。 そして、相続人たちもまた、被養親の財産と、さらに四分の一(の財産)の両方を返還すべきであると言わなければならない。
§1.7.22.1Sed an impuberi adrogator substituere possit, quaeritur: et puto non admitti substitutionem, nisi forte ad quartam solam quam ex bonis eius consequitur, et hactenus ut ei usque ad pubertatem substituat.
しかし、養親が未成年の被養親に対して代替相続人を指定(代替指定)できるかどうかが問われている。 そして私は、彼(被養親)が彼(養親)の財産から得る四分の一(の財産)のみについてであり、かつ彼(被養親)が思春期に達するまでの間に彼(養親)が彼に(代替相続人を)指定するという限度においてでなければ、代替指定は認められないと考える。
ceterum si fidei eius committat, ut quandoque restituat, non oportet admitti fideicommissum, quia hoc non iudicio eius ad eum peruenit, sed principali prouidentia.
もっとも、もし彼(養親)が彼(被養親)の信託に付し、いつか(それを)返還するように求めるならば、信託遺贈は認められるべきではない。 なぜなら、これは彼(養親)の意志によって彼(被養親)に帰したのではなく、皇帝の配慮によって帰したからである。
§1.7.22.2Haec omnia dicenda sunt, siue in locum filii siue in locum nepotis aliquis impuberem adrogauerit.
これらすべてのことは、誰かが未成年者を、息子の立場としてであれ、あるいは孫の立場としてであれ、自権者養子とした場合について言われるべきである。