§92.10Prima ars hominis est ipsa virtus;
人間の第一の技術は徳それ自体です。
huic committitur inutilis caro et fluida, receptandis tantum cibis habilis, ut ait Posidonius.
これに、ただ食物を受け入れるのに適しただけの、無用で流動的な肉体が託されているのだとポセイドニオスは言います。
Virtus illa divina in lubricum desinit et superioribus eius partibus venerandis atque caelestibus animal iners ac marcidum adtexitur.
あの神聖な徳が、滑りやすい末端に終わり、その敬うべき天上のような上部に、不活発で生気のない動物が接木されているのです。
Illa utcumque altera quies nihil quidem ipsa praestabat animo, sed inpedimenta removebat;
あの一方の平穏はいずれにせよ、それ自体が心に何かをもたらすわけではありませんでしたが、障害を取り除いてはいました。
voluptas ultro dissolvit et omne robur emollit.
しかし快楽は、自ら進んで魂を弛緩させ、あらゆる強固さを和らげてしまいます。
Quae invenietur tam discors inter se iunctura corporum? Fortissimae rei inertissima adstruitur, severissimae parum seria, sanctissimae intemperans usque ad incesta.
これほど不調和な身体の結合が、他にどこに見出されるでしょうか。 最も強固なものに最も不活発なものが付け加えられ、最も厳格なものに不真面目なものが、最も神聖なものに不節制で不道徳極まりないものが。
"Quid ergo?" inquit,"si virtutem nihil inpeditura sit bona valitudo et quies et dolorum vacatio, non petes illas?"
彼は言います。 「それでは、もし健康や静寂や苦痛の不在が、徳を少しも妨げないとしたら、あなたはそれらを求めないのですか? 」どうして求めないでしょう。
§92.11Quidni petam? Non quia bona sunt, sed quia secundum naturam sunt, et quia bono a me iudicio sumentur.
それらが善だからではなく、自然に適っているからであり、また私によって善い判断をもって採用されるからです。
Quid erit tunc in illis bonum? Hoc unum, bene eligi.
そのとき、それらのうちにある善とは何でしょうか。 ただ一つ、善く選択されることです。
Nam cum vestem qualem decet, sumo, cum ambulo ut oportet, cum ceno quemadmodum debeo, non cena aut ambulatio aut vestis bona sunt, sed meum in iis propositum servantis in quaque re rationi convenientem modum.
というのも、私がふさわしい衣服をまとうとき、歩むべき仕方で歩くとき、食事をすべき仕様で食するとき、食事や歩行や衣服が善なのではなく、それぞれの事柄において理性に合致した適度を保つ、私の意志が善なのです。
§92.12Etiamnunc adiciam: mundae vestis electio adpetenda est homini.
さらに付け加えましょう。 清潔な衣服の選択は、人間にとって希求されるべきものです。
Natura enim homo mundum et elegans animal est.
なぜなら、人間は自然において清潔で上品な動物だからです。
Itaque non est bonum per se munda vestis, sed mundae vestis electio, quia non in re bonum est, sed in electione quali.
したがって、清潔な衣服それ自体が善なのではなく、清潔な衣服の選択が善なのです。 なぜなら、善は事物の中にあるのではなく、どのような選択かということの中にあるからです。
Actiones nostrae honestae sunt, non ipsa quae aguntur.
私たちの行為が尊いのであって、行われる事柄それ自体が尊いのではありません。
§92.13Quod de veste dixi, idem me dicere de corpore existima.
衣服について私が言ったことを、体についても言っていると考えてください。
Nam hoc quoque natura ut quandam vestem animo circumdedit; velamentum eius est.
なぜなら、これもまた自然が魂の周囲に一種の衣服としてまとわせたものであり、魂の覆いだからです。
Quis autem umquam vestimenta aestimavit arcula? Nec bonum nec malum vagina gladium facit.
しかし、誰が衣服をタンスによって価値づけたでしょうか。 鞘が剣を善くも悪くもしません。
Ergo de corpore quoque idem tibi respondeo: sumpturum quidem me, si detur electio, et sanitatem et vires, bonum autem futurum iudicium de illis meum, non ipsa.
したがって、体についてもあなたに同じように答えます。 もし選択が与えられるなら、私は健康も力も手に入れるでしょうが、善となるのはそれらに関する私の判断であって、それら自体ではないのです。
§92.14"Est quidem," inquit, "sapiens beatus;
彼は言います。 「確かに、賢者は幸福です。
summum tamen illud bonum non consequitur, nisi illi et naturalia instrumenta respondeant.
しかし、あの最高善を達成することはありません。 もし彼に自然な道具が調和して与えられていなければ。
Ita miser quidem esse, qui virtutem habet, non potest, beatissimus autem non est, qui naturalibus bonis destituitur ut valitudine, ut membrorum integritate. "
したがって、徳を持っている者が不幸になることはあり得ませんが、健康や五体満足などの自然な善を欠いている者が、最高に幸福であるわけではありません。
§92.15Quod incredibilius videtur, id concedis, aliquem in maximis et continuis doloribus non esse miserum, esse etiam beatum;
」あなたは、より信じがたく思えること、すなわち、誰かが最大かつ継続的な苦痛の中にあっても不幸ではなく、幸福でありさえすることを認めています。
quod levius est, negas, beatissimum esse.
それなのに、より容易なこと、すなわち最高に幸福であることを否定するのです。
Atqui si potest virtus efficere, ne miser aliquis sit, facilius efficiet, ut beatissimus sit.
しかし、もし徳が、誰かを不幸にしないようにできるのなら、最高に幸福にすることはよりいっそう容易にできます。
Minus enim intervalli a beato ad beatissimum restat quam a misero ad beatum.
なぜなら、幸福な者から最高に幸福な者への隔たりは、不幸な者から幸福な者への隔たりよりも小さいからです。
An quae res tantum valet, ut ereptum calamitatibus inter beatos locet, non potest adicere quod superest, ut beatissimum faciat? In summo deficit clivo?
あるいは、災厄から奪い取って幸福な者の間に位置づけるほど強力なものが、至福にするために残されたものを付け加えることができないというのでしょうか。 坂の頂上に至って力尽きるというのですか。
§92.16Commoda sunt in vita et incommoda, utraque extra nos.
人生には好都合なものと不都合なものがあり、どちらも私たちの外部にあります。
Si non est miser vir bonus, quamvis omnibus prematur incommodis, quomodo non est beatissimus, si aliquibus commodis deficitur? Nam quemadmodum incommodorum onere usque ad miserum non deprimitur, sic commodorum inopia non deducitur a beatissimo, sed tam sine commodis beatissimus est, quam non est sub incommodis miser;
もし善き人が、あらゆる不都合に圧迫されていようとも不幸ではないなら、いくつかの好都合を欠いているからといって、どうして最高に幸福ではないことがありましょう。 不都合の重みによって不幸にまで押し下げられないのと同様に、好都合の欠如によって至福から引きずり下ろされることはありません。 むしろ、好都合がなくても最高に幸福なのであり、それは不都合の下にあっても不幸ではないのと同様です。
aut potest illi eripi bonum suum, si potest minui.
さもなければ、もし減じられうるのだとしたら、彼の固有の善は彼から奪われうることになってしまいます。
§92.17Paulo ante dicebam igniculum nihil conferre lumini solis.
少し前に、私は小さな残り火が太陽の光に何も加えないと言いました。
Claritate enim eius quicquid sine illo luceret absconditur.
太陽の輝きによって、それなしで光るものは何であれ隠されてしまうからです。
"Sed quaedam," inquit, "soli quoque opstant.
彼は言います。 「しかし、いくつかのものは太陽をも遮ります。
"At sol integer est etiam inter opposita, et quamvis aliquid interiacet, quod nos prohibeat eius aspectu, in opere est, cursu suo fertur.
」だが、遮るものが対置されていても太陽は完全であり、たとえ私たちの視界を妨げるものが中間にあろうとも、太陽は機能しており、その軌道を進んでいます。
Quotiens inter nubila eluxit, non est sereno minor, ne tardior quidem, quoniam multum interest, utrum aliquid obstet tantum, an inpediat.
雲の間から輝き出るとき、それは晴天のときより衰えているわけでもなく、遅くなっているわけでもありません。 なぜなら、単に前に立ちはだかっていることと、進行を妨げることとの間には、大きな違いがあるからです。
§92.18Eodem modo virtuti opposita nihil detrahunt;
同様に、徳に対立するものは何も奪い去りません。
non est minor, sed minus fulget.
徳は減少するのではなく、ただ輝きが減るのです。
Nobis forsitan non aeque apparet ac nitet, sibi eadem est et more solis obscuri in occulto vim suam exercet.
おそらく私たちに対しては同様に現れず、輝かないかもしれませんが、徳それ自体にとっては同じであり、雲に隠れた太陽のように、人知れずその力を及ぼしています。
Hoc itaque adversus virtutem possunt calamitates et damna et iniuriae, quod adversus solem potest nebula.
したがって、逆境や損失や不正が徳に対してなしうることは、霧が太陽に対してなしうることと同じなのです。